Ondertussen in de tuin

Zoals elk jaar in de winter laat het konijn zich niet zien en wachten we in spanning af of ze in februari/maart weer te voorschijn komt.  (Ik heb besloten dat het waarschijnlijk altijd een vrouwtje is dat in onze tuin blijft of terugkomt, neem aan dat mannetjes te onrustig zijn om zo lang op een plaats te blijven)  Tot onze verrassing hebben we dit jaar twee konijnen, al laten zich maar zelden allebei tegelijk zien.

                                                                                 
We hebben ook nieuwe schuinachter buren met een vrij grote poes die we al vaker hebben zien loeren op "wild" in onze tuin en ook op de konijnen.  

We hebben zelfs een paar stukjes konijnen vacht gevonden - of het de kat was of een uil of ander dier, weten we natuurlijk niet, maar we hebben dus kennelijk nog meer konijnen gehad. De vacht was trouwens bruinig, dus het was geen babykonijn, die meer grijzig zijn.

Dan hebben we op het achterterras (deck) deze boom:

Hij is van onder het "deck" doorgegroeid en eind mei ontdekte César dat een paar white winged doves er een nest in hadden gemaakt.  We hadden er vanuit de woonkamer en logeerkamer prachtig zicht op zonder de vogels te storen en iedere dag keken César en ik verschillende keren of er nieuwe ontwikkelingen waren. 

Man en vrouw verschillen niet veel van elkaar, maar deze hier boven is volgens ons Pa en hieronder is Ma: 

Op een dag dacht César een jong te zien, maar toen ik kwam kijken zagen we niets meer en we dachten dat het een vergissing was.  Maar op 28 mei bleek het toch echt zo te zijn, al moet je wel goed kijken:

We konden zelfs een filmpje maken van hoe het gevoed werd: 

De volgende dag ontdekten we dat er twee jongen waren:

Zoals bij alle babies, stonden we er versteld van hoe vlug ze groeiden.  Hier op 2 juni:

Filmpje van 2 juni: 

 Deze twee foto's zijn van 4 juni en op de eerste kun je goed zien dat er tenminste een dag leeftijdsverschil is tussen de twee.

Op 5 juni stonden we op en het nest was leeg.  César is nog buiten gaan kijken, maar vond geen enkel aanwijzing van een aanval op het nest of veren of zelfs een dood jong.  Van de andere kant liepen Pa en Ma nog uren op de balustrade van het deck heen en weer, zenuwachtig rond kijkend.  En ik had gelezen dat de jongen zelfs als ze uitvliegen nog wel een week of wat bij/in de buurt van het nest blijven.

Ook had ik op 4 juni nog een filmpje gemaakt dat volgens mij duidelijk laat zien dat ze nog veel kale plekken hadden en dus nog niet vlieg klaar waren. (Commentaar van Sophia:"Mom, you're not a bird, how are you going to know when they're ready")

We hebben ze niet meer gezien en de ouders gaven het op een gegeven moment ook op.  César en ik hebben nog een paar dagen opgelet, duidelijk lijdend aan "empty nest syndrome"...
Het laatste filmpje, jullie mogen je eigen conclusies trekken: