Een week van snoeien, Leonardo Da Vinci, Wall-E en Dolly

Deze week was weer de driemaandelijkse "brush collection", waarbij de stad een speciale ronde doet om groot vuil op te halen. Dus zaterdag ging César naarstig aan het snoeien en begon ook ons speeltoestel met zandbak uit elkaar te halen. Er wordt al een tijd niet meer meegespeeld en sommige onderdelen zijn inmiddels verrot (er groeiden zelfs kleine paddestoelen in het hout) en instabiel. Dus zelfs als we kleine kinderen op bezoek krijgen zou ik ze niet erop durven laten gaan en dus kon het maar beter weg. Het stond er toch ook al ruim twintig jaar in weer en wind.

Natuurlijk trekt de brush collection ook profiteurs. Het hele weekend en maandag morgen vroeg reden er mensen met pick up trucks langs, hier en daar stoppend om afval dat ze nog denken te kunnen gebruiken/reparen mee te nemen - ik zag verschillende gas barbecues opgeladen worden. En waarom ook niet; in onze buurt is men vrij snel met weggooien/vervangen en waarschijnlijk hapert er nauwelijks wat aan. Dan zijn er de profesionele snoeiers die langs rijden om hun diensten aan te bieden. César heeft de kans aangegrepen om de eik en iep voor ons huis te laten snoeien. Er waren verschillende takken waar hij niet bij kon. Aan het eind van de dag hadden we hoogste berg van de straat klaarliggen, hoewel we in de buurt niet de enigen waren.

Zondag was Pamela jarig en zoals we al een aantal jaren van haar gewend zijn, wilde ze geen feest of wat. Wel wilde ze voor het ontbijt naar IHOP, een al 50 jaar bestaand keten waar je 24 uur/dag ontbijten kunt of ook een andere maaltijd kunt eten. De letters staan voor International House of Pancakes en amerikaanse pancakes staan in het menu centraal. Amerikaanse pancakes zijn dikker en kleiner dan onze pannekoeken en worden ook wel hotcakes, griddlecakes, of flapjacks genoemd. Ze worden traditioneel met boter en "maple syrup" (een stroop gemaakt van het sap van de suikeresdoorn), maar je kunt ook allerlei andere variaties krijgen. Bij LSU was er een IHOP waar studenten vaak gingen studeren en het was er nogal donker, niet echt goed en m'n indruk van deze keten was dan ook nooit zo goed. Hier in de buurt was er tot enkele jaren geleden geen één. Toen ze er kwamen heb ik de meisjes een keer gebracht, omdat het zo'n instituut is en omdat ze het wel grappig zouden vinden om midden op de dag pancakes te eten. Deze nieuwe IHOPs waren prachtig schoon, het personeel was vriendelijk en alles lekker. Dus gingen we met veel plezier en het was behoorlijk druk. We aten zoveel dat we tegen lunch tijd nog steeds geen honger hadden en pas tegen 16 uur een sandwich aten bij Central Market, een beetje luxe supermarkt van de lokale HEB keten, met een enorme sortering groente, fruit, vlees, vis, kaas, geimporteerde lekkernijen en vers gemaakte maaltijden om daar te eten of mee te nemen.

Na het ontbijt en een aantal telefoontjes met familie zijn we (op verzoek van Pamela) naar "The Genius of Leonardo" geweest, een tentoonstelling van verschillende uitvindingen van Leonardo Davinci, gemaakt naar zijn tekeningen en met materiaal dat in zijn tijd voorhanden was. Het was heel interessant en je kon van alles proberen; alleen jammer dat niet duidelijk was of/welke van de uitvindingen hij zelf geprobeerd had. Na onze sandwich maaltijd gingen we voor de tweede maal naar Wall-E, we vonden het de eerste keer al leuk, maar César was toen in slaap gevallen en had een deel gemist en de meisjes wilden graag nog een keer. We genoten allemaal net zoveel als de eerste keer. Van nog eens lekker uit eten kwam niks; niemand had honger en in de loop van de avond graasden we maar wat.

Deze week had Sophia weer een camp, ditmaal bij de Humane Society, de lokale afdeling van de amerikaanse dierenbescherming organisatie. Behalve activiteiten met en leren over de dieren in het asiel dat ze hebben (meest honden en katten) werden er ook meer bijzondere dieren gebracht: een alpaca, een alligator, een stel papegaaien, enz. Pamela en ik haalden de laatste palen uit het zandbak gedeelte van het speeltoestel met behulp van de zware ijzeren paal die we gekocht hadden om door de rotsgrond te komen toen we de schutting vervingen een paar jaar geleden (wij wonen hier op rotsgrond met een laagje aarde van minder dan een meter op de meeste plaatsen) en die we nu als een soort koevoet gebruikten. Ook speelden we loodgieter, want onze reeks van dingen die breken is nog niet voorbij. De wastafelkraan in de badkamer van de meisjes was gebroken, ik had netjes de juiste onderdelen gevonden op het internet en het zag er allemaal eenvoudig uit. Helaas, we konden niet uitvinden of dat waar was, want we konden de kraan met geen mogelijkheid los krijgen, alle internet tips en m'n doe het zelf loodgieterboek ten spijt. Dus nu komen de echte loodgieters woensdag.

Afgelopen woensdag landde Dolly de orkaan vijf uur van ons vandaan op South Padre Island en omgeving. Ze had op het laatste moment nog extra kracht opgedaan en ipv de tropische storm, misschien categorie 1 (wind van 119–153 km/uur) die veel mensen verwachtten kwam ze aan als een categorie 2 (154–177 km/uur) en de schade schijnt behoorlijk te zijn, maar er valt slechts één mensenleven te betreuren (net over de grens in Mexico). Gister kregen wij de buitenste banden van de inmiddels weer verzwakte storm en dat bracht aardig wat regen en wind. Er was ook een kleine tornado die heel kort neerstreek ten zuiden van het centrum en het dak van een restaurant af trok en nog wat andere gebouwen beschadigde. Bij ons in de buurt kregen we ongeveer 2,5 cm aan regen, waar we heel blij mee zijn, meer ten westen kregen ze behoorlijk wat meer. Onze maximum temperatuur was de laagste ooit voor 24 juli: 26° (normaal is 35°).