Een drukke, maar leuke week

De eerste helft van de week had Pamela nog behoorlijk last van haar nek en rug als ze lang stond, maar iedere dag ging beter en nu is ze weer helemaal in orde.  Hetzelfde geldt voor Sophia - eerst leek haar hoofdpijn eerder erger dan minder te worden, maar nu lijkt het bijna over.  Maar ze mag nog steeds niet dansen en heeft zich terug moeten trekken uit "Midsummer nights dream" waarin ze een fee was. De show is a.s. donderdag t/m zondag en na wat voorzichtig proberen, was het duidelijk dat ze niet kon oefenen.  Dus heeft ze met de leraar gesproken en aangeboden met de rekwisieten te helpen.  En vanavond was de "stage manager' de eerste helft van de avond (ze repeteren deze week van 16:15 - 21:30) niet en heeft Sophia in gevallen en de beide leraren die er waren vonden dat ze het heel goed deed en als het meisje er tijdens een van de drie voorstellingen niet is, zal Sophia weer invallen.  Altijd goed om ook andere aspekten van het vak te leren.

Gistermorgen bleek dat de auto nog meer had geleden.  Waar niemand aan gedacht had was dat omdat de achterbak niet dicht kon, het lampje erin zou blijven branden, tot de accu leeg was... Iemand een boost geven met een prius is niet zo eenvoudig, maar uiteindelijk kregen César en Pamela het toch voor elkaar, kregen een nieuwe accu bij Wal-Mart en ontkoppelden het lampje.

Ondertussen was Petra hier van dinsdag tot vrijdag en ik ging dinsdag avond met haar, Annette en Fred eten aan de Riverwalk.  Voor de niet-BuitenNL leden: Petra en ik (en Annette trouwens ook) via de mailing lijst BuitenNL leren kennen en ze was negen jaar geleden ook al in San Antonio toen ze met haar gezin Texas deden voor spring break.  Het is leuk te zien dat ze het zo leuk vond dat ze weer wilde komen.  Jammer genoeg viel het in een drukke week voor mij en kon ik haar alleen dinsdag ontmoeten.  Het was heel gezellig.

De drukte op het werk kwam omdat dit de week was van Fiesta en de Texas Library Association Conference.  De conference was in Fort Worth en twee van ons gingen er al heen, wat maakte dat we dus twee man te kort waren in een toch al kleine groep.  Zoals ik al had uitgelegd, heeft onze college PACfest, met muziek, tentjes met reclame en spelletjes van allerlei clubs, departementen en zaken, en eet tentjes van 11 tot 21 uur.  Het geld dat binnenkomt aan eten e.d. gaat naar studenten clubs en financiële steun voor studenten.  Dit vond dus donderdag plaats en de bibliotheek deed van 11 tot 16 uur mee met de á la Carte.  Ik had me voor de gelegenheid in Colombiaanse dracht gestoken .

Nadat we de "carte" hadden opgeruimd, heb ik me vlug omgekleed om naar Fort Worth te gaan voor de conferentie.  Ik ben nl. gekozen tot secretaresse van de regionale groep van TLA en moest deelnemen aan de vergadering om 8 uur vrijdagmorgen.  Fort Worth is ongeveer 430 km van San Antonio.  Om niet in de avondspits van zowel San Antonio als Austin verstrikt te raken en nog later aan te komen, ging ik via de tolweg die even ten westen van San Antonio begint en om Austin heen gaat tot iets ten noorden.  Behalve dat er veel minder verkeer is, is de maximale snelheid tot bij Austin 85 miles/137 km/uur en daarna iets minder: 129.  Daarnaast had ik eten meegenomen en hoefde ik alleen te stoppen om benzine te tanken en zo was ik uiteindelijke om 21:30 in het hotel.  Zoals ieder jaar weer ideeën opgedaan, ervaringen uitgewisseld en gezien dat anderen dezelfde problemen hebben (hoera, we zijn gelukkig niet de enigen).  

Daarnaast had ik een kaartje gekocht  voor een lunch met Isabel Allende (foto is door iemand anders gemaakt en op twitter gezet, maar wel van dezelfde lunch), die een heel leuke toespraak hield over haar nieuwste boek (Maya's Notebook, in het NL "Het negende schrift van Maya") en veel vragen beantwoordde.  Hoewel ik haar bij voorkeur in het spaans lees, heb ik toch vlug het boek gekocht en door haar laten signeren.  Ze zei me dat een van de verhalen en "Los cuentos de Eva Luna" "Tosca" heet, dus dat moet ik gaan lezen.  Daarna ook nog naar een session van Nia Vardalos, van "My Big, Fat, Greek Wedding", die haar nieuwe boek "Instant Mom" presenteerde en ook vragen beantwoordde.  Het boek verteld over haar ervaring met het adopteren van haar dochter. En dit boek heb ik niet gekocht.

Na de laatste sessie op zaterdagmiddag en een stuk taart vanwege het feit dat dit de 100ste conferentie was, bracht ik de rest van de middag door met m'n nicht Chiquita, die met de trein uit Plano was gekomen. We hadden elkaar 28 jaar niet gezien en weinig kontakt gehad over de jaren.  Maar ik herkende haar al van ver en het klikte prima.  We hebben eerst een beetje in het centrum gelopen, toen in de Botanic Garden en uiteindelijk, als goede dochters van onze vaders, chinees gaan eten.  Nog net voor het afscheid vlug een foto met m'n telefoon gemaakt en ik ben nog niet zo goed in zulke "zelf portretten" dus is het maar zo zo.  

En zondag ben ik heerlijk rustig weer naar huis gereden.  Tot slot nog een foto van Sophia in de dans van de show van een paar weken geleden (ze is de eerste links):