Thanksgiving

Afgelopen donderdag was het thanksgiving, het grote familiefeest van de VS. Veel buitenlanders die ik ken geven er niet veel om; het is niet hun feest. Maar ik vind het altijd wel leuk en heb in het verleden wel vaker een hoop mensen uitgenodigd en uitgebreid gekookt. Dit jaar zou het enkel ons vieren zijn en ik had via een fundraiser van Pamela's school een gerookte kalkoen borst besteld en ontvangen, dus was de noodzaak goed vooruit te denken weggenomen en het gevolg was dat ik woensdagmiddag nog met de meisjes in de supermarkt liep om de benodigde ingredienten bij elkaar te schrapen. Niet aan te raden; overal superdruk, verkeer extra druk door alle mensen die op familiebezoek gaan en komen en sommige dingen waren zelfs gewoon op, want in grote lijnen eet men toch allemaal hetzelfde. Het is een heel wonderbaarlijk iets. Je kunt als vreemdeling gewoon langs de schappen lopen en zien wat er extra uitgestald is, dat zijn alle ingredienten van het traditionele maal....

Wij hadden dus de gerookte kalkoen borst die veel te zout bleek en die ik erna in plakken heb gesneden en voor restjes maaltijd heb opgewarmd met een blik ananasstukjes in sap, wat gelukkig goed hielp. Sophia heeft uit eigen initiatief en helemaal zelf de kalkoen broodjes van de foto gebakken. Het is de eerste keer dat ze iets gemaakt heeft zonder dat ik zelfs maar in de keuken was (behalve om de broodjes in en uit de oven te zetten/halen) en hoewel het recept in haar "My first cookbook" aangaf hoe de broodjes in verschillende vormen te maken, was het idee en de manier van de kalkoentjes helemaal van haar.

Ik had het me weer makkelijk gemaakt voorwat betreft de stuffing en gravy, dwz de traditionele broodblokjes met specerijen en de jus, en had pakjes gekocht. Maar zoals altijd wel zelf onze favoriete cranberry relish, een recept van Angela Lukin dat ik jaren geleden uit de New York Times Magazine heb geknipt:

1 lb fresh cranberries
2 cups granulated sugar
1/4 cup fresh lime juice
1/4 cup fresh orange juice
1 teaspoon grated orange zest
1 teaspoon grated lime zest

Combine ingredients in a saucepan. Bring to a boil, reduce heat to medium low and simmer until the berries pop open (about 10 minutes). Skim the foam off the surface with a metal spoon and discard. (dit is om het helder te maken, maar ik doe het niet). Cool to room temperature.

In plaats van de meer traditionele sweet potato casserole had ik Oven-roasted sweet potatoes van het tijdschrift Quick and Simple. Ik kan het recept niet vinden op het internet, wel allerlei andere variaties. Als iemand het heel graag wil hebben, laat me even weten en ik stuur het je op. Daarnaast hadden we de ook zeer traditionele green bean casserole volgens Campbell soup recept. Dit recept is door de soep fabrikant in 1955 uitgevonden (met nog een hoop andere casserole recepten) om hun cream of mushroom soep blikjes nog beter te verkopen. Het is een makkelijk en vlug recept. Je kunt het natuurlijk ook helemaal zelf maken en daar heb ik ook een recept voor, maar het is wel meer werk. Als toetje hadden we de traditionele pumpkin pie.

Na het eten hebben we het kerst seizoen ingeluid door naar de Polar Express te kijken. We doen trouwens een hoop films deze week. Sophia zag Happy Feet al op zondag en toen nog een keer met de girl scouts toen ze dinsdag eerst naar Buildabear om een eigen Mumble de pinguin te maken en na in een park gelunchd te hebben zijn ze de film gaan zien. Ik was mee als tweede volwassene (vereiste van de organisatie, moeten altijd tenminste twee volwassenen aanwezig zijn) en Pamela is ook meegekomen, dus wij zagen de film ook. Hele aardige film, vooral voor kinderen. Later op donderdagavond hebben César en ik nog een cubaanse film gezien Nada+ over een postbeamte die brieven verbeterd (zonder dat de oorspronkelijke schrijvers het weten) in de hoop meer liefde in de wereld te brengen. De dvd is misschien niet makkelijk te vinden, maar mochten jullie het tegenkomen is het zeker de moeite waard.

Gisteravond zagen we "Syrian Bride", een film van een israelische regisseur over syrianen van de Golan. Het geeft weer een heel ander aspekt van het leven daar te zien en we waren er beiden van onder de indruk. Vandaag zagen we met Sophia "Monster House". (Pamela is gaan oppassen bij een lerares thuis). Sophia had de film al gezien en ik verbaas me eigenlijk dat ze het toen al niet eng vond, maar ze vindt het dus enig. Het is een goede film om toekomstige klanten te winnen voor de echt enge films, maar César en ik houden helemaal niet van enge films en hoewel ik wel kan zien waarom Sophia het leuk vindt, vinden wij het maar matig.