Vrijdag 25 februari was dus de eenakter competitie – de zeven grootste middle scholen van ons distrikt deden mee. Het werd gehouden, zoals elk jaar, op één van de oudere middle schools, gebouwd in een tijd waar nog geld was voor een apart theater op de school, alle anderen hebben “cafetorium”, combinatie kantine waar ontbijt en lunch wordt geserveerd, met een podium voor presentaties en uitvoeringen. Sophia’s klas ging met al hun rekwisieten met één van de schoolbussen van het distrikt al voor de lunch naar de andere school, hun eigen uitvoering was om 16:30 en natuurlijk keken ze naar de anderen en aan het eind was er prijsuitreiking en kritiek. Net als vorig jaar was er maar één persoon die als jury functioneerde en dat maakt het natuurlijk wel erg subjectief. Naderhand heeft de juf ze getrakteerd in een restaurant hier in de buurt en iets na 22 uur konden we ze ophalen bij haar school. Ze hebben 3e prijs gekregen en het meisje dat de juf in het kamp schooltje speelde heeft beste actrice gewonnen – zeker verdiend, niet alleen voor haar rol in dit stuk, maar ook in dat van vorig jaar. Ze is heel goed in het overtuigend spelen van heel moeilijke, emotionele rollen.
Ondertussen was ik die avond naar een “joint library workshop” van een aantal van de lokale bibliotheekverenigingen. Weer wat nieuwe mensen ontmoet, nieuwe dingen geleerd en mezelf bewezen dat ik echt wel technologisch up to date ben. In een presentatie van webapplicaties die goed te gebruiken zijn voor onderwijs, waren er maar twee van de 12 die ik niet kende of nooit gebruikt had.
Het konijn hebben we niet meer gezien en we waren er al bijna van overtuigd dat het het slachtoffer was geworden van een havik of uil, toen begin van de week de honden van de buren ineens weer vroeg ‘s morgens bij ons in de tuin waren. Toen ik ze terugbracht vertelde Kathy dat het konijn nu onder hun schuurtje woont en de honden het achterna zijn gegaan toen het z’n heil bij ons in de tuin ging zoeken. Dom konijn; wij hebben maar één hond, die niet erg jachtlustig is en zij hebben twee die al eens een eekhoorn te pakken hebben gekregen. Maar goed, het is voor het konijn het beste z’n onderkomen te zoeken in de twee achterburen zonder huisdieren of aan de andere kant van de straat waar de tuinen grenzen aan de “green belt” stroken permanent onontwikkeld land die door onze buurt lopen, al zijn daar natuurlijk ook meer roofdieren zoals slangen en coyotes. M’n vriendin Mindy en ik hebben toevallig deze week een coyote gezien in het park waar we twee keer per week lopen.
Verder deze week eindelijk weer eens naar de Dutch meetup geweest en het was zeer geslaagd. We waren met zo’n 15, het was in een heel goed Thai restaurant en als altijd zeer gezellig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten