Sinds vrijdag heeft Sophia geen hoofdpijn meer gehad en is maandag ook weer begonnen met zwemmen. Toen begon het buurtzwemmen van onze “summer league”, gister zou ze weer naar het “club zwemmen” gaan, maar nadat ze pas 17:15 thuis was van school vanwege repetitie voor de musical waar ze in speelt had ze nog een hoop huiswerk. Ze heeft overgens wel verklaard in ieder geval nog de hele zomer door te zullen zwemmen.
Zaterdag was m’n verjaardag en Sophia had als kado een taart gebakken. Ze had zelf het recept uitgezocht, César een boodschappenlijstje en geld gegeven en ze had er eigenlijk op gerekend dat ik vrijdagmiddag Pamela zou ophalen in Austin, zodat ze in het geheim de taart kon bakken en versieren. Ze was niet duidelijk genoeg geweest in haar gesprek met César en laat hij nu juist deze keer besloten hebben dat hij Pamela wel zou halen….Ik heb vlug en vroeg gekookt en uit de keuken vertrokken. Toch was het uiteindelijk wel goed dat ik er was, want het was een taart die bestond uit twee lagen en bij het keren van de eerste laag viel die uit elkaar en kwam ze halen om te zien of ik haar kon helpen met de tweede laag. Dat kon ik en heb ook de nog warme eerste laag beetje in vorm gedrukt. Ze was helemaal in tranen van teleurstelling en ik maar uitleggen hoe trots ik was dat ze het helemaal zelf had gepland en gedaan en dat als de taart eenmaal versierd was je er niets meer zou zien. Het was een chocolade taart met pindakaas chips en pindakaas/cream cheese icing en het was heerlijk.
Zaterdag was ook weer de jaarlijkse Race for the Cure voor borskanker, waar de meisjes en ik al een aantal jaren elk jaar weer aan meedoen. Dat was ook de reden dat Pamela dit weekend thuis kwam. Ter ere van m’n verjaardag ging César ditmaal ook mee.
Op de website van één van de lokale radio stations/sponsors staan nog veel meer foto’s: http://tinyurl.com/woaislideshow
Zaterdagavond eindelijk gaan eten bij een vrij nieuw colombiaans restaurant – een surinaamse vriendin die hier studeert heeft een colombiaanse kennis en vertelde me er van. Toen zijn we tweemaal geweest en hebben het gesloten gevonden, maar zaterdag was het gelukkig wel open. Het was vrij goed en qua sfeer en bediening zeker de beste van de de colombiaanse restaurantjes die we hier en Austin geprobeerd hebben.
Zondag was een volle dag – eerst met de meisjes naar de kerk; onze pater gaat eind van de maand met pensioen en we willen geen preek van hem meer missen. Toen vlug Pamela terug naar Austin gebracht voor haar laatste lesweek en daarna moest ik aanwezig zijn voor de informatie avond voor de ouders van ons buurt zwemteam.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten