Hoe het verder ging met Pamela

Zo, dat is lang geleden, ruim drie maanden.  Van uitstel kwam bijna afstel.  Maar goed, laat me dan maar direkt beginnen met Pamela, want dat was het laatste wat jullie hoorden.  M'n laatste zin was: "Ondertussen slaapt ze bij een vriend op de bank, maar moet wel voor het eind van komende week iets ander vinden..."  In die week was er niets te vinden, vooral omdat ze natuurlijk ook nog schoolwerk had, enz.  De huisgenoot van haar vriend wilde echt niet dat ze langer bleef, want die had al vaker meegemaakt dat iemand tijdelijk op de bank komt slapen en dan eeuwen blijft hangen.  Dus is ze uiteindelijk toen maar weer thuis gekomen - er was nog een week of wat school en examens en dus reed ze iedere dag op en neer naar Austin.  En maar zoeken naar woonruimte.  Ze reageerde op tal van advertenties, maar hoorde of niets terug of, als ze wel een "aanvraagformulier" van het apartement of de huisgenoot zoekende kon invullen, kozen ze haar niet.  Ze probeerde ook op zich zelf een apartement te nemen, met het idee dan naar een huisgenoot ze zoeken, maar dat ging al helemaal niet.  Geen enkele plaats wilde haar een contract geven zonder dat ze al een huisgenoot had; dit omdat ze dus student is en verder geen eigen inkomen heeft.  Een vriendin van een vriendin die makelaar is, zei dat als ze het kon uitzingen tot oktober ze vast wel wat zou kunnen vinden, want dan komen er nogal eens plaatsen vrij van mensen die de universiteit verlaten of hun huur niet kunnen betalen, etc. en dan zijn de prijzen vaak ook lager... Maar ja, om zolang iedere dag op en neer naar Austin te moeten (129 km) is ook niet te doen.  Net een week voor de school begon bleek dat hetzelfde gebouw waar ze voor de zomer ingezeten had nog een kamer had in een 4 slaapkamer apartement met al drie meisjes voor de andere drie kamers.

Het was ietsje goedkoper dan ze in de zomer had betaald en in ieder geval zit ze nu voor het hele schooljaar onder de pannen.  Zij heeft de kamer helemaal rechts.  De drie meisjes zijn allemaal jonger en heel ander dan zij, maar over het algemeen kunnen ze het goed vinden.  Er is eentje die nogal egoistisch is; zij is ook degene die niets kan koken en nog nooit zelf de was had gedaan.

Dan was er vorige week drama, want één van de meisjes had zo gedronken dat ze voor het verkeerde apartement flauw viel en met wat men dacht alcohol vergifteging naar het ziekenhuis moest.  Nu denkt ze dat iemand misschien drugs in haar drankje had gedaan. Afijn, het verhaal is natuurlijk langer dan dit, maar eind goed al goed zullen we maar zeggen.  Toen heeft ze een konijntje gekocht en dat is nu net één van de dieren die je niet als huisdier mag hebben, bovendien moet je officieel toestemming hebben van alle huisgenoten, een extra fee betalen, enz. als een hond of kat neemt.  En natuurlijk, als er schade is zijn alle huisgenoten aansprakelijk.  En als ze het konijntje nu altijd in het kooitje liet..... Wordt waarschijnlijk vervolgd.

Inmiddels is Pamela aangenomen in het programa voor speech language pathologie (logopedie) en heeft ze de GRE (nationaal examen vereist voor de meeste "graduate" programma's) genomen.  En nu dus maar hopen dat ze op een goed master's programma wordt aangenomen voor volgend jaar augustus.