Dat schreef een vriendin gister in een email. Het leek er inderdaad wel op, maar met alle zwemmen en voetbal, solliciteren en “gewone” drukte, kwam ik er echt niet toe. Als ik nu rechtstreeks van m’n gedachten als ik onder de douche sta naar blogger or livewriter kon gaan…
Saai was het de afgelopen anderhalve maand in ieder geval niet. Het zomerzwem seizoen vloog weer voorbij, zoals altijd. De week tussen onze tweede en derde wedstrijd overleed geheel onverwacht de moeder van een van onze coaches: 52 jaar oud, voor zover ik weet verder gezond en werd gewoon niet wakker; kennelijk een hartaanval in haar slaap. Velen in de buurt waren behoorlijk aangeslagen, want dit is een familie die al ruim 25 jaar in deze buurt woont en altijd heel aktief was. De drie kinderen (27-20) hebben vanaf hun 5e voor het zomerzwemteam gezwommen, werden in hun tienerjaren “lifeguards”, gaven zwemles (één van ze heeft vooral veel met Sophia gewerkt) en de twee oudsten zijn coach geweest van dit team (de tweede dus weer dit jaar) en de vader heeft in het bestuur van het zomerzwemmen gezeten en al zwemmen z’n kinderen niet meer, hij is nog steeds bij elke thuiswedstrijd van de partij om te helpen. Het feest aan het eind van het seizoen viel letterlijk in het water toen er een vreselijk onweersbui uitbrak net na het uitdelen van de verschillende prijzen en de trofee die elke zwemmer kreeg.
Sophia had vanaf 4 juni zomervakantie. Door het zwemmen was er niet veel uitslapen bij – training voor haar groep was elke ochtend om 7:30 en voor drie van de vijf wedstrijden moesten we voor 7 bij het zwembad zijn. De weekenden dat er geen zwemmen was waren er verschillende sleepovers en andere feestjes. Deze maand zit ze op een theaterkamp waar we pas om half 9 voor van huis hoeven en ze geniet van allerlei tv programma’s die ze normaal niet kan zien omdat ze na haar normale bedtijd komen. Zolang ze haar oefeningen doet heeft ze geen last van haar schouder en ze gaat gemiddeld twee keer per week naar het “club” zwemmen; een beetje weinig nog, maar goed, we zijn al blij dat ze er nog mee doorgaat.
Toen ik 20 jaar geleden op en neer sprong in de kantine van Abbott Labs de Colombia toen we met het hele personeel daar op het allerlaatst Colombia een gelijkmaker zagen scoren tegen Duitsland, vroeg een collega of ik dat wel mocht doen, gezien ik 8 maanden zwanger was. Ik zei toen dat het garandeerde dat de baby ook een voetbal liefhebber zou worden. Dat viel een beetje tegen. Ik ben een WK fanaat – de vier jaren er tussen heb ik niet genoeg tijd om voetbal te volgen en trouwens, als je hier geen kabel of satelliet tv hebt is er ook niet veel te volgen hier. Maar als het dan weer WK is volg ik alles en doe veel moeite om zo veel mogelijk wedstrijden te zien. César gaat er alleen voor zitten als het de kwart finales of verder zijn, of Colombia speelt of hij toevallig in de buurt is als ik kijk. Ik plan m’n dag rond de wedstrijden en als NL speelt zet ik meestal het tv geluid uit en de korte golf radio aan om met NL commentaar te luisteren (al vallen ze nooit helemaal samen). De meisjes keken soms mee, soms niet en verder leken ze maar weinig geinteresseerd. Maar ineens zijn de juiste genen bij Pamela dit jaar wakker geworden – ze heeft bijna alle wedstrijden gezien, stond zelfs op tijd op om de vroege wedstrijden van de eerste ronde te zien (die hier om 6:30 begonnen) en hield het allemaal keurig bij! Ik ben er erg blij mee. Ik heb alle wedstrijden gezien, sommige op de computer waar Univision ze ook allemaal uitzond en toen er twee wedstrijden tegelijk gespeeld werden, zat ik met twee kleine schermjes open en één met geluid aan. Voor de finale zijn we met de Nederlandse meetup groep naar een sportsbar geweest; ruim 30 man, allemaal netjes in oranje. Aan de andere kant zaten de fans van het spaanse team en het was allemaal erg gezellig, al was het natuurlijk erg jammer van het resultaat.
Pamela heeft dit jaar nog harder dan vorige zomer naar een baantje gezocht, maar niets gevonden. Ze concentreerd zich nu in het vinden van iets rond de campus gedurende het schooljaar en is druk bezig met een vest breien voor mij. En natuurlijk zijn er allerlei klussen rond het huis die gedaan moeten worden. De hittegolf die het noordoosten van de VS in de ban had vorige week, heeft ons niet bereikt. We hebben hier een vrij natte zomer met aangename normale temperaturen van maximaal 35°, beetje aan de vochtige kant.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten