Ditjes en datjes van een week

Khaled en familie zijn veilig in Egypte aangekomen, het is ze kennelijk gelukt een tijdelijke verblijfsvergunning te krijgen en ze hebben voor een maand een gemeubileerde flat gehuurd. Hij schreef César dat ze van alles konden krijgen, al is het wel duurder dan hier en dat vooral z'n vrouw en oudste dochtertje (6) de VS missen. Het wachten zal nu zijn op een verblijfsvergunning voor de westelijke jordaanoever waar hij een baan heeft gevonden aan de universiteit.

Het is gebleken dat het toch de ouders moeten zijn geweest die het "dak" van het vogelnestje hebben gehaald. Later op de dag dat ik schreef zat één van de jongen boven op het nest. De volgende dag zag ik één in het gras van de voortuin, levend en wel, en even later was hij weg. Geen van ze is meer bij het nest verschenen. De jongen zijn dus uitgevlogen en vandaag ga ik het nest weghalen en m'n plant weer in bezit nemen. De eerste foto is wat duidelijker dan die van vorige week en de tweede (beetje onscherp omdat het vlug vlug met grote digital zoom genomen is om niet te dichtbij te gaan) van het vogeltje bovenop het nest.

Pamela kreeg deze week de uitslag van haar drie AP testen, een 4 voor amerikaanse geschiedenis en elk een 3 voor engels en milieukunde. Het minimum dat je nodig hebt om universiteits "credits" te krijgen (dan telt de cursus mee voor je studie en hoef je het niet meer te nemen) is 3 en het maximum 5. Overgens heeft elke universiteit z'n eigen regels of ze AP credits geven en zo ja voor welke cursussen en met welke score.

Vrijdagmorgen om half 10 ben ik met de meisjes naar de vijfde Harry Potter film geweest. Deze is waarschijnlijk de beste in de serie. Ik vond dat ze vooral goed zijn geweest in de belangrijkste punten in de film verwerken. Het vijfde boek was het dikst en af en toe langdradig. We kijken allemaal uit naar het laatste boek, dat zaterdag geleverd zal worden.

Zondag heb ik Sophia afgezet op girl scout camp. Deze camps worden door de padvinderij georganiseerd op terreinen die ze hebben en waar de groepen padvindsters gedurende het jaar gaan. Deze camps zijn voor alle meisjes, padvindster of niet, en hebben verschillende thema's. Dit jaar doet Sophia "Junior Swimmers", waarbij ze dus meer zullen zwemmen dan andere groepen. Het kamp ligt ongeveer 50 minuten rijden van San Antonio. Er is een centraal gebouw met keuken en eetzaal en dan zijn er slaapbarakken met vijf bedden. De wanden zijn van gaas en er is geen airco.

De barakken zijn opgesteld in groepjes van 5 of 6, een barak waar ze als groep kunnen eten en/of knutselen en dan zijn er aparte bad/toilet gebouwen.

Er is een zwembad op het terrein en er is een rivier dichtbij waar ze soms ook zwemmen. Af en toe gaan ze lopend naar het dorpje waar het terrein bij hoort (er wonen ongeveer 75 mensen) en kunnen wat kopen in de "general store." Behalve veel plezier moeten ze ook helpen met tafel (af)dekken, badkamers schoonmaken, enz.

Maandag kwamen m'n ouders hier aan voor twee maanden. Ze hadden een lange vermoeiende reis met vertraging en grote drukte op het vliegveld in Houston. Ze moesten om half twee op en kwamen hier om 19:30 aan. Hoewel we regelmatig kontakt hebben, zeker nu ze ook internet hebben, is er toch altijd nog heel veel bij te praten hebt.