Het is ook een must voor bezoekers aan Bogotá vanwege het prachtige uitzicht. Het is nog steeds iedere dag bewolkt, maar we wagen het er maar op, want anders komt het er straks niet eens van. Mede door het Transmilenio zijn verschillende straten die vroeger van het centrum naar de berg leiden of gesloten of je éénrichting geworden en het duurt een tijdje voor we na veel zoeken bij het "station" aankomen. Vandaar nemen we de kabeltrein naar boven.
De wolken zijn weggetrokken en er is ook geen spoor van de luchtvervuiling die soms voor smog zorgen en we hebben dus een prachtig uitzicht. Bogotá is zo uitgestrekt dat je lang niet de hele stad kunt zien. We hebben veel plezier met het uitzoeken waar wat is en nemen veel foto's. Hieronder twee foto's genomen met digital zoom die wat meer detail laten zien. Voor degenen die Bogotá kennen, de eerste laat duidelijk zien hoe het transmilenio (de rode bussen) de Avenida Jimenez (19) hebben veranderd. Op de tweede kun je de plaza Bolivar vinden; het groene rechtsboven is het parque tercer milenio, waar vroeger san victorino was.
Het is behoorlijk koeler en Sophia voelt zich een beetje kortademig. De laatste keer dat ik hier was, was een koloniaal straatje nagebouwd met winkeltjes. Misschien was het geen succes; het is er in ieder geval niet meer. We dralen een beetje tot 12 uur en dan gaan we met de eerste gondellift van de dag weer naar beneden.
Dan bezoeken we de nabijgelegen Quinta de Bolívar, een buitenhuis dat nu museum is en vroeger een tijd van Simon Bolivar was en waar hij ook korte periodes verbleef. Klik op de naam voor de link naar de website waar je een virtuele rondgang kunt maken. We aten eerst lunch in het restaurant; het was aanbevolen in tenminste één van de reisgidsen, maar viel erg tegen. De Quinta zelf is zeer de moeite waard: de tuin is prachtig en Pamela, die dol is op bloemen fotograferen, kon zich uitleven en het huis is een goed voorbeeld van het tijdperk.
Vandaar uit gingen we weer naar Teresita die ons en Pedro, Liliana, Julieta, m'n schoonmoeder (al kon ze niet komen) en Angela Victoria uitgenodigd had voor "onces". Het is een soort snack/thee maaltijd halverwege de middag. Volgens de spaanstalige wikipedia wordt de term in Colombia en Chile gebruikt. Once betekent 11 en er zijn verschillende verklaringen die gegeven worden voor de naam. Sommigen zeggen dat het oorspronkelijk rond 11 uur geserveerd werd, net zoals het engels "elevenses", maar vertellen er dan niet bij hoe het naar de middag is verhuisd. Een andere, meer kleurrijke, versie zegt dat het komt van de gewoonte van arbeiders die 's middags hun aguardiente gingen drinken. Aguardiente is de lokale alcoholische drank (de term komt in verschillende spaanssprekende landen voor en per land verschilt het waarvan de drank is gemaakt) en het woord telt 11 letters. Kennelijk waren er regels tegen de drank (anderen zeggen dat het was om hun vrouwen niet te laten weten dat ze dronken) dat men de maaltijd daarom onces begon te noemen.
Hoe het ook zei, bij Teresita kregen we chocola en een kleine soort fritanga en taart toe. Fritanga is een gerecht bestaande uit verschillende soorten gefrituurde lekkernijen, soms heel uitgebreid en soms heel licht en eenvoudig zoals hier bij Teresita. Links op het bord bananenchips (plantain) en rechtsboven twee "papa criolla", kleine gele aardappels.
Terwijl we daar waren belde Ricardo om Julieta gerust te stellen mocht ze wat in het nieuws horen. Er was nl. een briefbom afgegaan in het gebouw waar hij werkt; de bom was gericht op de afdeling van onderwijskrediet geloof ik; de dag te voren was er ook al één afgegaan in het onderministerie van onderwijs. Er waren in dit geval twee gewonden. Ricardo was niet in het gebouw en kwam van een vergadering terug om het gebouw omringd te vinden met speciale eenheden van de politie. Hij moest met de bus naar huis, want hun auto was in de ondergrondse garage geparkeer en vanwege het onderzoek lieten ze geen auto's in of uit.
Door het drukke verkeer gingen we vervolgens naar de flat van Julieta, die ons allemaal had uitgenodigd voor Ajiaco, een kippensoep die direkt een hele maaltijd vormt. Behalve kip zitten er drie soorten aardappels in, en het wordt geserveerd met room, kappertjes en avocado. Hier is een eenvoudig engelstalig recept met foto. Zie ook mijn log van 26 december 2006 voor meer informatie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten