Een week van sociale kontakten

Dinsdagavond (3 juli) had ik voor het eerst in bijna een jaar de gelegenheid om naar de maandelijkse meetup van nederlands sprekenden te gaan. Sophia had wel zwemtraining, maar één van de andere moeders kon haar thuis brengen en de meetup was dichtbij ons huis. Helaas was de service bij deze Madeleine heel slecht en ik denk niet dat we er gauw weer een ontmoeting zullen hebben. Ik moet er bij zeggen dat het deze Madeleine is; de andere hier in San Antonio, meer westelijk van ons is wel goed.


In ieder geval was het leuk velen weer te zien na zo'n tijd. Ik vond het speciaal leuk Marie Anne en haar ouders te ontmoeten; ik had een tijdje geleden Marie Anne's blog ontdekt en haar moeder leest het mijne ook.


Fourth of July was af en aan regenachtig zoals verwacht, en we hebben het rustig gehouden. Deb en familie, vrienden die hier in de buurt woonden en twee jaar geleden naar Colorado verhuisten, waren de week hier op vakantie en kwamen ons opzoeken. Het was een leuk weerzien, waar vooral Sophia zich enorm op verheugt had; hun oudste dochtertje Brenna is dezelfde leeftijd en waren sinds de zomer voor Kindergarten goede vriendinnen. Deb is van Colorado en Dan heeft daar aan de Air Force akademie gestudeerd en ze waren niet erg gelukkig hier in San Antonio. Ze vonden het vooral te heet en over het algemeen vond Deb alles in Colorado beter. Toen ze dus de kans hadden terug te verhuizen hebben ze die kans genomen. Helaas viel de nieuwe baan van Dan tegen en inmiddels heeft hij alweer een andere baan, waar hij veel voor moet reizen. Maar verder zijn ze wel gelukkig en hebben vorig jaar een nieuw huis gekocht (na een jaar bij haar ouders te hebben gewoond). Hoewel ze een goede prijs hadden gehad voor hun huis hier, zijn huizen veel duurder daar. Brenna heeft veel minder last van haar astma. Er schijnt daar meer keus te zijn in openbare scholen, met een aantal charter scholen, openbare scholen die direkt door de staat of een privé instantie worden gerund bij wijze van experiment of om een slechte school te verbeteren. Ze waren de dol op de eerste school waar ze ging, maar de school waar ze naar toe ging nadat ze het nieuwe huis kochten (in een andere plaats) viel tegen en nu gaat ze naar een andere school. Het arme kind gaat dus voor de derde keer in drie jaar naar een nieuwe school....


Zoals voorspeld regende het af en aan, alhoewel minder dan voorspelt en we blijven gewoon thuis en kijken naar het vuurwerk op tv, waar we keus hadden uit de Washington DC en Boston.


Sophia verdient deze week een extra centje met het uitlaten van Uli's honden. Zij is naar haar ouders in Duitsland en hoewel Tony er wel is, willen ze graag dat de honden er halverwege de dag even uit gaan. Pamela maakt haar stage bij Yarnivore af (60 uren). Ze moet nog een keer terug voor evaluatie en de lerares die over de stages gaat moet ook nog een gesprek hebben met de eigenares van de winkel. Over de architekten nog steeds niets.


Zaterdagavond hadden we César's afdeling te gast om afscheid te nemen van Khaled en z'n familie. Hij is z'n PhD hier in de VS gedaan met een Fullbright beurs en mocht daarna nog drie jaar hier werken. Zo kwam hij bij César op de afdeling terecht. Nu is de koek op en moeten ze het land verlaten. Hij heeft een baan gevonden aan de universiteit van de West Bank, maar wacht nog op toestemming van Israel om daar naar toe te verhuizen. Dus moeten ze in eerste instantie naar Gaza (voor het geval jullie het nog niet geraden hebben, ze zijn Palestijnen). Nu weten we allemaal dat de situatie daar de laatste tijd heel slecht is en de grens is meestal gesloten. Ze vliegen naar Egypte, maar tot gister hadden ze geen visum of verblijfsvergunning, wat betekenen zou dat ze ze linea recta naar de grens met Gaza zouden brengen. En daar zouden ze dan onder bewaking moeten blijven tot de grens open gaat, want die is voorlopig gesloten. Er is nu een kans dat via interventie van familie van familie van Yasmin, z'n vrouw, die kennelijk iemand in de egyptische burocratie hebben een voorlopige verblijfsvergunning voor Egypte kunnen krijgen. Ze vertrekken vandaag.


Zaterdagmorgen werden we wakker met een verschrikkelijke regenbui en aanvankelijk was het de bedoeling dat het een barbecue zou worden. Gedurende de ochtend klaart het steeds meer op en we hebben goede hoop, maar laat in de middag, als ik de barbecue aan zou moeten maken begint het weer te plenzen. We hebben een overdekt platje, maar het is nogal ver van de keuken en ik besluit dan toch maar alle vlees in de ovens te doen (een van m'n magnetrons kan ook als hete lucht oven werken). Ik hoefde alleen voor het vlees te zorgen; naar goed amerikaans gebruik nam iedereen verder wat mee. Kort voor de eerste gasten komen klaart het weer op en we kunnen uiteindelijk de hele avond buiten zitten. We zijn met 19 (kinderen meegerekent) en het is heel gezellig; de laatsten vertrokken tegen 23 uur.


Toen ik de dag nadat we uit Colombia terug kwamen de planten water gaf en bij de hangplant (scindapsus aureus) bij onze voordeur kwam viel het me op dat er hoop droge bladeren inzaten en niet van de plant, maar van de eik in de voortuin. Er zou toch niet.....en ja hoor, daar kwam al een vogeltje eruit gevlogen. En er zat dus een nest in de plant; je kon er niet goed inkijken, zonder het nest te verstoren, deels omdat de plant net bij de treden naar beneden hangt. Het is waarschijnlijk een wren soort die het nest gebouwd heeft en volgens wikipedia zijn die weer gerelateerd aan de winterkoningen. César, die langer is, kon wel eitjes erin zien en later zijn drie vogeltjes uitgekomen. Het nest had een soort dak, dat er gister ineens af was en zo kon ik voorzichtig wat foto's nemen. Ik weet niet hoe het dak eraf is gegaan (regen, wind, aanval van een ander dier); de vogeltjes lijken nog niet klaar om uit te vliegen en zijn zo wel erg blootgesteld aan regen, zon en andere dieren en ik weet niet of ze het zullen overleven.