Laat me eerst even reageren op opmerkingen over onze verbouwing. Aan iedereen die zei "wat een werk": we hebben het niet zelf gedaan, maar laten doen. Maar natuurlijk is het organizeren, bellen en weer bellen en klagen en thuis werken van César wel een offer geweest en alle inpakken en heen en weer verhuizen van spullen ook. En zoals ik al zei, er moet nog een hoop uitgepakt en op z'n plaats gezet worden.
"Super idee om hondenluik in de muur te maken." We hadden al een hondenluik in een paneel bij de glazen deur; nadeel was wel dat de deuropening dan minder was - een heel gepuzzel als je bijv. een stoel van buiten naar binnen of omgekeerd wil brengen. Overgens zou ik niet meer zonder luik willen en Biscuit waarschijnlijk ook niet, want nu ik fulltime werk is ze natuurlijk het grootste deel van de dag alleen. En nee, we hebben nog nooit meegemaakt dat vreemde dieren binnen kwamen. Zelfs andere honden, die geen luik gewend zijn moeten eerst leren het te gebruiken. Leuk is dat jaren geleden toen ik bezoek met hond had, Biscuit duidelijk de hond begon te wijzen hoe het luik werkte.
"Niet te geloven, hoe hebben jullie kunnen blijven wonen." Ja, af en toe was het wel een beetje een beproefing, maar nu kan je al zien dat we het ongemak vlug zullen vergeten. En als we al die maanden ergens hadden moeten huren dan zou het nog meer gekost hebben.
"het is nog niet helemaal klaar?" Kleine schoonheids dingen die nog afgemaakt moeten. Vorige week zijn de vloermensen gekomen - de tegels die nog voor de glazen deur moesten, hier en daar foutjes, stukjes die zijn overgeslagen door de schilders (geen check list en steeds andere mensen), dat soort dingen. En dan moeten we nog de siding doen, maar dat kunnen we als apart projekt zien en hoort minder ingrijpend te zijn, want dat is allemaal buiten. César heeft al met wat bedrijven gesproken, maar moet nog een beslissing nemen. Mogelijk stellen we het nog even uit, want nu hebben ze allemaal nog een hoop klanten door alle schade van die grote hagel buien een paar maanden geleden en is de prijs dus ook omhoog gegaan.
"hoe lang heeft de verbouwing tot nog toe geduurd?" We zijn rondom 1 februari begonnen, dus 5 maanden, als je 1 juli rekent als praktisch af. Er zijn wel zo'n drie weken geweest waarin César moest reizen en er dus helemaal niets gedaan werd.
En terwijl ons leven weer meer routine en gewoon wordt, delen we in het ene geweldadig wereldgebeuren na het andere. Het was me het weekje wel met Nice, Turkije, en terwijl ik dit schreef kwam het nieuws van politie vermoord in Baton Rouge. De meeste van jullie weten dat we jaren in Baton Rouge hebben gewoond en Sophia is er geboren. Het zal altijd een speciale plaats in ons hart hebben en het nieuws raakt ons net een beetje meer dan andere berichten. Maar we kunnen alleen maar blijven hopen dat de mensheid eens zal leren dat geweld alleen maar tot meer geweld leidt en in wezen niks oplost.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten