Laatste aflevering New York

Zaterdagmorgen ontbeten we met verse bagels, gehaald van een lokale bagelshop.  Voor wie het niet weten, bagels zijn ronde broodjes met een gat oorspronkelijk door oost europese joodse immigranten naar NY gebracht en vooral in NY populair.  Je kunt ze nu in het hele land krijgen, maar in NY heb je overal bagelshops.  Er na ging ik even naar m’n vriendin Regina, die vlak naast oom Roy woont.  Regina’s ouders zijn oude vrienden van oom Reuben en tante Mavis, wonen ook in de straat van oom Roy en tante Mavis introduceerde ons in 1977 omdat we dezelfde leeftijd hadden.  Ze was de eerste amerikaanse die ik in de VS leerde kennen en we hebben jaren gecorrespondeerd en zagen elkaar als ik in NY was.  Nadat we van de universiteit waren is dat verwaterd en zagen we elkaar pas weer op de begrafenis van oom Reuben.  Sindsdien hebben we weer wat contact, maar dit was de eerste keer in jaren dat we uitgebreid konden babbelen.  Haar moeder kwam ook even langs en later César met de meisjes en Roy en Claudine en natuurlijk waren Regina’s man en zonen er ook.  Al vlug was het tijd om weer de trein te nemen om naar het theater te gaan.  Uiteindelijk waren we een beetje vroeg en gingen nog even naar de M&M store.

 

 

 

 

 

 

 

De show was goed, zelfs César vond het leuk.  Veel van de teksten van de puertoricanen was in het spaans wat het een zekere authenticiteit gaf, maar als er iemand was die het verhaal niet al kende, dan zou die wel iets zou kunnen missen als ze geen spaans kenden.  Die avond gingen we met oom Roy en Claudine naar een colombiaans restaurant, Mi Tierrita, in Brentwood.  Het was het grootste colombiaanse restaurant dat we hier in de VS hebben gezien en het was duidelijk heel populair.  Ze hadden een heel uitgebreid menu, en de meeste gerechten die we bestelden waren heerlijk.  Wel heel grote porties.  Er zijn ruim 750,000 colombianen in de VS en meer dan een derde daarvan woont in de staat New York, kennelijk aardig wat op Long Island.

Zondag zijn we met oom Roy en Claudine naar het Elizabeth Morton National Wildlife Refuge geweest, ruim anderhalf uur rijden van hun huis bijna aan de punt van Long Island.  

 

 

 

 

 

 

 

Het natuurgebied biedt vooral bescherming aan de Piping Plover (Dwergplevier) die hier nest; niet dat we die gezien hebben, maar een deel van het strand was wel afgezet.  Zoals het strand op Marco Island in Florida bezaaid is met schelpen waren er hier op het strand stenen.  Verder zijn er herten, wilde kalkoenen en veel kleine vogels die uit je hand zaad eten (mag niet meer, wordt nog wel gedaan).  Het was een leuk uitje en liet ons ook een andere kant van New York zien. (klik op de foto’s om ze wat groter en duidelijker te zien)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maandag voor de laatste keer met de trein en metro, ditmaal naar Central Park wat inderdaad een oase is midden Manhattan en we stapten alleen even buiten om foto’s te maken van de buitenkant van het Guggenheim museum.  Tegen lunch tijd aan de andere kant eruit en naar het American Museum of Natural History (de website is de moeite waard), bekend van de film Night at the museum, waar we lunch aten en misschien maar een kwart van alles zagen dat er te zien was, maar wel de speciale tentoonstelling over de zijde route, die erg leuk was opgezet en de website geeft je de kans een hoop er van te ervaren.

‘s Avonds nog lekker buiten gegeten met ook Sheilah en familie erbij en toen was de koek op en gingen we dinsdag 10 weer terug naar San Antonio.