Het lijkt wel of al Sophia’s vriendinnen allemaal in november jarig zijn. Vorige week vrijdag had ze een sleepover bij Taylor, en afgelopen vrijdag bij Rachel, en er zijn twee vriendinnen die hebben aangekondigd dat ze hun verjaardag zullen vieren, maar ze weten nog niet wanneer. En dan is er natuurlijk ook nog Sophia zelf, die donderdag jarig is en vrijdag een sleepover zal hebben. Aanvankelijk wilde ze naar de “corn maze” (maïs doolhof), maar toen duidelijk werd dat ze ‘s avonds niet open zijn, was ze niet meer geinteresseerd. Het feestje van Rachel viel samen met de schooldans die elke herfst wordt gehouden en maar anderhalf uur duurt (17-19:30 voor de 7e en 8e klassen, 15:30 – 17 voor de 6e klassers) en de meisjes kwamen dus eerst bij Rachel samen om elkaar mooi te maken voor het feest en gingen toen samen daar naar toe en vervolgens terug naar Rachel’s huis. Daar aangekomen had Rachel het ineens heel koud, voelde zich niet zo lekker en bleek koorts te hebben en kennelijk al de hele dag keelpijn. Dus gingen alle gasten vervroegd naar huis.
Vorige week zaterdag zijn we naar de San Antonio Symphony geweest, die Gershwin & Ravel presenteerden, met een beetje Stravinsky. Ik heb eindelijk ontdekt hoe het teather en de symphony hun zalen vol krijgen ondanks de hoge toegangsprijzen en hoe het komt dat iedere keer als ik dan bereid ben een beetje meer te betalen alle goede plaatsen al ingenomen zijn. Vorig jaar zijn we voor kerst naar een uitvoering van de symphony geweest en ook naar Wicked (de musical) via Broadway Across America. Dit jaar kreeg ik aan het begin van het seizoen ofertes in de bus en email en bleek dat als je daar op tijd gebruik van maakt (liefst de dag dat de kaartjes in de verkoop gaan) je makkelijk 50% of meer kunt besparen en in ieder geval redelijk goede plaatsen kunt krijgen. Zo had de symphonie een tijdelijke aktie voor abonnees (waar wij dus ongevraagd ook bij zijn gevoegd na vorig jaar) waarbij je als direkt kaartjes kocht voor tenminste drie uitvoeringen van het seizoen, elk kaartje slechts $20/€14,60 was. Het concert was behalve het stuk van Stravinsky, dat wij niet zo mooi vonden, geweldig. Het stuk van Ravel was het pianoconcert voor de linkerhand, geschreven in opdracht van de pianist Paul Wittgenstein die in de eerste wereldoorlog z’n rechterarm had verloren. Het piano gedeelte wordt dus alleen met de linkerhand gespeeld. Ik had er zelfs nog nooit van gehoord en het was heel bijzonder om te zien, vooral omdat de pianist bijzonder levendig was en allerlei gezichten trok alsof hij meezong. Van Gershwin speelden ze de bekende, maar daarom niet minder leuke, Rhapsody in Blue en An American in Paris. De links gaan naar stukjes van de nummers voor liefhebbers die willen horen hoe het (ook weer) was.
En gisteravond zijn Sophia en ik naar Cats, de musical geweest, opgevoerd door NESA, de high school voor performing arts in ons distrikt. Een paar jaar geleden was ik al met Pamela geweest toen ze het deden en Pamela had een aantal vrienden die er in optraden. Nu had Sophia een meisje die vorig jaar in haar theaterklas zat. Het was een goede uitvoering en het meisje dat de rol had van Grisabella zong absoluut fantastisch. Al moet ik bekennen, dat afgezien van de costuums en de liedjes, deze musical me heel weinig doet en ik me weleens afvraag hoe het zo lang zo populair was (het was de langst lopende musical in zowel Londen als New York).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten