We zijn dit jaar voor onze vakantie een week naar NY geweest, maar voor ik uitgebreid verslag begin te doen eerst een update over Sophia’s beugel. Toen ik dus maandag ging voor de consultatie werd me uitgebreid uitgelegd hoe of wat, maar de precieze details ben ik inmiddels toch weer vergeten. Het was wel allemaal veel vriendelijker en uitgebreider dan destijds bij Pamela. Hoewel de orthodontist verwacht dat ze uiteindelijk echt wel twee tanden zal moeten trekken, is er een kans dat met de beugel de situatie genoeg verbetert dat het toch niet nodig blijkt te zijn en dus heeft hij besloten te wachten met trekken. Om te beginnen kreeg ze afgelopen vrijdag een beugel boven. Weet niet meer precies wanneer ze de onder beugel krijgt. Het is natuurlijk behoorlijk wennen en zoals de meeste wel zullen weten ook nogal pijnlijk de eerste dagen/week, en inmiddels gaat het al een stuk beter.
Dinsdag 3 augustus vertrokken we dus naar NY via Dallas – vroege vlucht, want oom Roy zou ons van het vliegveld halen en ik wilde op een zo gunstig mogelijk moment voor hem aankomen. César besloot voor deze reis voor het eerst gebruik te maken van z’n frequent flyer programma. Hij had genoeg voor 1 ticket en het leek erop dat hij geen gewone prijs tickets aan dezelfde reservering kon “plakken”. De reservering van mij en van de meisjes deden we apart. Na betalen (voor César was er een $10 fee, waarschijnlijk voor administratie) bleek dat ze César in de eerste klas gezet hadden. Hij had daar niet om gevraagd en het zou meer punten zijn geweest, maar misschien was dat de enige manier waarop hij nog op de vlucht kon. Aanvankelijk wilde hij het veranderen, maar ik vond dat hij het wel verdiend had, gezien alle rotvluchten die hij jaar na jaar heeft met alle reizen voor werk en al zou hij het veranderen dan was de kans nog groot dat we niet met z’n vieren bij elkaar zouden zitten. Achteraf was dat de beste beslissing, niet alleen werd hij lekker verwend, wat ook weleens mag, maar eerste klas mag bij American twee gratis koffers meenemen, terwijl je in economy $25 voor de eerste koffer betaalt per passagier. Dus César kon onze twee koffers inchecken en bespaarde ons $100 en toen we NY vertrokken mochten we met hem mee in de veel kortere rij voor de eerste klas om door de controle te gaan.
Beide vluchten verliepen vlot en toen we aankwamen op La Guardia stond oom Roy ons al op te wachten. Oom Roy woont in Glen Head, een dorpje op Long Island met net onder de 5000 inwoners. Na ons geinstalleerd te hebben zijn we nog even naar het kleine treinstation gewandeld en hebben ook even de openbare bibliotheek een bezoek gebracht. 
Kort nadat Claudine thuis was van haar werk in Manhattan, kwam Sheilah met haar gezin en genoten we van een heerlijke maaltijd buiten, waar het voor het voor ons gevoel heerlijk koel (± 26°) was. Oom Roy had heerlijke kippeboutjes gemaakt en Sheilah bracht pastei, dat ik in zo’n lange tijd niet gemaakt heb, dat Sophia zich niet eens kon herinneren dat ze het al eens eerder had gegeten. Het was ook fijn om weer onder familie te zijn – al hebben we weinig contact; er is toch direkt een “thuis” gevoel.
Aangezien het ruim een uur neemt om eerst de trein te nemen en dan of de metro of lopen naar je bestemming in Manhattan en er natuurlijk veel te veel te zien is daar, was het duidelijk dat dit geen uitslaap vakantie zou worden. César en ik stonden om 6 uur op en de maakten de meisjes om half 7 wakker en dan namen we de trein van 8:03.
Woensdag 4 was Claudine vrij en bracht ons met de auto naar het station van Port Washington, een wat groter plaatsje (ruim 15,000 inwoners), van waaruit de trein sneller in Manhattan aankomt. César moest constateren dat de trein hier langzamer is, meer lawaai maakt en ook meer schudt datn de treinen die hij in maart nam in Zweden en NL. In Manhattan stapten we uit in Penn Station. 
Van daaruit liepen we naar Times Square om onze tickets voor de hop on/hop off bus te halen. Toen ik in 1977 met m’n ouders en Diego voor het eerst in NY was en oom Reuben ons naar Times Square bracht was het een grote teleurstelling – het zag er vies en verwaarloosd uit, duidelijk slechte buurt met allemaal porn shops en theaters. Inmiddels is het helemaal opgeknapt en vol met de voor velen welbekende reclame borden, al dan niet digitaal en altijd bruisende drukte, met veel toeristen. Dit filmpje is van een paar dagen later, maar geeft wel een goede indruk:
Wordt vervolgd
Geen opmerkingen:
Een reactie posten