Terug naar het dagelijks leven

Inmiddels zijn we dus alweer bijna drie weken terug. Sophia had direkt de dag nadat we aankwamen al een "summer league" (zwemteams van buurten tegen elkaar) en de zaterdag erop nog één. Ondanks het feit dat ze weg was geweest deed ze het niet slecht en zeker veel beter dan vorig jaar. Bij het buurt zwemmen krijgen ze een lintje zodra ze uit het water komen en dat geeft dan aan welke plaats ze in die race hadden. Maar die race is alleen maar een "heat"; er worden geen finales gezwommen en de winnaars voor elk "event" (25 vrije slag, 50 rug, etc) worden op tijd bepaald. Degenen die op die manier 1e t/m 6e plaats bereiken krijgen de volgende dag een "officieel" lintje met een etiketje met hun naam en tijd. Vorig jaar had Sophia geen enkel lintje van die kategorie (ons buurt team heeft 160 zwemmers en zwemt tegen andere grote buurten; voor elk "event" zijn er in haar leeftijds groep zo'n 20 zwemmers), dit jaar lukte het haar drie te behalen en ook haar andere plaatsen waren beter dan vorig jaar. Het zwemmen door het hele jaar heeft dus echt wel verschil gemaakt. Ze plaatste voor de kampioenwedstrijd, waarbij steeds 4 of 5 buurt teams tegen elkaar zwemmen, maar moest het missen omdat ze ongesteld werd en haar niet lukte een tampon in te brengen. Dat kun je natuurlijk niet forceren, vooral omdat ze nog zo jong is. Het gewone zwemmen gaat ook door en daarin zwemt ze a.s. zondag een wedstrijd.

Pamela had twee dagen nadat we terugkwamen eindelijk een behoorlijk gesprek met de stage coördinator. Op Pamela's school moet elke leerling nl. een 120 uur stage lopen bij één of twee bedrijven om hun einddiploma te behalen. Eén van de doelstellingen is om hun een beter idee te geven wat ze zouden willen studeren. In de praktijk komt de stage er een beetje laat voor, want de meeste leerlingen doen het in het laatste schooljaar en de aanvragen voor een plaats en beurs op de universiteit moeten ook in de periode verstuurd worden. Vanaf het begin van het afgelopen schooljaar heeft Pamela geprobeerd iets op te zetten voor deze zomer, maar steeds kon de lerares of niet of heel kort of zei haar dat ze later in het jaar terug moest komen. Toen bleek dat er ondertussen drie leerlingen van haar zijn die wel al hun stage hebben gedaan ben ik boos geworden en heb geklaagd.

Ze had inmiddels al via een andere lerares een kontakt met de eigenares van een breiwinkel en kreeg dus een pakket en contract om dat op te zetten. Direkt de maandag er na kon ze beginnen - vijf dagen per week, vier uur per dag. Ze helpt en krijgt inzicht in alle aspekten van het hebben van een kleine zaak - administratie, selectie en inkoop, reclame, verkoop, etc. De andere 60 uur wil ze nog steeds bij een architekt doen en de coördinatrice had een buro waarmee ze eerder gewerkt heeft en zou contact leggen met hun. Inmiddels zijn we dus twee weken verder en is dat nog geen stap verder. De eerste keer dat Pamela weer met ms. V. sprak had ze nog niets gehoord, maar ze zou ze dan en dan bellen. Of ze dat gedaan heeft en met wat voor resultaat weten we niet, want Pamela heeft haar al tweemaal gemaild en niets gehoord. Ik heb haar gezegd dat ze haar moet bellen. De lerares heeft zo in de zomer regelmatige uren en ik weet ook niet of ze de hele zomer gaat werken. Daarnaast moet Pamela's school, die gevestigd is op de campus van een grotere buurt high school, binnen campus verhuizen, want hun gebouw gaat gerenoveerd worden.

Het schijnt vnl. droog te zijn geweest terwijl we weg waren, maar nu hebben we al een week bijna elke dag regen. Niet zo erg als ten noorden van ons, waar het zoals jullie misschien via het nieuws hebben vernomen al dagen heel veel regent en er rond Dallas zelfs overstromingen zijn. César moest maandagavond naar Fort Worth vliegen voor een stel workshops die dinsdag om 8 uur begonnen. Vanwege het slechte weer daar werd z'n vlucht afgelast; gelukkig kon hij een andere nemen om 6 uur dinsdagmorgen (de vliegtijd is ongeveer een uur). We hopen dat hij vanavond zonder oponthoud weer thuis komt.