De ouders betalen, maar de school doet haar best om alles zo goedkoop mogelijk te houden. Dit was de duurste trip die ze hebben genomen in de afgelopen vier jaar, omdat ze natuurlijk met het vliegtuig moesten. Van de andere kant waren bijna alle bezienswaardigheden gratis. De school houdt bij welke leerlingen problemen hebben de kosten te dekken en heeft een reisfonds. Ze houden verschillende fundraisers, sommige ouders sponsoren ook andere kinderen, soms in het geheel en soms ten dele. De kosten worden ruim te voren bekend gemaakt en iedere maand wordt een deel verwacht; ik geef dan altijd $25/€17 extra voor het reisfonds. De laatste maand voor de reis wordt geen bijdrage gevraagd, zodat men kan sparen voor het zakgeld. In de praktijk weet ik niet van leerlingen die niet meegegaan zijn vanwege de kosten, wel zijn er altijd een paar die om andere reden niet kunnen. Zij moeten die dagen gewoon naar school en krijgen taken die gerelateerd zijn aan de reis en ze de informatie geeft om hetzelfde projekt te kunnen doen als degenen die wel gingen.
Afgezien van de normale klachten over leden van de groep (ooit in een groep gewerkt waarbij iedereen evenveel meedeed?) heeft ze het leuk gehad. Het programma leek niet veel meer op wat aanvankelijk gepland was, maar dat maakt niet uit, zeker voor lezers van Petra's blog is het allang duidelijk dat er in Washington veel meer te zien is dan je in een paar dagen kunt passen. Zondagmiddag zijn ze nog naar het National Building Museum geweest. Dat is volgens haar een aanrader, alleen het gebouw zelf al is heel indrukwekkend.
Maandag zijn ze naar vier musea geweest: het National Health Museum (niet deel van de Smithsonian en ze moesten daar dus wel entree betalen, maar de groepsrate was slechts $2 en ze kregen allemaal een dvd en de begeleidende leraar een heel pakket voor de school), het National Museum of the American Indian (waar ze lunch hadden en Pamela kon ontdekken dat Petra al die keren niets te veel gezegd heeft over hoe lekker het daar is), het National Air and Space Museum, en het National Museum of African Art . Het laatste vond Pamela wel aardig, maar ze bracht het grootste deel van de tijd in de gift shop door. 's Avonds hadden ze een tour langs de monumenten.
Dinsdag bezochten ze zoals gepland het Holocaust museum met daaraan verbonden de presentatie over Rwanda en Darfur. 's Middags kregen ze een tour van de Secret Service geweest dankzij connecties van de vice-rector van de school. Woensdag bezochten ze de ambassades van Nieuw Zeeland en Zimbabwe. Pamela ziet Nieuw Zeeland wel zitten, als breister vindt ze een land met meer schapen dan mensen zeer aantrekkelijk.
Ze bezochten ook het congres, maar de ontmoeting met het congreslid ging niet door; het congres was deze week niet in zitting en Charlie Gonzalez was juist in San Antonio om campagne te voeren voor Barack Obama.
De volgende foto heeft ze speciaal laten nemen voor het blog van de breiwinkel waar ze werkt. Het mutsje heeft ze speciaal voor de trip gebreit. Ze heeft ook een vest gebreid, maar ik heb er nog geen foto van kunnen nemen.
Klinkt wel als een leuke reis.
BeantwoordenVerwijderenOok hier worden de kosten door de ouders gedragen en heeft men speciale acties voor een fonds voor ouders die het echt niet kunnen betalen. Je moet dan wel aantonen dat je onder een bepaalde inkomens grens zit.
gr petra
Zulke reisjes zijn voor die jonge mensen toch altijd weer spannend. Meestal de eerste keer dat ze zonder ouders weg zijn dus toch weer een stukje verder op weg naar het loslaten. Mijn kinders genoten er altijd van. Wij moesten ook altijd alles zelf betalen (American School) en voor de rest zal het ook wel zo geweest zijn als Petra vertelt.
BeantwoordenVerwijderenAan de foto van haar te zien heeft ze best wel genoten.
Liefs
Inge