Einde winter (hopen we)

Vorige week zondag was het ineens zowaar 26° C, maar de lente was maar van korte duur en dinsdag kwamen we slechts tot 6°, met hier en daar wat sneeuwflokjes en dreiging van ijzel – César’s kantoor sloot zelfs vroeg.  In Austin, bij Pamela, heeft het echt gesneeuwd en bleef het nog even liggen ook.   Ik ben me er natuurlijk van bewust dat met uitzondering voor degenen in Suriname, onze winter helemaal niet zo koud is geweest, zeker niet dit jaar waarin zowel grote delen van de VS als Europa extra kou en sneeuw hebben gehad.  Maar ik bleef maar het gevoel hebben dat ik het dit jaar toch wel kouder had en de verwarming vaker en langer aan heb gehad dan de voorgaande 11 jaar die we hier al doorgebracht hebben.  De volgende grafieken komen van Weather Underground en het is dus inderdaad gemiddeld kouder geweest dan normaal.

November:

December:

Januari:

Februari

Gemiddeld is de laatste vriesnacht in ons gebied de eerste week van maart, dus verklaar ik de winter voorbij.  Het is vandaag weer prachtig weer en 18°.   De kou en vooral de regen (als je nu naar de totale regenval over het afgelopen jaar kijkt, zou je nooit denken dat we zo’n droogte hadden) zal als leuke consequentie hebben dat we waarschijnlijk heel veel bluebonnets en andere wilde bloemen zullen hebben deze lente.  Volgens een website waar je kunt aangeven dat ze gesignaleerd zijn, zijn de eerste bluebonnets deze week net ten noorden van Big Bend National Park (ruim 650 km van ons vandaan) gezien.  Wij hebben na de eerste regenval in de herfst een hoop wilde bloemen zaadjes rondgestrooid (dus niet echt wild meer, maar goed) en we hebben al verschillende bluebonnet en larkspur plantjes gezien.

Deze week stond voor Sophia in het teken van haar One Act Play.  Ze had geen grote rol dit keer en moest ook helpen met de lichten.  Ze deden “The secret life of girls”, dat gaat over een stel meisjes op middle school en hoe pesten en in het bijzonder “cyberbullying” (via internet en mobiel), zoals het meisje dat aan boulimie lijdt en het andere meisje dat zich begint te snijden (automutilatie).  Sophia’s school besloot het stuk te gebruiken als deel van hun anti-pesten campagne.  En zo hadden ze iedere dag een uitvoering: maandag voor de 6e klassers (groep 8), dinsdag 7e, woensdag 8e, donderdagavond voor het publiek (vnl. ouders) en vrijdag was de competitie.  Ze hebben twee prijzen gehad voor akteren en één voor “costume”; ze hadden vurig gehoopt om ook één van de beste stukken te zijn, maar dat mocht niet zo zijn.  Wel eigenaardig dat er geen jury was, maar slechts één man die z’n oordeel gaf.  Natuurlijk heeft ze alles bij elkaar behoorlijk wat lesuren gemist en ze heeft dit weekend dus een hoop inhaalwerk.