Even een update

Terwijl de bewoners van de buurt met de grondverschuiving nog in dezelfde situatie zitten en we af en toe iets horen over hoe men nog steeds niet precies weet wat er gebeurd is en de angst met de flinke regen die we woensdag en donderdag hadden ergere schade zou veroorzaken (gelukkig niet), is het voorpagina nieuws veranderd en gaat het leven verder.  Aangezien we hier regelmatig periodes van grote droogte kennen, weiger ik veel te klagen over regen, maar dat het woendag de hele dag continu regende, soms aardig hard en daarbij ook nog de hele dag rond de 10°C schommelde was niet bepaald leuk te noemen.  Donderdag was ook nog grijs en kil, maar het regende al minder en gister was ronduit mooi, met zonneschijn en 22°.  Het regen totaal van woensdag kwam op 5,36 cm en zoals altijd als het zo snel komt en zeker nadat er al regelmatig of kort geleden regen was zijn er veel laag gelegen straten die onderlopen.  Al is het water vaak niet eens zo diep, als het hard stroomt worden auto’s makkelijk meegesleept.  En zo kwam het dat de eigenaar van een keten restaurants hier, County Line, onderweg naar huis met auto en al van de weg in een kreek tuimelde en verdronk.  De weg waar hij op was ligt precies op de grens tussen onze county en de aangrenzende county (de county line dus) en aan de kant van de andere county hadden ze de weg al afgesloten, aan onze kant nog niet en daar reed hij dus op….  Het zal me niet verbazen als uit deze tragedie ook weer een aanklacht uit komt.

Sophia was vorige week zaterdag al flink verkouden opgestaan en is uiteindelijk t/m dinsdag thuis gebleven van school.  Zaterdag was haar laatste fysio afspraak en dat hebben we toen verzet tot gistermorgen.  Ze hoeft niet meer terug, maar moet nog wel een aantal oefeningen blijven doen en langzaamaan met zwemmen beginnen.  Wanneer dat laatse zal gebeuren weten we nog niet; haar theaterklas is druk bezig met de repetities voor de One Act Play waarmee ze mee zullen dingen in een competitie onder de middle scholen van ons schooldistrict en ze heeft iedere dag na school repetitie.

Dit weekend is Pamela thuis en we proberen weer met man en macht te veel in het te korte weekend te proppen – bijpraten, kleren wassen, één en ander kopen (ja, ze kan natuurlijk met één van de auto’s erop uit, maar als ik toch al met Sophia op pad moet om twee t-shirts met specifieke eisen te kopen voor het toneelstuk…), naar de bibliotheek, enz.  Gisteravond zijn we gaan eten bij Dough, de enige pizzeria hier in de stad die het speciale certificaat heeft van de L'Associazione Vera Pizza Napoletana als teken dat ze de “enige, echte” napolitaanse pizza maken.  Ze gebruiken een houtgestookte oven uit Napels geimporteerd.  Met al die speciale trekjes, is dit natuurlijk geen plaats waar je even vlug een goedkope pizza haalt (of naar belt en laat thuis bezorgen), maar alles was heerlijk, de bediening voortreffelijk en de sfeer uitstekend en de extra kosten meer dan waard.  Het was er de hele tijd dat wij er waren helemaal vol, ook alle plaatsen op het terras, waar ze gasverwarmings “palen” hadden en zarapes (mexicaanse dekens) om iedereen warm te houden.

Vandaag is de Super Bowl, waarbij de winnaars van de twee divisies in (american) football tegen elkaar uitkomen.  Zowat iedereen zit aan de buis gekluisterd, zo niet voor de wedstrijd, dan wel voor de reclames en show in de rust, vaak in feestjes met familie en vrienden.  Hoewel ik football in m’n jaren op LSU beter ben gaan begrijpen en waarderen, kijk ik zeer zelden naar een hele wedstrijd en dat zijn dan universiteits wedstrijden geweest.  Ik denk niet dat ik vanavond de hele wedstrijd zal kijken (lijkt me een ideale tijd om Pamela terug naar Austin te rijden, lekker niemand anders op de weg), maar zal het wel met meer interesse volgen en tenminste af en toe de score checken aangezien de New Orleans Saints spelen en we natuurlijk nog altijd een zwak voor die stad en hun bewoners hebben.