Hoe het verder ging met de tulpen

Na de eerste schade groeiden de tulpen plantjes netjes door, waarschijnlijk enigzins verward door de warme temperaturen - vorige week zondag werd het zelfs 27 graden (normaal in deze tijd is 18).  Dinsdag kwam ik van het werk en Pamela verraste me met het nieuws dat wel vijf knoppen waren.

Zaterdagmorgen was deze al ver gevorderd, klaar om open te gaan.

Dat was om half 10 en om half één zag het zo uit: 

En toen sloeg het noodlot. Zondagmorgen stonden we op en vonden we:

 Uit de nabijgelegen keuteltjes konden we opmaken dat het toch herten zijn geweest.  Die komen normaal gesproken niet vaak helemaal bij ons in de straat, maar nu heeft het alweer een paar weken niet geregend en zodra er droogte is, dan komen de herten dichterbij.  Ik bedacht ineens dat ik weleens eerder tabasco in water heb gebruikt tegen ongedierte en ook om Biscuit er van te weerhouden de houten schutting kapot te trekken.  Dus dat mengsel gesproeid.

Toen we vanmorgen opstonden zei Sophia dat de herten die nacht weer geweest waren, ze had zelfs één onder haar raam gezien. En ja hoor, nog meer gesnoept.

Vanmiddag nog meer gesproeid, een geraamte van kippengaas om en over de plantjes gezet en een soort vogelverschrikker met repen aluminium foil (het geluid als het ritsel schijnt voor veel dieren akelig te zijn) en nu maar  afwachten.  

Hadden we ze achter in de tuin geplant was er niets gebeurd, de schutting omringt de hele achtertuin, maar ik wilde ze juist voorop hebben, zodat iedereen ze zou kunnen zien...













Voorlopig troosten we ons met tulpen van de supermarkt.  Zolang Nijntje de wacht houdt zal daar niets mee gebeuren: