School nieuws

Het is weer goed heet vandaag: als ik dit schrijf is het 35 graden, met een gevoelstemp van 44 (vochtigheid van 39%).

Gisteravond was er bij Sophia op school de jaarlijkse "Family Math Night" van 18:00 tot 19:15. Ze zetten allemaal tafels op gegroepeerd bij niveau en verspreid door de school. Bij elke "stand" kunnen ouders en kinderen reken en wiskunde spelletjes doen. De bedoeling is de kinderen te laten zien dat rekenen ook leuk kan zijn en aan de ouders te laten zien hoe je het leuker kunt maken. César gaat elk jaar met Sophia (vroeger met Pamela) en ze hebben altijd veel plezier.

Vandaag, morgen en donderdag gaan de lagere scholen ons distrikt twee uur vroeger uit om de tijd te maken voor ouder-onderwijzer gesprekken. Dat doen ze ieder jaar eind september en dan nog eens eind februari/begin maart. In september wordt alle ouders gevraagd een afspraak te maken, in het voorjaar worden degenen wiens kind problemen heeft gevraagd te komen en de rest mag een afspraak maken als ze dat graag willen. Natuurlijk kun je het hele jaar door een afspraak maken. Mijn afspraak was vanmorgen. Je hebt dan 15 minuten (ik dacht dat het vroeger 20 was), maar er was niemand na mij en voor we het weten is er een half uur om. Niet dat er problemen waren, maar ik kan het goed met de juf vinden en we praten zowel over Sophia als het onderwijs en de derde klas in het algemeen.

Het was in de VS lange tijd zo dat alle districten kompleet zelfstandig waren met weinig staats en nog minder federale bemoeienis. Dat ging vaak goed, maar in sommige gevallen waren er ook districten die absoluut niet functioneerde. Ook had het 't nadeel dat je eigenlijk er niet van uit kon gaan dat het high school diploma van school A voor hetzelfde niveau stond als dat van school B. Er wordt nu al jaren getimmerd aan de weg om dat allemaal beter te maken en de laatste 20 jaren is dat in de vorm van steeds meer standaard toetsen en tests met serieuze consequenties als de resultaten niet goed genoeg zijn. Als ik even allerlei details negeer, is het zo dat een school bij herhaaldelijk falen gesloten worden. Het papierwerk dat ouders en onderwijzers moeten doornemen en ondertekenen, en soms ook kinderen, groeit gestaag en door de druk lijkt het soms dat er geen plaats meer is voor plezier. Op sommige scholen is het erger dan anderen, maar het is toch een slechte trend.

Zo kreeg ik vanochtend een lijst van resultaten van benchmark test (om te zien op welk niveau de kinderen zijn zodat men weet waar aan gewerkt moet worden) zus en weet ik wat voor andere test zo. Alles prima in orde in het geval van Sophia en ik had verder ook geen vragen of klachten, maar het neemt toch maar weer tijd in beslag. Gelukkig haalde de juf ook zelf faktoren aan als omgaan met andere kinderen, of ze vrienden heeft en goed in een groep werkt, e.d. Maar ik kan me voorstellen dat er nu het gevaar bestaat dat dat genegeerd wordt.

Op de middelbare school zijn er trouwens niet meer van deze standaard gespreksmogelijkheden en moet dus of de leerkracht of de ouder een gesprek aanvragen. Nu is Pamela's school klein en (met uitzondering van de klassen die ze op de host campus heeft) we genoeg kans hebben de leerkrachten te spreken en te leren kennen. Maar anders zie je ze alleen als er een probleem is en dat is toch jammer. De open house zoals vorige week geeft natuurlijk een indruk, maar tijd voor meer dan dat is er niet.