Projekt Pamela en oudergesprek

Hierboven allereerst een foto van de Texas Mountain Laurel, in het bijzonder voor degenen die niet op de link in de vorige log geklikt hebben. Zoals jullie zien hangen de bloemen er net als trossen druiven bij en op sommige plaatsen hebben mensen een heel stel en dan hangen de takken met bloemen over hun schutting; prachtig! Ik geniet er elk jaar weer van; helaas is het op een weg waar ik heel moeilijk kan stoppen om een foto te maken. Deze foto heeft Pamela gemaakt van de parkeerplaats bij de kinderarts.

Zoals elk jaar na hun grote reis, moest Pamela een projekt doen. Er zijn werkstukken die ze voor, gedurende en na de reis doen en allemaal meer akademisch zijn, dan is er een gedeelte waarbij ze de reis kunnen bekriticeren (wat ze leuk vonden, wat niet, hoe het programma verbeterd kan worden, enz), en een creatief element (daarvoor had ze dus vorig jaar die jurk gemaakt en versierd, zie http://bijonsthuis.blogspot.com/2006/03/losse-flodders.html). Dit jaar heeft ze een t-shirt versierd. Ik weet niet precies meer de details van de opdracht, maar dit is het dus geworden:

De plaatjes in het midden zijn op het t-shirt gestreken, na op speciaal papier afgedrukt te zijn van de computer. De vlaggetjes, bus en accenten zijn geverft en de muziek instrumenten geborduurd. Ze hadden allemaal een button gekregen met "got MLK?" - MLK staat voor Martin Luther King en de zin is afgeleid van de hele succesvolle melk reclame campagne "Got Milk?"

Dinsdag, woensdag en donderdag waren de lagere scholen twee uur eerder uit zodat de oudergesprekken konden plaats vinden. Woensdag was het onze beurt en voor het eerst ging César ook mee. Het is natuurlijk altijd z'n werktijd en onze kinderen doen het tot nu toe altijd goed, dus heeft hij er nooit vrij voor genomen. Hij had wel altijd vragen die hij wilde dat ik stelde, dus hij is echt wel betrokken. Maar nu is hij toch erg teleurgesteld in Sophia's achteruitgang, niet alleen in cijfers, maar ook in interesse, in rekenen en "science" (dat is dus natuur, scheikunde en biologie samen, al is het op dit niveau vnl. biologie en een klein beetje natuurkunde). Als ingenieur was hij al dolgelukkig dat Sophia van kleins af meer ruimtelijk inzicht toonde dan Pamela en ik en nu lijkt dat vervaagd. Hij denkt dat de school/juf te weinig hands on en creatieve aktiviteiten doet en hij was helemaal niet zo tevreden met mijn verklaring over de achteruitgang in cijfers (dat ze te vlug denkt het juiste antwoord te weten en niet nauwkeurig of na leest). Hij had de juf alleen op de introduktie dag ontmoet en ze ziet er inderdaad superstreng uit. Ze had ook een keer een aantekening gemaakt op een werkstuk van Sophia waarvan hij vond dat het wel erg negatief was, hoewel Pamela en ik hem verzekerden dat het gewoon normaal engels was en niet aanstootgevend.

Al met al vond ik dat het moeilijk voor mij zou zijn om dat allemaal over te brengen aan de juf, vooral omdat ik de juf juist heel goed vind en Sophia dol op haar is. En zo is hij dus meegekomen. De juf wist niet dat hij zou komen en we hadden geluk dat er niemand na ons kwam. Er zijn 20 minuten uitgetrokken voor elk gesprek en uiteindelijk waren wij er 40 minuten! Overgens doet Sophia nu meer haar best en gaat ze weer vooruit. En haar cijfers zijn nooit echt laag geweest, hoor, geen angst voor blijvenzitten of zo; het is alleen dat we allemaal weten dat ze het in zich heeft beter te doen. In ieder geval, Wendy schreef dat zij in NL 10 minuten gesprekken heeft (ze heeft natuurlijk ook behoorlijk meer dan 18 leerlingen), maar ik vraag me af hoe jullie dat doen. Lijkt me zowel voor ouders als leerkracht heel moeilijk; niet als het kind het goed doet, maar als er een probleem is....