En nu: terug van wel weg geweest

Onze vakantie begon zaterdag goed met een 7:45 vlucht van San Antonio naar Denver met Southwest Airlines met vriendelijk personeel aan boord.  Bijna aan het eind van de vlucht riep de steward om dat zo en zo die dag jarig was (17 jaar geloof ik) en toen verzocht hij iedereen de luikjes van de ramen dicht te doen en hun knopje voor hulp in te drukken zodat alle lichtjes branden.  "Dit is je taart en de lichtjes zijn je kaarsjes" en toen zong iedereen samen "happy birthday." 

Na aankomst in Denver, wat waarschijnlijk het mooiste vliegveld is dat ik ooit gezien heb, huurauto opgehaald en iets te eten gezocht, wat een McDonalds ontbijt werd (het was in Denver nog geen 11 uur).  Vervolgens naar het aquarium.  Het was een beetje een teleurstelling dat het van de Landry keten bleek te zijn met bijbehorend restaurant, want dat hadden we al gezien in Houston en inderdaad was het voor het grootste deel precies hetzelfde.  Er was wel een interessant Colorado gedeelte en we houden allemaal nogal van dierentuinen/parken etc, dus we hebben toch wel genoten.  Het was wel heel druk.  Vervolgens zochten we een plaats voor César om een kopje kruidenthee te drinken, want hij had een beetje last van z'n maag.  Dat vonden we in "The tattered Cover" een boekenwinkel waar ik toevallig een paar weken geleden over had gehoord op de radio in een segment over "independent bookstores".  Nu denk ik bij independent, klein zoals ik het ken van Baton Rouge en San Antonio.  En dat had ik ook in gedachten - deze winkel heeft twee verdiepingen, en behalve de winkel in het centrum nog twee filialen in Denver.  Maar het is beslist geen keten boekenwinkel als Barnes & Noble en Borders, het heeft iets huiselijks en speelt duidelijk in op de lokale markt zoals lokale winkels dat nu eenmaal vaker (kunnen) doen dan grote ketens.  César dronk z'n thee en dommelde wat en wij verkenden de winkel helemaal.  Daarna namen we de gratis hybrid benzine/elektrische bus die een centrale straat daar op en neer rijdt, naar het eindpunt en liepen terug.  We hadden gehoopt de hitte van Texas te ontvluchten, maar dat viel een beetje tegen, het liep hier ook mooi tegen de 40 graden.

Aan de mensen, de vele fietsen, veel meer milieu bewuste atmosfeer, meer parken, aan alles is te merken dat dit echt een heel andere staat is dan Texas.  We vertrokken naar Boulder (ongeveer een half uur rijden) met een stop bij een Whole Foods in Westminster voor een gezonde snack. Hier zien we voor het eerst wat ons later bij veel winkels zal opvallen, een waterbak voor de honden bij de deur.  We checkten in ons hotel (Homewood Suites van Hilton) en gingen iets later nog wat eten in een indiaas restaurant en toen vlug naar bed, want we waren allemaal doodmoe.

Boulder ligt 40 km ten noordwesten van Denver, op 1655 m hoogte aan de voeten van de Rocky Mountains.  Er wonen rond de 100.000 mensen, waarvan er zo'n 30.000 studenten van de University of Colorado zijn.  Al sinds de jaren 60 staat het bekend als één van de meest liberale steden in de VS.  En van wat wij zo zien trekt het ook een aardig aantal toeristen.

