Basilicum en honden bezoek

Schuin tegenover ons woont een ouder echtpaar dat samen met hun dochter eigenaars zijn van  Bluebonnet Hydroponics, waar ze via hydrocultuur (waarbij planten in water zonder aarde gekweekt worden), vnl. sla en kruiden kweken.  Ze leveren vnl. aan restauranten, maar hun basilicum is sinds enige jaren wel te krijgen in de meeste supermarkten hier in San Antonio.  Al voor we wisten dat zij er achter zaten kocht ik het graag - meestal zijn de bladeren gezonder en doordat je het koopt met wortels en al, kun je het in water zetten en zolang je iedere dag het water ververst blijft het ook langer goed dan een gewoon pakje verse basilicum.  

Met kerst krijgen we vaak sla van ze en ik ben met m'n ouders ook een keer gaan kijken.  Vorige week kwam Emile ineens langs: ze waren naar een show geweest en hadden nogal wat sla en basilicum over en dus kregen we een doos vol.  

Vooral de basilicum is speciaal, want in de winter zijn ze meestal kleiner en helaas zorgt de supermarkt ook niet altijd even goed voor ze en soms is het echt zoeken om mooie te vinden.  Nu hebben we pasta met verse pesto gehad, nog een andere pasta maaltijd met basilicum (beiden door Pamela gemaakt op dagen dat ik tot 17 uur werkte) en Thai kip met basilicum.  En heerlijke sla natuurlijk ook.

De honden van de naaste buren zijn al een hele tijd niet meer in onze tuin gebroken.  Ten eerste hebben ze allerlei barrieres geplaatst zodat de honden niet kunnen graven bij de schutting en/of trekken aan de planken.  Ten tweede was hun zoon bijna een jaar niet op de universiteit of full time aan het werk en hadden ze dus vaak gezelschap.  Maar nu werkt hij ook hele dagen en is gebleken dat ze toch niet de hele schutting afgeschermd hadden.  Dinsdag hoorde Pamela geluiden beneden en wie stond daar in de keuken te genieten van een sneetje brood dat ze van het aanrecht had gepakt?  Coco!  Het brood stond op het aanrecht om af te koelen, want als het nog warm is wanneer je het in de plastic zak zet, dan heb je eerder kans op schimmel.  En Coco was binnengekomen via het hondenluik.  Buiten waren Houdini en Nala.  De laatste is een nog jonge hond die eerder genoemde zoon gevonden had; ze is bijna blind en verkend de wereld met haar bek en Biscuit begreep niet goed waarom ze nu zo gebeten werd door deze kleine hond...  Pamela probeerde ze weer naar huis te brengen, maar toen ze de poort openden renden ze weg.  Een andere buurvrouw heeft ze iets later kunnen pakken en aangezien zij een huissleutel heeft kon ze ze binnen zetten.

Vrijdag had Pamela niet goed geslapen en nadat César en Sophia  naar werk en school waren vertrokken en ik was gaan lopen in het park met Mindy, is ze nog wat gaan liggen.  Ineens werd ze wakker van het gevoel dat iemand haar aanstaarde en daar zat Coco aan de voet van haar bed.  De honden hadden het gat in de schutting, dat Pamela gebarricadeerd had met grote stenen, groter gemaakt.  Weer met hulp van Uli, lukte het Pamela de drie honden terug te krijgen in hun eigen achtertuin en inmiddels heeft Jim de schutting weer gerepareerd....Gelukkig kunnen de honden goed met Biscuit overweg, gedragen ze zich meestal goed en zijn we ook goede vrienden met de buren, dus is het allemaal niet zo erg.  Maar het is natuurlijk geen prettig idee dat het zou kunnen gebeuren als er niemand thuis is.