Werkdag met toetje

Hier even een dag uit m'n nieuwe leven als buitenshuis werkende vrouw.  Dit was afgelopen dinsdag en ik moest werken van 8 tot 4.  En ik moest om 8 uur aan de "reference desk" zitten, dus is het extra belangrijk op tijd te zijn.  Vanwege afstand en verkeer ga ik dus al iets voor 7 van huis.  Sophia kan de schoolbus nemen, maar ze wil vroeg naar school om met een lerares te spreken en gelukkig hoeft César niet extra vroeg van huis en kan haar dus om 8 uur afzetten.

Er is relatief weinig verkeer en ben al om 7:40 bij het werk.  Als tijdelijke kracht heb ik geen eigen sleutel en Ana laat me binnen.  Ze verteld dat ik de vorige week kennelijk een buurvrouw van haar heb geholpen en dat die erg tevreden was.  Dat is natuurlijk altijd fijn om te horen.  Ik ga even naar boven om m'n lunch in de ijskast te zetten, m'n werk email te checken, en ga dan naar beneden om de computer van de reference desk aan te maken en ook even te zien of de zes computers voor studenten die naast staan ook klaar voor de start zijn.  De bibliotheek opent om 7:45 en is van maandag t/m donderdag open tot 21 uur.  Vrijdag sluiten ze om 17 uur, zaterdag zijn ze sinds een jaar gesloten (bezuinigingen) en zondag zijn ze open van 13 tot 21 uur.  Behalve die eerste 15 minuten door de week, is er continu reference service, ook per telefoon of chat.

Ik heb die ochtend vragen over verzamelde steentjes - wat zijn ze en zouden ze wat waard zijn; het boek van onze gouverneur die zich nu kandidaat heeft gesteld voor president (maar één van de vijf bibliotheken in ons community college systeem heeft het en ik maak een notitie aan te bevelen het te bestellen - er zal door de kandidatuur beslist meer vraag naar zijn dan normaal); een man in een rolstoel zoekt een atlas die hij kan lenen - al onze atlassen mogen alleen in de bibliotheek gebruikt worden en hij besluit nog eens goed na te gaan waar hij kaarten van moet hebben voor z'n cursus en zou dan terug komen.  Ik zie hem als ik 's middags naar huis ga en vraag hem of hij geholpen is, want ik had hem niet meer gezien.  Het blijkt dat toen hij met z'n leraar is gaan spreken, die hem de benodigde kaarten heeft gegeven.

Veel vragen en probleempjes met afdrukken.  De studenten betalen 10 ct/€ 0,07. per pagina en dat doen ze via een van te voren gekochte "print card" en sinds kort kunnen ze het ook via een bankkaart (pinnen of creditcard).  Dit laatste is tot nog geen succes op deze college; velen hebben geen creditcard of hebben er geen vertrouwen in.  Het hele proces neemt hoe dan ook een aantal stappen en is niet echt gebruikers vriendelijk, zeker de eerste keer.

Een andere student zoekt naar "Lipstick Jihad", onzie kopie is "on reserve", gereserveerd door de professor voor zijn/haar klas.  De leerlingen kunnen het dan bij de "circulation desk" lenen voor twee uur.  Aangezien ik geen andere kopies kan vinden en deze mevrouw het boek graag mee naar huis wil nemen, raadt ik haar aan het bij de openbare bibliotheek te proberen en we vinden een filiaal niet al te ver van de college die een kopie heeft.  Iedereen die kan aantonen in de county te wonen kan gratis een openbare bieb lidmaatschap krijgen.  Studenten van ons die in een andere county wonen, kunnen met hun studentenkaart van onze bieb een "Texshare" kaart krijgen (gratis) en daarmee ook gratis van de openbare bibliotheek en verschillende andere bibliotheken gebruik maken.  Natuurlijk kan de bibliotheek ook voor z'n klanten lenen van andere bibliotheken, maar dat gaat natuurlijk altijd met een aantal dagen en soms zelfs weken gepaard.  Veel studenten hebben niet zoveel tijd om te wachten.

Tussen de vragen door werk ik aan m'n notities van een workshop waar ik zaterdag ben geweest om zo de opgedane informatie te delen met de andere bibliotecarissen.  Van 1 tot  11 heb  ik pauze van de desk en kan ik in het kantoortje dat ik met een andere part-timer deel even flink doorwerken.  Van 11 tot 13 weer aan de desk met een aantal "waar is" vragen, een telefoon vraag over een boek dat uitgeleend is.  Het blijkt dat men in tegenstelling tot de openbare bibiotheek hier niet zichzelf via de computer op de wachtlijst kan zetten, maar het via de "circulation desk" moet doen.  Ik heb aangeboden te helpen met bijhouden van de "sociale media" twitter, facebook, en blog van de bibliotheek en lees wat terug om te zien wat de dame die het nu alleen doet zoal erop zet.  Los wat technische problemen op met de fotokopieer machine en (weer) afdrukken van de computer.

Ik onderzoek ook meer over de e-boeken die we in de catalogus hebben staan.  Het abbonnement loopt sinds kort via een ander bedrijf en wat we hebben geeft maar zeer beperkte rechten.  Je kunt lezen op de computer, maar niet echt "uitlenen" en tijdelijk op je eigen computer zetten.  Cynthia zegt me dat het de bedoeling is binnenkort met de verkoper te onderhandelen hierover.

Van 13 tot 14 is m'n lunch uur, al maak ik er 45 minuten van, want Camille die van mij overneemt heeft om 14 uur een vergadering.  Ik eet wat en ren naar de bank (in de auto) om wat geld te halen voor oa die avond.  De rest van de middag gaat op aan vragen over een federaal rapport dat we op microfiche hebben, boeken over bioethiek, printer problemen en vergeten campus login informatie, lenen bij andere bibliotheken, boeken over Cesar Chavez en Rosa Parks en hoe informatie van een DVD te citeren in APA stijl (veel cursussen in wetenschappelijke vakken eisen dat hun studenten die stijl gebruiken in werkstukken).  Tussendoor begin ik aan het lezen van een interessant rapport over indruk die mensen in de VS hebben van bibliotheken in de tijd van het internet, mobiele apparatuur, enz.  Het was het thema van een lezing op de workshop van zaterdag, op hetzelfde tijdstip als ik in een andere zat.

Als het 16 uur is rij ik vlug naar huis, waar Sophia iets eerder dan ik aankwam met de schoolbus.  Ik leg de laatste hand aan de logeer - en Pamela's kamer, want op woensdag zouden César's ouders en op donderdag z'n broer en diens vrouw komen.  Dan eten Sophia en ik en breng ik haar naar het sport centrum van het distrikt waar ze met de pepsquad het meisjes volleybal team gaan aanmoedigen.  Vlug door naar het kantoor van César en met hem naar de AT&T arena (alle grote stadia en arena's zijn hier de laatste jaren vernoemd naar belangrijke bedrijf sponsors) voor het toetje: concert van André Rieu.  We hebben een hele leuke avond, met natuurlijk muziek, maar ook "sneeuw", ballonnen, grapjes onder de musici, en een babbeltje met onze vrienden Annette en Fred, die vrij dichtbij ons zaten.