Zondagmorgen gaan we eerst naar de Celestial Seasonings fabriek die hier gevestigd is.  Celestial Seasonings maakt brengt zo'n 74 soorten thee en kruidenthee op de markt en wij drinken al bijna 20 jaar verschillende er van.  De rondleiding is gratis en heel interessant; er is natuurlijk een giftshop en je kunt er alle thee variaties proeven. Op de webpagina is een virtuele rondleiding: http://www.celestialseasonings.com/visit-us/CS_virtual_tour.html  In Nederland worden verschillende variaties door OceBio op de markt gebracht.  We aten lunch in een nieuw geopende pizza zaak en reden toen naar Flagstaff Summit (2127m hoogte) om even wat van de rockies te proeven.  Prachtige uitzichten natuurlijk.  's Avonds bij een falafel/shwarma plaats gegeten en naar de laatste Harry Potter film geweest, die hier sinds donderdag op vrijdag middernacht speelt en dit weekend een nieuw record vestigde in weekend film omzet.  We hebben allevier genoten.

Maandag eerst naar het National Center for Atmospheric Research op voorstel van César.  Er is een interessante tentoonstelling over het weer en klimaat, allemaal handson, hoewel we de meesten al kenden van al de kinder en science musea die we over de jaren bezocht hebben.  Er kwam uiteindelijk niet erg goed naar voren wat het centrum zelf precies doet en dat was wel een beetje jammer.  Maar het uitzicht was mooi en we zagen een hert vlak bij een onbereikbaar raam.  Vervolgens naar de beroemde Pearl Street Mall, waar de straat is tot wandelplein is omgebouwd met winkels en restaurants.  Niet uniek (veel steden hebben nu wel zoiets) maar altijd gezellig.  We lunchten bij een zeer goed italiaans restaurant, Trattoria on Pearl, en liepen nog wat rond, in en uit verschillende winkeltjes.  Toen toch wel moe en warm en terug naar het hotel om wat te rusten.  Sophia leest haar dagelijkse pagina's van het boek dat ze moet lezen voor haar engels klas volgend jaar (Princess Bride van William Goldman).  Pamela en ik gaan even naar de openbare bibliotheek die om de hoek van het hotel is; altijd leuk te zien hoe anderen dingen doen.

Pearl St. Mall in Boulder

Tegen de avond gaan we naar de campus van de University of Colorado en lopen er rond.  Het is een mooie campus, vooral waar het de nieuwste gebouwen aangaat.  De student union (student center genoemd) vind ik minder mooi en functioneel dan die van LSU, maar ik ben daarin natuurlijk niet objectief.  Ik bracht in m'n studententijd bijna dagelijks verschillende uren door - eten, koffie pauze, post checken, ging naar lezingen, theater en film voorstellingen, feesten, zat in organisaties die er hun kantoor en vergaderingen hadden en werkte voor de catering service.
Erna aten we bij Noodles & Company.  Er was een tijdje één van deze keten dicht bij César's kantoor en we gingen er weleens, maar kennelijk waren ze niet populair bij genoeg mensen in San Antonio en ze zijn gesloten.  Ik wist niet dat de keten in Denver begonnen is.

Dinsdag zijn we de Rocky Mountains gaan verkennen.  We rijden van Boulder naar Estes Park (2,293 m hoogte)  en door naar het Rocky Mountains National Park waar we bij Fall River binnen reden, we stopten op verschillende plaatsen om foto's te nemen enz., het hoogste punt waar we stopten was op bijna 4000 m hoogte, boven de boomgrens.  Daarna daalde de weg weer, maar we kwamen ook langs het punt waar de weg de continentale waterscheiding kruist, het punt waar water aan de ene kant oostwaard vloeit naar de Atlantische oceaan en aan de andere kant westwaard naar de Grote oceaan.  Via een paar meren en een gebied waar meer wintersport toeristen is (de bergen zijn aan de west kant minder ruig en rotsig) en door een fikse regenbui keerden we terug naar Boulder.   Op het hoogste punt lag er nog wat sneeuw en dat was voor ons die praktisch nooit sneeuw krijgen extra leuk.  De hele route was niet zo heel lang in km (ongeveer 72 geloof ik) waren we met stops en het langzame rijden in de bergen (inclusief opstoppingen door werk aan de weg en het feit dat we lang niet de enige toeristen waren) praktisch de hele dag onderweg.  Als je op deze link drukt kun je de route in meer detail bekijken. 

