Einde experiment

Precies 8 maanden ging alles goed en toen kwam de colititis ulcerosa/crohn weer de kop op. Ik ben niet een kwart zo ziek geweest als twee jaar geleden, waarschijnlijk omdat ik al gauw zag dat het niet om een gewoon buikgriepje ging en direkt weer aan m'n medicijnen ben gegaan. Maar ik was toch een week niet 100%. Ik heb donderdag de dokter gebeld, maar die kreeg de boodschap niet en toen ik 's middags weer belde was hij weg tot gister (maandag was labor day en dus een vrije dag) en heb toen een afspraak gemaakt voor gister. Hij bevestigde dat alles op colitis wees en gaf me een nieuwe medicijn voor "onderhoud" (Mesalazine - vergelijkbaar met wat ik al had, maar je hoeft het maar eens per dag te nemen) en een cortecosteroïde voor 13 dagen (dexamethason) en ik voel me vandaag weer helemaal goed en met de diarree schijnt het ook gedaan. Alleen als ik klachten blijf houden en zeker als dat nog zo is wanneer hem weer zie over een maand, zal hij weer een colonoscopy moeten doen.

In beter nieuws, vanmorgen hebben we zowaar een hele regenachtige morgen gehad. Ongeveer 4 mm gehad en men verwacht nog meer. Op mijn verzoek heeft Sophia met m'n fototoestel een klein 20 sec. filmpje gemaakt in de auto terwijl ik haar naar school reed (je weet per slot van rekening nooit hoe lang zo'n bui hier duurt:)

Ondertussen is in Sophia's theater klas het harde werk begonnen. De 22ste oktober hebben ze een toneelstuk dat 's avonds voor het publiek als "dinner theatre" zal worden gepresenteerd, met versiering van het kunst department en eten verzorgt door de kookklassen en 's morgens twee maal voor de 5e klassers van de twee lagere scholen in de buurt. Het stuk heet Maricela de la luz lights the world en Sophia speelt de twee hoofdige godin van de VS-Mexico grens.

Gistermiddag zijn de zwemtrainingen weer begonnen. Er is wat reorganisatie geweest en de groepen zijn nogal veranderd, maar Sophia's nieuwe groep heet weer Gold en ze heeft nog steeds dezelfde trainer. Van de ene kant is dat goed, want hij is zeer goed, vooral wat aandacht aan elke zwemmer betreft en techniek. Maar ze heeft hem nu al ruim een jaar en ik denk dat het toch ook wel goed zou zijn weer een andere toenadering mee te maken. Maar goed - het niveau zal hoger zijn, want ze is in de groep voor 13 en 14 en een hogere categorie. Behalve bijv. 50 m vrije slag, zal ze geen 50m afstanden meer zwemmen, alleen 100 en langer. Sommige wedstrijden waar ze aan zal deelnemen zullen ook anders zijn. Haar groep is vrij klein en ze kent nog maar twee vriendinnen van vorig jaar, maar dat loopt wel los. Ze heeft nu 6 dagen per week 1½ uur training (maar hoeft niet elke dag te komen zolang ze maar 60% maakt) en 2 dagen per week ½ "dry land" - conditie training gericht op zwemmen).

Pamela geniet van haar NL klas en ze las me laatst een stuk voor, waaruit duidelijk bleek dat het enige wat ze nodig had een boost in zelf vertrouwen om te lezen. Ze heeft de beste uitspraak van de klas en waar sommige leerlingen vragen waarom je slapen met lange aa uitspreekt hoewel je alleen a schrijft, heeft zij dat probleem niet omdat het net als andere "native speakers" het gewoon weet. Van de andere kant is het hele U gebeuren nieuw, want daar heb ik nooit zoveel aandacht aan besteed en het kan alleen maar in haar voordeel zijn ook goed te leren schrijven en de grammatica te leren. Ja, het kan best dat ze het nooit nodig zal hebben, maar je weet maar nooit wanneer het ineens toch van pas komt. En geniet mee; het geeft me toch een bijzonder gevoel van voldoening dat ze hiervoor gekozen heeft.