Hoog bezoek

Woensdag kwam tante Marie aan voor een bezoek van drie weken. We hebben elkaar sind '85 niet meer gezien, al hebben we regelmatig kontakt, dus alleen daarom verheugden we ons er beiden op. Voor haar is het de eerste keer hier in de VS, dus spannend. Voor ons de eerste keer sinds ik bijna 28 jaar geleden uit Suriname vertrok dat we iemand buiten onze ouders, broers en zus voor meer dan een weekend mogen verwelkomen en laten zien hoe wij leven, waarom we het hier leuk vinden, hoe sommige minder leuke of vreemde dingen (vanuit oogpunt van andere landen) zijn gekomen en hier worden gezien.


Donderdag hebben we rustig aan gedaan, want een vlucht van ruim 10 uren en dan de uren voor de vlucht in NL en wachten op de vlucht van Houston naar San Antonio en uiteindelijk aankomen om bijna 5 uur nederlandse tijd gaat niemand in de koude kleren zitten. 's Middags gaan we Pamela's school voor Culture Fair, waar verschillende landen door de leerlingen tentoongesteld werden en we ook allerlei konden proeven. Vrijdag hebben we dagelijkse boodschappen gedaan en uitgebreid rondgekeken in de nieuwe HEB plus - een extra grote supermarkt met allerlei extra's.

Gister hebben we meegelopen met de Susan B. Komen Race for the Cure, een 5 km race/wandeling om geld op te halen voor en mensen meer bewust te maken over borstkanker. Jaarlijks doen in San Antonio zo'n 28.000 mensen mee en volgens het nieuws van gisteravond is er een miljoen dollars aan geld opgehaald. Zoals altijd was het weer heel indrukwekkend en gezellig - gezellig om deel te zijn van zoveel mensen die samen zijn voor een goed doel, indrukwekkend als je alle roze shirts ziet die een teken zijn dat zij overlevenden zijn. Via roze papiertjes kun je aangeven ter ere van wie je meedoet.


Langs de weg staan verschillende groepjes die muziek maken en/of dansen om het gezellig te houden en iedereen aan te sporen. Deze groep salsa dancers doen al jaren mee

Verder geniet tante Marie bijzonder van ons veel warmere weer. In short lopen, buiten avondeten... nog voor 1 april!! En ook van de vele vogeltjes die 's morgens luidkeels zingen.

Deze mountain laurel is een van twee die ik zo'n 8 jaar geleden van een gevonden zaadje heb geplant. Ze groeien heel langzaam en dit is de eerste keer dat ze bloemen geven dus daar moest ik toch wel foto's van laten zien. Ze trekken ook veel vlinders aan.