Op 3713 m hoogte

We sloten de dag af bij het hotel en liepen naar het ernaast gelegen winkelcentrum waar ook een klein chinees restaurant was waar we niet veel van verwachtten, maar at uitstekend bleek te zijn.  Natuurlijk kregen we weer veel te veel eten (tegen de gewoonte in bestelde iedereen iets ipv twee entrees bestellen en dan delen) en we namen de restjes mee - homewood suites zijn eigenlijk complete apartamenten met volledige keuken en keukengerei - voor donderdag avond.

Woensdag was Pamela jarig en zij mocht dus de dag bepalen.  Ze koos voor Denver.  Denver ligt op 1,609 m hoogte en omdat dat precies 1 mijl is heeft het de bijnaam "mile high city".  Er wonen ruim 600.000 mensen en is de hoofdstad van Colorado.   We gaan naar de Denver Botanic Garden.  Het is een prachtige tuin met veel variatie met veel water, een daktuin en een heel bijzondere vorig jaar geopende kindertuin (ook een daktuin).  We lunchten in het restaurant.  Het was wel heel heet en nogal vochtig.  Daarna gingen we naar het Kirkland Museum of Fine and Decorative Art.  Het is in het atelier/kunst school van Vance Kirland, een schilder waar we nog nooit van gehoord hadden.  Het museum heeft werken van hem en meubels en decoratieve dingen voor het huis (lampen, doorknoppen, serviesgoed, enz) van de 20ste eeuw.  Heel grappig om de meubels van m'n ouder (althans de stijl) ten toongesteld te zien; ik kon de meisjes niet overtuigen dat dat het bewijs was dat hun grootouders ooit ook hip waren!  En er waren verschillende meubelstukken van eind '60, begin '70 die ik ook nog herkende, waarop Pamela vroeg of ik me niet oud voelde....  In de buurt van het museum hadden we een ijswinkel gezien en we hadden wel zin in een ijsje.  Het bleek een schot in de roos, Liks is wat men hier een "mom & pop store" noemt - kleine ondernemers, ze maken hun eigen ijs en wafel ijshoorns en hebben iedere dag andere smaken.  En de 7 smaken die we probeerden (we gingen donderdag weer) waren allemaal heerlijk.  Vervolgens reden we naar Morrison, naar Red Rocks Park waar een beroemd (al hadden wij er nooit eerder van gehoord) Red Rocks Amphitheatre is.  De acoustiek schijnt er geweldig te zijn en de lijst van artiesten die er concerten gegeven hebben deed ons afvragen hoe het kwam dat we er nog nooit van gehoord hadden; alle grote namen van de jaren 70 en 80 waren er.  Helaas heeft het theater maar ruim 9000 zitplaatsen en ik heb de indruk dat het nu minder door grote sterren wordt geboekt.  Geen van ons vieren was geinteresseerd in de film met begeleidende band (movie on the rocks) die er die avond was (Twilight), maar het was de moeite waard het bezocht te hebben en de rode rotsen waren ook prachtig.  We waren vroeg genoeg terug in Boulder om te kunnen douchen en naar het italiaanse restaurant te gaan dat Pamela gekozen had: Laudisio.

Donderdag gingen we weer naar Denver, ditmaal naar de dierentuin.  De Denver Zoo is groot en heel mooi opgezet en we brachten er zo bijna 6 uur door en namen een hoop foto's.   Vrijdagmorgen pakten we eerst in en gingen toen weer naar Denver, naar het Denver Art Museum, wat zo groot is dat je eigenlijk aan één dag echt niet genoeg hebt.  Door het hele museum waren aktiviteiten voor kinderen opgezet, iets wat je steeds vaker ziet.  Daarnaast is het gebouw en direkte omgeving heel mooi opgezet.  Helemaal verzadigt gingen we naar het vliegveld vanwaar we het vliegtuig terug naar San Antonio namen en net na middernacht in onze eigen bedden konden gaan slapen.