Ondertussen in Austin...

Terwijl ik nog steeds met m'n collega's aan het boeken uitpakken was (het laatste boek ging maandag 29 juli op de plank) zocht Pamela nieuwe woonruimte.  De kamer die ze had was onderverhuurd door den meisje dat half augustus terug zou komen (nu waarschijnlijk eerder) en dus zocht ze iets anders voor het nieuwe schooljaar.  In Austin is het al jaren vrij moeilijk iets goeds en betaalbaars te vinden; zeker rond de universiteit is er meer vraag dan aanbod.  Ze vond een huis met zes andere meisjes.  Dat leek me nogal  veel, maar ze zei dat het huis groot was en zeven slaapkamers had en iedereen dus z'n eigen kamer kreeg.  Er waren twee of drie badkamers.  De meisjes leken aardig en goed georganiseerd met een taakverdeling voor schoonmaak e.d.  Ze kon er afgelopen dinsdag in.  Dat kwam goed uit, want om niet huur te moeten betalen voor augustus in de andere kamer, moest ze er de 31ste om 10 uur uit zijn. (Foto's zijn van Google maps) 

Dinsdagavond belde ze op en het bleek dat de kamer die haar toebedeeld was, de helft van de garage was die in twee "slaapkamers" was verdeeld.  Haar gedeelte had geen raam, maar wel een deur naar de straat toe.  Maar dat kan toch niet, zeiden wij.  Toen ze naar het huis was gaan kijken, was die kamer dicht en zei het meisje dat haar het huis liet zien dat de beide "garage kamers" gelijk waren, dat bleek nu dus niet zo te zijn.  Later zei ze dat het op dat moment de bedoeling was dat Pamela één van de vier slaapkamers boven zou krijgen, maar een ander meisje had dat later veranderd.  Pamela leek zich er in te berusten en vond het vervelender dat zowel fornuis als magnetron niet werkten en pas vrijdag gerepareerd zouden worden (hier zijn zeker fornuis en meestal ook magnetron, ijskast, enz bij het huis inbegrepen zowel bij huur als verkoop).  Maar wij vonden het niks en zeiden, kijk voor een week hou je het misschien nog wel uit, maar je hebt een contract voor een jaar moeten tekenen (schijnt een normale eis in Austin te zijn voor studenten) dat hou je niet vol.  We stonden erop dat ze de volgende dag direkt ging praten met "legal services" op de universiteit (rechtsbijstand) om te kijken of dit wel legaal was en wat haar rechten zouden.  Texas kent geen spijt optie bij huishuur, dus zou het best kunnen dat ze er aan vast zou blijven.  Ze kon pas voor donderdag een afspraak krijgen en ze wilden dat een kopie van het huurcontract mee zou nemen.  Toen ze met de makelaar sprak bleek dat er nog helemaal geen contract was en ze alleen nog een aanvraag had getekend.

Ondertussen bleken er nog meer haken en ogen aan het huis en de situatie te zitten.  Een woonkamer beneden was ook tot slaapkamer gemaakt en was dus tweemaal zo groot als de echte slaapkamers boven.  En het was de bedoeling dat alle zeven meisjes even veel aan huur zouden betalen.  De airco in het gedeelte van het huis waar de garage ondervalt viel gedurende de nacht uit en bleek al een tijdje niet goed te werken, volgens een van de meisjes die er al woonde.  Er was ook een plafond ventilator in Pamela's kamer, maar toen ze aan het touwtje trok om het aan te maken, brak het touwtje af.  En dan moeten jullie dus bedenken dat we hier onze normale augustus temperaturen hebben met maxima van tegen de 40 graden en minima van tegen de 30.  Toen de eigenaar van het huis die woensdag even langskwam drukte hij ze op het hart vooral niet aan mensen te zeggen dat ze er met zeven meisjes wonen, want de huiseigenaars vereniging van de buurt stipuleert dat er maar zes mensen (die geen familie van elkaar zijn) in een huis mogen wonen.  Daarom zouden er ook maar zes op het contract komen.  Wat dus ook betekende dat dat zevende meisje zomaar op een dag zou kunnen verhuizen en de andere zes met de huur zou opzadelen.  Hoewel we dus nog steeds wilde dat ze naar de afspraak ging met legal services, raadden we haar aan al vast de cheques te blokkeren en donderdag direkt eruit te trekken.  De eigenaar had dit huis duidelijk als makkelijke geld pot (blijkt nog meer huizen te hebben ook).  

Donderdagmorgen 9 uur had Pamela de afspraak, en de advocaat die haar hielp raadde haar ook aan direkt te verhuizen.  Ze zei dat er verschillende dingen illegaal waren: nummer inwoners, slaapkamer moet volgens haar altijd een raam en kast hebben (daar heb ik overgens tegenstrijdige informatie over gevonden - het is hier zo'n warboel van bouwwetten, brandveiligheidswetten en dan heb je natuurlijk dat sommige nationaal en anderen per staat zijn), en toen ze het adres opzocht bij de instantie die over onroerendgoed belasting gaat bleek dat de verbouwing niet aangegeven was en dus waarschijnlijk ook illegaal en zonder vergunning is gedaan.  Ze gaf Pamela de naam van een instantie waar ze de onregelmatigheden kon aangeven en vroeg Pamela de andere meisjes te vragen ook bij legal services langs te komen, zodat ze een beter overzicht kon krijgen van de situatie en hun kon adviseren.  Maar behalve één, waren de meisjes niet geinteresseerd en meer bang om zonder goedkope kamer te komen zitten.  

Het toeval wilde dat César die middag een vergadering had in Austin en hij heeft Pamela dus geholpen haar spullen naar een opslag te brengen.  De makelaar was heel begripvol en legde Pamela geen strobreed in de weg; de eigenaar ging nogal te keer en wilde dat ze nog weet ik wat moest betalen, maar zonder contract kon hij haar moeilijk tegenhouden.  De credit union (een bank waarbij je geen klant, maar lid bent)  van de universiteit waar ze haar rekening heeft heeft haar goed geholpen en ze heeft niet eens hoeven te betalen voor de "stop payment". Ondertussen slaapt ze bij een vriend op de bank, maar moet wel voor het eind van komende week iets ander vinden...