In ander nieuws

Vorige week ben ik met de meisjes naar de oogarts geweest, ook voor mezelf. Pamela en ik prima in orde, blijven zonder bril. Sophia klaagt al bijna twee jaar dat ze af en toe wazig of dubbel ziet. Toen we de eerste keer bij de oogarts kwamen (bijna twee jaar geleden) was haar gezicht goed was en het misschien haar indruk was als ze snel van ver naar dichtbij moest kijken. Ze heeft toen een hele tijd niet geklaagd. En als ze af en toe klaagde was het nooit consistent. Ze klaagde over school, maar niet thuis. Er was ook niks te merken in dat ze bijv. minder begon te lezen. Nu zei hij dat ze een klein beetje ver-ziend is, waarschijnlijk zal ze er uit groeien, vooral omdat dat bij mij en Pamela ook gebeurd is. Maar omdat ze klaagt is het waarschijnlijk beter haar toch een leesbril te geven. Zo gezegd, zo gedaan, montuur uitgezocht, de juiste lenzen hadden ze in voorraad en binnen 20 minuten was de bril klaar. Ze is er heel blij mee en verklaart echt beter te kunnen zien.

Ik had haar ingeschreven voor voetbal en speciaal gezegd dat ze niet op woensdags en vrijdags kan oefenen. Krijgen we donderdagavond een email van de toegewezen coach en die blijkt woensdags te oefenen. De YMCA (die deze voetbal teams organizeert) weer gebeld, ik moest een boodschap laten voor de man die het voetballen regelt. Vanmorgen een email van hem dat ze haar nu in een team hebben gezet dat op donderdags oefent. De coach zou kontakt maken. We zijn heel benieuwd hoe het gaat. Ik heb speciaal voor de YMCA gekozen, omdat ze minder competitief zijn, want Sophia heeft alleen toen ze 4 was een kwartaal gevoetbald en nu zal ze in de groep van 9 jarigen meisjes komen waarvan velen al sinds 4 jaar voetballen. Voor degenen die het niet weten, voetballen wordt hier in de VS gezien als een team sport die bij uitstek geschikt is voor lagere school kinderen, meisjes en jongens. Veel jongens stromen daarna door naar American football; dat is meestal niet open voor meisjes en er bestaan al helemaal geen vrouwen teams, dus er zijn meer meisjes die wel doorgaan met "echt" voetbal.

Toen ik Sophia vrijdag vroeg of ze wel iets op school gezegd hadden over Katrina, zei ze dat ze er helemaal niets over hadden gezegd. Het kan natuurlijk dat andere onderwijzers er wel aandacht aan hebben besteed. En ik denk dat het deze week wel anders zal zijn. Ten eerste is ze in het weekend toch meer bewust geworden. Vanmorgen heeft ze 10 ct. gegeven voor de "penny drive" bij Pamela op school en zei ze dat ze haar juf zou vragen of haar klas ook iets zou doen. (Gister was Labor Day en dus geen school). Daarnaast krijgen ze hier op school in de third grade "Time for Kids", dit is een klein wekelijks tijdschrift dat gedurende het schooljaar wordt uitgegeven door Time Magazine. Er zijn twee edities, grades 2 en 3, en grades 4 t/m 6. Voor elke editie is er extra informatie voor de leerkrachten met ideeën hoe het blaadje te gebruiken en hoe het past in het leerplan. Daarnaast zijn er werkbladen die leerkrachten kunnen printen/fotocopiëren en gebruiken. Op onze school gebruiken ze voor elk leerjaar een dergelijk tijdschrift om op het nieuws in te haken en meer mogelijkheid te geven om lezen voor informatie te oefenen. Zie ook http://www.timeforkids.com/TFK/magazines/ In ieder geval zal de editie van deze week zeker gaan over Katrina.

Daarnaast beginnen er ook geevacueerde leerlingen op onze scholen te komen. Vanmorgen was ik aan het helpen in de bibliotheek bij Sophia op school en toen zag ik in de verte een jongetje met een andere derde klas lopen dat me heel bekend voorkwam. En inderdaad bleek bij navraag dat hij in de eerste bij Sophia in de klas had gezeten en toen waren ze heel goed bevriend. De ouders werkten allebei voor de luchtmacht en werden toen eind van het schooljaar overgeplaatst naar Biloxi. Ze hebben nu waarschijnlijk alles verloren, maar misschien wel het geluk gehad dat tenminste een van de twee direkt weer aan de slag kon hier in San Antonio. Ik heb een briefje geschreven aan de moeder; ik weet zelfs een huis te koop voor ze als ze daar nog naar zoeken, want....

Gister kwam ik thuis en was er een boodschap op het antwoordapparaat van m'n vriendin Deb. Ze hebben donderdag jl. gehoord dat ze gaan verhuizen naar Colorado; haar man begint de 19e met een nieuwe baan. Eén van hun buren heeft vlug een afscheid feestje voor gistermiddag in elkaar gezet, want Deb gaat waarschijnlijk al komend weekend met de kinderen (8 en 3) zodat de oudste zo vlug mogelijk daar naar school kan. Ik heb eerst Anne gebeld die het feestje organiseerde om te zien wat ik mee moest brengen. Het is hier nl. zo dat dit soort feestjes meestal "pot luck" zijn, dwz dat iedereen wat meebrengt. In dit geval zou haar familie voor het vlees zorgen (op de barbecue) en ze had nog geen fruit en toetje. En als we alcohol wilden drinken moesten we dat ook zelf brengen. Vlug een fruitsalade in elkaar gezet en brownies (populaire snack hier in de VS) gemaakt. Toen met de meisjes er naar toe, César (die wel moest werken) kwam een uurtje later. We waren met 11 volwassenen en 11 kinderen tussen 15 en 3 en het was heel gezellig. Dan en Deb vertelden over z'n nieuwe baan en hoe zij het eerste schooljaar met de kinderen bij haar ouders in Colorado Springs gaat wonen. Ze kent de omgeving daar al en ging er iedere zomer met de kinderen heen, haar ouders worden ouder en hebben haar hulp nodig en Dan zal zeker het eerste jaar de "swing shift" werken, van 16:00 tot 24:00 en zou de kinderen toch niet veel zien gedurende de week. Zo hoeven ze ook nog niet van stel op sprong een huis in Denver te zoeken en zich zorgen te maken over hoe snel of langzaam hun huis hier verkocht wordt. Tussen Denver en Colorado Springs zit ongeveer 100 km. Ik weet niet precies hoeveel hun huis precies waard is, maar ik schat dat het rond de € 120.000 zal zijn en zij zeiden dat zo'n huis (vrijstaand met 4 slaapkamers en 2 badkamers) in Denver wel zeker rond de € 160.000 zijn.

Ik kreeg net het wekelijkse nieuwsblaadje van Sophia's school (komt op vrijdag's uit, maar kennelijk kreeg Sophia's juf het te laat om vrijdag nog uit te delen) en daaruit blijkt dat de PTA (ouder vereniging, hoewel leerkrachten ook lid zijn vandaar Parent Teacher Association) wel een aktie is begonnen voor Katrina. Hoewel het "Coins for Katrina" is gedoopt hebben ze het over geld/checks voor het rode kruis die de ouders naar de leerkrachten kunnen sturen. Dat betrekt de kinderen er toch helemaal niet bij. Morgen toch eens bij een van m'n vriendinnen die in het bestuur zit aan de bel trekken.