En toen begon het zomer zwemmen weer

Degenen die al langer meelezen weten dat we hier in de zomer “buurtzwemwedstrijden” hebben.  Van wat ik gehoord heb is het in het noorden meer via de openbare zwembaden, hier in Texas hebben veel buurten hun eigen zwembad.  In tegenstelling tot de zwembaden waar Sophia het hele jaar door traint en wedstrijden zwemt en die overdekt zijn, zijn deze allemaal buiten en alleen open gedurende het eind van de lente en de zomer.  Het hangt daarbij ook een beetje af van de buurt – sommigen geven de huiseigenaren een sleutel en verklaren het zwembad open vanaf mei tot september, anderen zoals bij ons, zijn alleen open als ze “lifeguards” (badmeester/-juf) hebben.  Deze lifeguards zijn meestal oudere middelbare scholieren en universiteitsstudenten en dus zijn onze openingsmaanden bepaald door hun vakanties.

De buurten die een zwemploeg hebben zijn verenigd in zomer “leagues”, in ons geval ééntje waarin 16 buurten lid zijn, verenigd in het idee dat het zomerzwemmen vooral bedoeld is om zwemmen te stimuleren en kinderen beter te leren zwemmen.  Iedereen die de lengte van het bad kan zwemmen met de vrije slag (wat ze hier eerst leren) mag meedoen en krijgt een kans om in de wedstrijden te zwemmen.  Er zijn ook leagues die strengere eisen stellen.  Onze league heeft inschrijvingen in maart en april, trainen begint begin mei, nog voor school uit is.  Ieder team zwemt vier wedstrijden tegen een ander team in de league, twee in hun zwembad, twee bij een ander team en dan zijn er “kampioenschappen” waarbij steeds vier teams tegen elkaar gaan (de vier teams worden bepaald door het aantal zwemmers die ze hebben – wij hebben er bijv. rond de 180 dit jaar) en eind juni is het seizoen weer afgelopen.  Het zijn dus twee heel intensieve maanden en ik zit in het bestuur van ons team en verzorg met een ander bestuurslid het in de computer opzetten van wie wat zwemt in elke wedstrijd, hun tijden, en het opzetten (voor scoring) en scoren van onze thuiswedstrijden.  Dus van begin mei tot eind juni neemt dat vele uren van m’n tijd.   Iedereen die vrijwilligerswerk heeft gedaan voor verenigingen weet het vast wel: ze strikken je met “het is heel makkelijk; als je het eenmaal onder de knie hebt neemt het helemaal niet zoveel tijd” en in de praktijk zijn er altijd meer kleine dingen die er bij komen kijken en het toch meer werk maken.   Van de andere kant, zonder vrijwilligers kan het niet draaien, beide meisjes hebben echt goed leren zwemmen via het zomerzwemmen en Sophia is zelfs gaan “club zwemmen” (het hele jaar door via het schooldistrikt).  Ik heb door de jaren (en ben niet altijd zo intensief er mee bezig geweest) heel veel mensen in onze buurt leren kennen.

In ieder geval is het zomerzwemmen de reden dat ik zolang niet geschreven heb.  Zaterdag was onze eerste wedstrijd in een andere buurt en het was een fijne ochtend; de mensen die hun team runnen hebben dezelfde houding als ons bestuur en we werken prettig samen.  Jammer is wel dat Sophia weer last kreeg van haar schouder; een beetje haar eigen schuld, want ze had weer een tijdje nagelaten haar oefeningen te doen.  Ik denk dat ze nu wel door heeft dat ze zedie zal moeten blijven doen zolang ze zwemt.

Overgens had Sophia eervorige week ook de laatste uitvoering van haar theaterklas – een musical dit keer “Into the Woods Jr.” dwz een verkorte aan school aangepaste versie van de originele musical.  Het is een soort variatie en combinatie van verschillende bekende sprookjes en Sophia had de dvd van het origineel al maanden geleden gezien en kende alle liedjes al voordat de audities waren.  Ze was flink teleurgesteld toen ze weer geen hoofdrol kreeg, maar de rol van de stiefmoeder van assepoester, die alleen in het begin en aan het eind voorkomt en maar een klein stukje solo zingt.  Na de eerste show voor de 6e klassers (groep 8) kreeg ze een compliment van de man die was ingehuurd om het geluid te verzorgen die zei dat ze een prachtige stem had, misschien wel de beste van de klas.  Dat maakte veel goed.  Ik heb niet veel van de show goed kunnen filmen – had geen goede plaats en juist het gedeelte waar Sophia optrad werd steeds geblokkeerd door allerlei hoofden.   Maar hier is wel een leuke foto van haar gemaakt door één van haar vrienden: