Jee, wat vliegt de tijd...

Was het al gewoon geworden dat ik eens per week en regelmatig eens per twee weken schreef, nu is er zowaar een hele maand voorbij gegaan.  Hoog tijd om iedereen even bij te brengen.  Omdat César er dit jaar weer eens niet zou zijn met m'n verjaardag (er is een jaarlijks congres dat altijd begin mei valt en iedere paar jaar ook op 1 mei) en omdat het dit jaar een "bigi jari" is, besloten we dat ik het weekend van te voren met hem mee zou reizen en dan hadden we dus een weekend samen.  Het was slechts de tweede keer sinds Pamela's geboorte 22 jaar geleden dat we met z'n tweeën een weekeind weg gingen.  We vlogen dus de 27ste april naar Portland, Oregon, en ik kwam maandag 30 mei terug en César donderdag 3 mei.  We hebben het heel gezellig gehad.  Vrijdagavond gingen we eten bij een vriend van César die normaal in Montana woont, maar nu al een aantal maanden voor een projekt in Oregon zit.  Hij heeft een adviesburo en z'n vrouw werkt daar ook voor, dus zij was er ook.  César heeft hem leren kennen doordat ze jaren geleden samen aan een projekt werkten (en daarna nog een aantal keren) en ze zijn inmiddels goede vrienden geworden.  Zaterdag hebben een rondrit gemaakt, eerst naar de Multnomah Falls en toen om Mount Hood, allemaal prachtig.  

We reden naar de Timberline Lodge, dat nogal beroemd is al hadden wij er nog nooit van gehoord. De lodge ligt op 1817m en naarmate we dichterbij kwamen zagen we sneeuw langs de weg.  Dat was nog niet zo raar, vanwege de hoogte en dat hadden we in Arizona en Colorado ook gezien.  Maar toen we bij de lodge kwamen bleek dat er nog skieërs waren en César en ik hadden nog nooit zoveel sneeuw gezien, laat staan  erin gelopen.

Multnomah Falls (165m), we zijn ook op de brug geweest, vanwaar  César onderstaande foto nam

Parkeerplaats bij Timberline Lodge, eerste indruk van de hoeveelheid sneeuw en dikke mist

Lopen in de sneeuw en ik zak bijna tot m'n knie weg

Raam op de eerste verdieping in de Lodge

Na de lunch, als we alweer bijna op weg zijn, laat Mt Hood zich nog even zien

Zaterdagavond zijn we gaan eten met een andere kennis van César en diens vrouw die elk jaar meegaat naar dit congres.  Zondag begon het congres en ik nam de gratis (voor dat gedeelte) "light rail" tram naar de grootste mall, want het bleek dat er in Oregon geen sales tax (omzet belasting) is en wil ik kijken wat ik aan kleren kan vinden.  Voor mij betekent dat een automatische korting van ruim 8%.  Helaas vind ik niet veel naar m'n zin.  's Avonds gaan we om m'n verjaardag te vieren met z'n tweeën naar een chinees restaurant, dat heel goed blijkt te zijn.

Maandagavond brengt onze duitse buurvrouw Uli me een set gouden Minnie Muis oren - ze waren in Disney land toen het park 50 jaar bestond en ze heeft toen aantal van deze oren verzamelt, speciaal om aan vrienden te geven die 50 worden. Hier ben ik met m'n gouden oren op het werk:

De meisjes namen me mee uit eten en met m'n collega's zijn we ook nog een keer gaan lunchen.  De week daarop had Sophia haar EOC (End of Course Exams), een nieuwe versie van staats examens, dat op een zeer rommelige manier is ingevoerd dit jaar en alle leraren en leerlingen in alle staten heeft gebracht.  We zullen pas   8 juni de resultaten horen en als het resultaat van een test niet goed is kun je het nog zo vaak je wilt weer nemen.  Maar je moet ze wel allemaal halen om een high school diploma te krijgen.  Zaterdag 12 mei was race  for the cure en ik ging alleen met Pamela.  Sophia kon niet mee, want ze had die dag de Spring Show van dans op school, waar wij 's avonds heen gingen.  We vonden het dit jaar leuker dan vorig jaar, misschien omdat  nu toch meer begrijpen van dat hele cheer en spirit dance gebeuren.

Op de college waar ik werk (zoals de meeste universiteiten) is het gewone schooljaar om.  Nu hebben ze drie weken "Maymester" en we zijn minder uren open en draaien met minimale kracht.  Ik werk tot 1 juni en zal het tweede zomer semester dat gedurende maand juli is ook werken.  Pamela is voor twee weken in Uli's huis om op de drie honden en het huis te passen, en verdiend daar een aardig zakcentje mee.  Donderdag beginnen voor Sophia de finals (de gewone laatste examens van alle klassen) en volgende week woensdag is de laatste schooldag.