Nieuwe oude tandarts

Sophia is gister weer naar school geweest, helemaal goed, maar vandaag stond ze op met menstruatie krampen en misselijk en hoewel ik goede hoop had haar dan maar wat later naar school te brengen is de morgen alweer om en heeft het weinig zin meer. Ze voelt zich wel een stuk beter, maar nog niet echt goed.


Gister ben ik maar weer eens naar de tandarts geweest. Zoals velen hou ik niet van naar de tandarts gaan; niet omdat ik bang ben voor pijn, maar ik vind het gewoon vervelend en daarbij komt dat in mijn ervaring veel tandartsen hier meer commerciële geldwolven zijn dan liefhebbers van hun vak. Wat m'n vertrouwen in hen niet ten goede komt - ik blijf me altijd afvragen of iets dat ze aanraden nu echt nodig is of meer een manier om meer geld te verdienen. In de 11 jaar dat we hier nu wonen ben ik dus al bij zo'n 4 of 5 verschillende geweest; soms maar voor één keer. Meestal kwamen ze bij het eerste bezoek direkt op de proppen met een uitgebreide "periodontal treatment" van vier bezoeken en als ik weer eens een paar jaar niet geweest was, allé, maar in sommige gevallen vroeg ik me wel af of het zo vlug alweer nodig was. Ik poetste en floste toch echt gewetensgetrouw en had verder nergens last van. Dan waren er vaak overal reclame (in één geval zelfs voortdurend op een tv scherm in de behandelkamer) met reclame voor allerlei cosmetische behandelingen.



Op een gegeven moment hadden we een hele goed en prettige gevonden, maar toen veranderde César's werk van verzekering en daar viel de goede man nu net niet onder, dus moesten we weer weg (of alles zelf betalen, maar met de kosten hier, doe je dat niet zo gauw).



De volgende waar we terecht kwamen, was ok. Het was een vrij typisch bedrijf - twee tandartsen, vijf behandelkamers, drie hygiënisten, de tandarts deed ook aan orthodontie; het was een aardige man enz. Ik kreeg wel al bijna direkt ruzie, want bij de eerste checkup kreeg ik een speciale electrische tandenborstel van $100 inbegrepen, die je alleen via de tandarts kunt krijgen en die César al had van een andere tandarts en de kosten werden niet door de verzekering vergoed. Aanvankelijk kon ik het niet weigeren, maar na heen en weer getrek en met het excuus dat we het dus al hadden en alleen dus extra borsteltjes zouden behoeven en bedreiging van mijn kant dat ik beslist niet zou blijven als ik m'n geld niet terug kreeg, is dat weer goed gekomen en we zijn gebleven - mede omdat de kinderen hem wel heel aardig vonden. Ineens, twee of drie jaar geleden, kregen we een brief dat hij z'n praktijk verkocht had en weg was hij. Wat er precies aan de hand was, zullen we nooit weten, maar zelfs z'n personeel scheen er van te voren weinig vanaf geweten te hebben, kregen van de nieuwe eigenaar drie maanden proeftijd en waren daarna allemaal verdwenen.

De nieuwe eigenaar had al een praktijk in het centrum en het was direkt duidelijk dat er een business atmosphere kwam te hangen. Nieuwe meubels in de wachtkamer en een tv met reclame voor allerlei cosmetische procedures. De eerste keer dat we hem zagen vond hij allerlei gaten die gevuld moesten worden en toen we vroegen hoe dat toch kwam, zei hij veel nalatigheid te hebben gevonden in de oude patiënten - het hart van de vorige tandarts zat waarschijnlijk niet meer echt in het vak dacht hij.... Tja, wat te denken. Het werk dat hij deed was wel goed en Pamela kon in ieder geval nog niet weg, want haar invisalign behandeling was nog niet afgelopen en aangezien de tandarts alle aligners (zeg maar vormbakjes die ipv traditionele beugel worden gebruikt) van de behandeling houdt, ben je een beetje gegijzeld. Maar uiteindelijk raakte ik toch steeds meer kriegel van de atmospheer en besloot maar weer naar een andere tandarts te gaan zoeken. Natuurlijk werd ik afgeleid door van alles en zo is het er nu pas van gekomen.

Inmiddels was onze verzekering weer veranderd en ontdekte ik dat de eerder tandarts die me zo goed bevallen was weer wel onder deze viel. En dus ging ik er gister heen en voelde me alsof ik na een lange reis thuiskwam. Alles was nog precies zoals ik me herinnerde: gewoon een tandarts met een assistente en receptioniste (zelfde achternaam, dus waarschijnlijk z'n vrouw), twee behandelkamers, heel rustig en zonder haast. Het was nog langer dan ik dacht, 8 jaar geleden, dat we er voor het laatst waren, dus ik kwam weer binnen als nieuwe patiënt, maar hij kon zich wel herinneren dat hij me eerder had gezien. Hij doet zelf het hygieniste werk en verder niet al te veel poespas. En ik geloof niet dat ik ooit zo zachtaardig ben behandeld. Toen ik ging betalen zei de receptioniste dat de "cleaning" voor 100% gedekt was door de verzekering en dat er dus verder geen kosten waren. Hij declareert dus alleen dat, hoewel hij toch echt ook naar alle tanden heeft gekeken en stuk voor stuk en foto's heeft genomen. Tenzij de foto's iets uitwijzen, hoef ik pas over zes maanden terug.

Dan werd ik vanmorgen gebeld door de counselor van Sophia's school. Die zijn combinatie decaan/school psycholoog. De reading juf van Sophia heeft aanbevolen haar in ACL reading te zetten - dit is een hoger niveau klas waarbij ACL voor Advanced Contemporary Literacy staat. Je moet er al in zitten of aanbevolen worden door een leraar. De counselor legde uit dat haar rooster wel zou veranderen, maar ze zou voor alle vakken, inclusief het lezen, dezelfde leerkrachten houden. Maar ondertussen is het schooljaar al drie weken oud en hoewel Sophia tonnen vrienden heeft over de hele school, wil ze toch niet veranderen - want er zijn verschillende goede vrienden met wie ze maar één klas samen heeft en die ze dan praktisch niet meer zou zien. Ik heb haar niet kunnen overtuigen en zoals het nu staat zal ze het dan maar in 8th grade nemen. César en ik geloven niet dat we haar moeten dwingen, want als ze met tegenzin erin gaat is de kans groot dat het een voortdurend geklaag wordt en ze haar best niet zal doen. Maar toen ik de lerares en counselor m'n antwoord emailde, stuurde de juf een mail terug dat ze echt denkt dat Sophia een vergissing maakt en zal morgen zelf met haar praten. Dus we zullen zien....