donderdag 18 februari 2010

Druk

Het was inderdaad zalig rustig op de weg vorige week zondag toen ik Pamela terug naar Austin bracht. De superbowl zelf dus niet gezien, wel op de terugweg de gehele tweede helft gehoord op de radio en toch wel heel blij dat de New Orleans Saints gewonnen hebben. Ik zou wel in New Orleans hebben willen zijn die avond, moet een machtig feest zijn geweest en dan nog carnaval’s tijd…

Carnaval wordt in de VS alleen in zuid Louisiana en Mobile, Alabama echt uitbundig gevierd. Het enige wat we hier kunnen doen is de traditionele King cake te maken en dat heb ik dus dit weekend gedaan; één voor ons en één voor Pamela en haar vrienden.

kingcake

De king cake is eigenlijk meer een brood (lijkt op brioche), gemaakt van een deeg dat moet rijzen. In zuid Louisiana is de traditie dat ze vanaf Drie koningen gemaakt worden en dan zit er meestal ook een plastic babietje in verborgen. Aanvankelijk zal het zo geweest zijn dat dat wie het stuk met het babietje kreeg geluk had, maar tegenwoordig is het de bedoeling dat diegene de volgende king cake brengt naar de groep (werk, school, meestal voor bij de koffie op vrijdags) en dat gaat dan door tot het einde van carnaval, Mardi Gras oftewel Fat Tuesday. En, voor het geval jullie het je afvragen, de kleuren zijn traditioneel. Het recept heb ik destijds uit de krant in Baton Rouge geknipt en is ook hier te vinden.

Ik ging dus afgelopen zondag weer even naar Austin, om Pamela haar king cake te brengen, alsook een valentijns kaart en zakje chocolaatjes, want het was per slot ook Valentijnsdag. Natuurlijk zitten we iedere avond naar de olympische winterspelen te kijken. Verder heeft Sophia het druk met de One Act Play. Afgelopen vrijdag gingen ze naar de middle school waar de competitie gehouden wordt; ze konden geen bus krijgen en ik was één van de ouders die hielp met vervoer. Elke middle school had een bepaalde tijd waarop ze hun stuk opvoerde voor een leraar van high school of universiteit die daarna met hun sprak en kritiek en suggesties leverde. Hij had twee kantjes vol met aantekeningen en deed alles op een heel leuke manier. De bedoeling was natuurlijk ook dat het de leerlingen zou helpen. Dinsdagavond zijn ze weer naar de andere middle school geweest voor een soort generale repetitie. Hoewel de competitie pas de 26ste is, moesten ze dinsdagavond, want alle scholen die meedoen moeten natuurlijk een kans krijgen en het moet buiten school uren; dus het zal wel iedere avond een andere school zijn (er zijn 13 middle scholen in ons school distrikt). Tot vorige week viel het allemaal wel mee, maar deze week heeft Sophia ook een hoop huiswerk.

Ik ben dinsdagavond naar een lezing geweest van Thomas Friedman, een columnist van de New York Times die ik graag lees. De lezing was op een prive universiteit hier en gratis. De zaal met 2700 zitplaatsen was helemaal gevuld. Friedman sprak over het thema van z’n laatste boek Hot, flat, and crowded en is net zo’n goeie spreker als schrijver. Mag ook wel, op de engeltalige pagina van wikipedia over hem staat dat hij $50.000/€36.765 per lezing krijgt. In z’n inleiding had hij het even over de politiek en maakte een opmerking over bedrijven en hun invloed op het congres, waarbij hij in een voorbeeld kennelijk een onbekend landje wilde noemen en gebruikte daarbij…Suriname! Ik heb hem vanmorgen een email gestuurd; hij krijgt natuurlijk ontzettend veel emails, dus ik verwacht geen reaktie terug, maar kon het toch niet voorbij laten gaan. Voor geinteresseerden, een versie (hij spreekt zonder papier en elke “lezing” is dus ietsje anders) is hier te zien.

Enkelen onder jullie weten al dat ik na lang twijfelen heb besloten weer te gaan werken. Nu heb ik in de 13 jaar dat ik nu thuis ben wel veel vakliteratuur bijgehouden en als er een conferentie in San Antonio was ben ik ook meestal gegaan, waarbij ik nogal bof, want zowel de Texas Library Association als de American Library Association houden iedere zoveel jaar hun conferentie hier. Maar er is natuurlijk genoeg veranderd in het bibliotheekwezen dat ik toch nog aardig wat moet bijspijkeren. En nu ben ik dus begonnen aan een cursus over virtuele vragendiensten (reference) via internet.

1 opmerking:

  1. Goed dat je een besluit genomen hebt. Succes met de cursus en het vinden van een baan! Wat moet dat grappig voor jou geweest zijn, dat hij Suriname noemde! Veel plezier ook met de uitvoering van Sophia!
    Groetjes
    Ellen

    BeantwoordenVerwijderen