Woensdag haalden we dus onze kaartjes op voor de hop on/hop off bus. César had dit soort tours genomen in Sydney en Stockholm eerder dit jaar en vond het erg leuk. En het leek inderdaad heel handig – niet gedwongen tour met vast programma, maar je kunt op en af stappen bij de bezienswaardigheden langs de route en zo je eigen programma samen stellen. Bovendien kon je op het internet pakketten samen stellen die gebaseerd waren op een aantal uren/dagen en dan kon je op verschillende routes en er waren kaartjes voor de boot naar het vrijheidsbeeld, de empire state building en boottochtje ook bij inbegrepen. De twee grote maatschappijen die dit in NY aanbieden zijn Grayline en City Sights en naar aanleiding van de ervaring van Petra eerder dit jaar en haar observering dat de op/afstap punten van de Citysights beter te vinden waren, besloten we met die in zee te gaan. Als je maar weinig tijd hebt of helemaal onbekend bent met de plaats die je bezoekt is het waarschijnlijk wel een goed idee, maar er zitten nogal wat haken en ogen aan. Zeker zo in het hoogseizoen, vullen de bussen snel en moet je soms en tijdje in de rij staan voor er één komt waar je op meekunt. In tegenstelling tot de tours die César had genomen was er hier een echte gids ipv een bandje dat de route beschreef. Een echt persoon is op zich wel leuker, maar ze waren lang niet allemaal even goed en we vonden het vervelend dat ze iedere zoveel minuten ons eraan herinnerde dat er een emmertje of zakje bij de deur was voor een fooi. Door alle stops met mensen die op en afstappen gaat het heel langzaam en als je de hele route doet is dat waarschijnlijk geen bezwaar, maar als je denkt van “oh, dan kunnen we eerst naar de bekendste bezienswaardigheid, dan zijn we lekker vroeg en hoeven we niet zo lang in de rij te staan” dan pakt dat al snel toch anders uit. En de kaartjes voor inbegrepen bezienswaardigheden waren “vouchers” die je dan nog moest inruilen voor de echte kaartjes; de rij voor inruilen was meestal korter dan en als we ze van te voren op internet hadden gekocht (kan ook niet altijd als je op vakantie bent) hadden we dat ook moeten doen. Maar bij de boot voor het vrijheidsbeeld moesten we de vouchers inwisselen bij mensen van de tour zelf en dat was ook even zoeken, want ze zaten niet echt op een duidelijke plek. Toen we onze kaartjes hadden en ik goed naar ze keek, kreeg ik zo het vermoeden dat ze via deze kaartjes een mooie winst maken. De kaarten waren nl. allang van te voren gekocht en 6 maanden geldig – als we aannemen dat niet iedereen werkelijk gebruik maakt van hun voucher (het mag dan wel de meest beroemde bezienswaardigheid zijn, maar ik denk dat veel mensen er toch vanaf zien als ze de lange rij zien en misschien maar één dag hebben of zo) koopt city sights waarschijnlijk minder kaarten dan ze via hun tours verkopen. Ik weet dit natuurlijk niet zeker, maar het is de enige verklaring die ik me heb kunnen bedenken om ons speciaal bij hun de “vouchers” te laten inwisselen. Toen we later op de middag de uptown tour deden met het plan om maar gewoon rond te kijken en nergens af te stappen zagen we twee maal dat de bus zomaar een stop voorbij reed toen niemand af wilde stappen; eenmaal omdat ze te laat zagen dat er mensen wachtten en de tweede maal omdat we al helemaal vol zaten. Die tweede keer was daarbij zo laat dat er waarschijnlijk geen bus meer zou langs komen voor die mensen. Dat liet bij mij toch ook een beetje vervelende smaak achter. Al met al blijf ik het een leuk idee vinden, onder voorbehoud zullen we maar zeggen.
Maar goed, na dus gevonden te hebben waar precies ze onze tickets moesten halen en toen waar we de bus op konden en een tijdje in de rij te hebben gestaan begonnen we dus net over 10
aan de downtown route. 
We gingen langs Macy’s, de Empire State Building, Greenwich Village, Chinatown and Little Italy. Bij de stop die leidde tot de plaats waar de twin towers stonden en nu ground zero wordt genoemd, stapten we uit. In ongeveer een uur hadden we ongeveer 5 a 7 mijl afgelegd. Er wordt druk gewerkt aan het herdenkingsmonument en de omliggende gebouwen en erg veel was er niet te zien. Er was wel een soort museum, maar inmiddels hadden we honger en we zijn er niet geweest. Ik moest natuurlijk terug denken aan ons bezoek aan de twin towers in ‘77 en 11 september staat natuurlijk ook in ons geheugen gegrift. 
We gingen een kantoor toren binnen, vonden daar een paar sandwich restaurants en aten bij één van ze. Ze deden goede zaken aan de mensen die in de toren (en waarschijnlijk ook nabij gelegen kantoren); de meesten namen hun lunch “to go”. Om naar het toilet te gaan moesten we concierge opzoeken die het met een sleutel moest openmaken…duidelijk willen ze niet dat jan en alleman voortdurend van de toiletten gebruik maken en de mensen die hun lunch to go meenamen hadden natuurlijk hun eigen toilet op/bij hun kantoor.
Van hieruit liepen we verder naar Battery Park, door een woonbuurt (alleen flats), heel rustig in vergelijking met de drukte van het “financial district”. Vanuit Battery Park heb je zicht op het vrijheidsbeeld en Ellis Island en vertrekt de toeristen boot naar beiden. Maar de rij was na de lunch al tientallen meters lang, dus besloten we dat voor donderdag te laten. We informeerden wel nog naar de kaartjes om in het beeld zelf te gaan (al wilde de rest van de familie beslist niet klimmen tot naar boven) – de kaarten zijn gratis, maar er zijn maar een beperkt aantal iedere dag en je moet ze of via de telefoon reserveren of al om kwart voor 8 bij het loket zijn om nog kans te maken. Dat lieten we dus maar varen. 
We liepen verder om de beroemde Brooklyn Bridge te zien, die dateert van 1883 en destijds de langste overspanning had ter wereld (486m). Het was nogal warm en we begonnen moe te worden dus namen we foto’s vanaf South Street Seaport:
Daar gingen we weer op de city sights bus en besloten het ritje van de downtown tour vol te maken en vervolgens de rit van de uptown te doen, zonder ergens af te stappen – rondkijken en luisteren naar de gids, als bij een traditionele rondrit. We kwamen weer langs Chinatown (van de andere kant ditmaal) en langs het hoofdgebouw van de Verenigde Naties en Rockefeller Center. De uptown tour bracht ons langs Central Park en verschillende musea en door Harlem. Net had César opgemerkt dat het vlot ging en we nog mooi een redelijke vroege trein naar “huis” konden nemen, en toen kwamen we in de spits terecht en duurde het nog vrij lang voor we bij het eindpunt waren. Het was al bijna 19 uur en we aten vlug een traditionele hot dog:
We moesten weer langs Time Square, waar het nog net zo druk, zo niet drukker was dan in de morgen. Ons oog viel op het reclame scherm van Forever 21 (populaire klerenwinkel). Je ziet een model met polaroid camera en ze haalt steeds foto’s te voorschijn van mensen die op het plein voor de winkel zijn. Of de foto’s echt live zijn is moeilijk te oordelen, maar het zal wel, want het scherm was het in ieder geval wel. 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten