zondag 13 mei 2007

Een fijne moederdag voor alle moeders

Mijn moederdag is goed begonnen. Een boeketje bloemen uit de tuin en lekker niets hoeven doen aan ontbijt. Van Sophia een kaart in een envelop die zei onder afzender "From the bottom of my heart Street; Sophia" en bij de geadresseerde "Top of my heart street; mom" En dit was de kaart:

Op elk blad staat wat aardigs over mij, zoals "you make the best food" "you help me when I'm sick". Het kado was een boek (het derde boek dat ze in deze klas geschreven en geillustreerd hebben); een soort autobiografie, met op elke bladzijde een hoogte punt van een levensjaar van baby tot nu, dus 10 jaar, en op de laatste pagina een "I love you mom" pagina met weer allerlei redenen waarom.

Dinsdag kwam er een email van de zwemclub waar Sophia zwemt, "vanwege onvoorziene omstandigheden" was het 50m bad gesloten en alle training voor dinsdag afgelast. Waarom ze niet duidelijk zeggen wat er aan de hand is snap ik niet. Het heeft voor een deel met public relations te maken, maar door zulke vage berichten veroorzaak je juist allerlei geruchten. Toen we bij de buurt training waren was het eerste wat ik dan ook hoorde dat het dak was ingestort. Dat leek zowieso al onwaarschijnlijk, want dan was het vast op het nieuws gekomen en hoe zou dat dan gekomen zijn, zoveel regen en storm hebben we ook niet gehad. Afijn, via de coach van het buurtzwemmen, die ook bij het clubzwemmen werkt, kwamen we er achter dat er stuk metaal van het dak is gevallen. Gelukkig was er niemand in het zwembad en niemand gewond geraakt of zo. Andere geruchten melden dat het dak allang roest problemen had en op de lijst van vervangingen in het schooldistrikt (waar de club onder valt). Dit zwembad dateert van 1962.


Gelukkig heeft het schooldistrikt sinds 2001 nog een tweede zwembad, vlak naast het oude, maar beide zwembaden zijn nauwelijks genoeg voor de training van de ongeveer 500 clubzwemmers en de teams van de 6 high schools.


(De foto's komen van de overkoepelende zwemclub website http://www.aaaa-sa.org/Facilities%20Pics.htm)

Ik moet hier waarschijnlijk even uitleggen dat de openbare scholen hier vnl. lokaal gefinancierd worden. Er zijn natuurlijk zoals met alles hier in de VS allerlei variaties afhankelijk van stad en staat. Ons schooldistrikt, dat één van maar liefst 17 schooldistrikten in en rond San Antonio is, is voor 70% van lokale fondsen afhankelijk. Het gaat over een gebied van 373 km², biedt onderwijs aan ruim 60.000 leerlingen. De staat draagt bijna 30% bij aan de financiering en de federale regering minder dan ½%. De lokale fondsen komen van een percentage van de vastgoed belasting uit het gebied dat onder het schooldistrikt valt. Dit percentage is vast komen te staan en wordt af en toe veranderd door middel van verkiezing. Een voordeel van dit systeem is dat men lokaal zich meer betrokken voelt bij het schooldistrikt en een groot nadeel is natuurlijk dat een schooldistrikt in een rijk gebied direkt rijker zal zijn dan een schooldistrikt in een arm gebied. Daar zitten allerlei ogen en haken aan, maar daar wil ik nu niet op in gaan, want dan wordt deze log te lang en dwaal ik te ver af. Ons schooldistrikt is vrij welgesteld, maar een deel van het gebied ligt in minderwelgestelde gedeeltes en 37% van de leerlingen hebben recht op gratis/korting op lunch, wat betekent dat hun families een inkomen van minder dan $ 37.000/€ 27.350 per jaar hebben (dat geldt voor een familie met 4 leden, de cijfers worden aangepast op gezinsgrootte).

Zeker in grote distrikten als van ons heeft het schooldistrikt ook een belangrijke "buurt" funktie. Dit is waarschijnlijk ten dele zo gegroeid om ook op de stemmen van mensen zonder kinderen te kunnen rekenen. Zo kan iedereen die in het gebied van het distrikt woont gebruik maken van de sports faciliteiten en zijn er een hoop korte cursussen die men kan volgen (zie https://communityed.neisd.net/Images/Brochure.pdf). De zwemclub waar Sophia bij zwemt valt ook onder die "buurt" extras. De twee zwembaden zijn in de eerste plaats gebouwd voor de zwem en duik teams van de high schools, maar iedereen uit het distrikt kan er op bepaalde uren gaan zwemmen, er worden zwemlessen gegeven en dan dus het uitgebreide zwemprogramma voor kinderen vanaf 6 jaar. Dit is leuk voor de buurt en natuurlijk kweekt het ook zwemmers voor de high schools.

Woensdag was er weer een email. De trainingen zijn aangepast zodat iedereen in het nieuwere bad kan trainen. De wedstrijden die komend weekend plaatshebben zijn naar andere zwembaden in de stad verplaatst (van twee andere schooldistrikten). Voor ons betekent dit dat Sophia nu van 16:15 - 17:15 training heeft en dan halen we het niet om op tijd te zijn voor de buurt training van 17:15. Geen dubbele trainingen meer voorlopig. Ik vermoed dat het distrikt nu wel haast zal maken met de vervanging van het dak en het zwembad wel voor de rest van de zomer gesloten zal zijn.

Donderdag hielt Pamela's school hun jaarlijkse "Junior Rite of Passage" (overgangsritueel). We niet wat te verwachten, maar het was uiteindelijk wel leuk. Een programma opgezet door de derdejaars high school leerlingen zelf om te vieren dat ze het zwaarste jaar van de middelbare school hebben overleefd. Er waren muzikale stukjes door leerlingen, het programma boekje was gemaakt door leerlingen en de sprekers waren ook gekozen door de leerlingen. Een favoriete leraar van het eerste jaar, een ander van het tweede jaar en een lerares van het laatste jaar om vooruit te blikken. Van het derde jaar niemand, misschien wilde ze geen favoriet aanwijzen voor de cijfers ingeleverd moeten worden? Sommige presentaties waren heel grappig met veel dingen die alleen de leerlingen zelf of degenen die veel bij deze groep leerlingen betrokken was geweest zouden begrijpen. Zo grapte de eerste jaarsleraar dat dit een groep extra creatieve leerlingen was. Om de een of andere reden was het in de annex (bijnaam van het gebouwtje waar twee klaslokalen zijn) zo koud dat eerste jaar, zei hij, maar geen nood - Pamela breide iedereen wel een trui.

De leraar van het tweede jaar was vorig jaar de stage leraar/assistent van de engels leraar. Hij was ongekend populair, en alle meisjes waren een beetje verliefd op hem. Daarom werd hij gekozen en ze hadden nogal wat moeite moeten doen om hem op te zoeken, want hoewel afgestudeerd werkt hij kennelijk niet meer in het onderwijs. Wat ze niet verwachten was dat hij een hele serieuze, maar zeker niet saaie, toespraak zou houden over het belang van genieten van het leven, aan je doelstellingen werken en iets van je leven maken. "Het leven is de kans van je leven" en niet vergeten hoeveel mensen in de wereld veel minder kansen hebben dan jullie. Het kwam vast ook als een verrassing voor velen omdat de man pas 25 is. Maar hij heeft al het een en ander meegemaakt in de 4 jaren dat hij op high school was stierf er elk jaar een leerling en twee jaar geleden werd toevallig (z'n vader is radioloog en gebruikte hem als test voor een nieuw scanapparaat) een hartafwijking gevonden en onderging hij een open hart operatie. Kort daarna ging het heel slecht en hij moest een pacemaker hebben. Of de leerlingen het allemaal goed hebben begrepen of zullen onthouden weet ik niet, maar de ouders stonden direkt op om hem een lang applaus te geven.

Tot slot kreeg elke leerling een roos. Het enige wat voor mij ontbrak was een kleine receptie nadien. Duidelijk bleek wel weer het voordeel van een kleinere school. Zo'n avond met echt een beetje familie gevoel is natuurlijk veel makkelijker te houden als er 140 leerlingen zijn ipv bijna 1000 zoals op de buurt high school.

Vrijdag had Pamela de AP test amerikaanse geschiedenis. Ze moest om 7 uur op school zijn, ze zouden samen ontbijt taco's eten en om half 8 begonnen ze met inchecken. De test zelf begon om 8 uur. Ze zei dat ze het o.k. was.

Gister waren er weer verkiezingen. Men kon kiezen (wij niet, je moet amerikaans staatsburger zijn) voor burgemeester (de huidige werd herkozen), gemeenteraadsleden (die van ons lokaal kiesdistrikt werd praktisch automatisch herkozen, er waren geen tegenkandidaten) en stemmen op verschillende voorstellen. Moet de grondwet van Texas gewijzigd worden zodat het maximum gedeelte van de vastgoed belasting dat naar openbaar onderwijs gaat verlaagt wordt? Ja, stemde men.

Mag de stad de vastgoed heffing verhogen (beetje maar hoor) om meer brandweerstations te bouwen en mag de stad obligaties ten waarde van xx uitgeven om straten, parken, bibliotheken, en gezondheidsfaciliteiten te verbeteren (5 verschillende voorstellen). Alles goedgekeurd. En dan waren er verschillende schooldistrikten die vroegen voor goedkeuring om de vastgoed belasting weer een beetje te verhogen. Ons distrikt was daar ook bij zodat ze in de nabije toekomst 4 nieuwe lagere scholen (er is ontzettend veel groei in ons gedeelte van de stad) te bouwen en nieuwe sportsfaciliteiten en allerlei grote reparaties te kunnen verrichten. Ook dit is goedgekeurd, zij het met minder enthousiasme dan de stadsvoorstellen. Kreeg de stad ongeveer 75% stemmen voor, ons schooldistrikt kreeg 63% voor. Overgens trekken deze lokale verkiezingen heel weinig stemmers, gemiddeld 3-6% van de stemgerechtigden!!

2 opmerkingen:

  1. Lieve Tosca, wat hebben de kinderen jou op een hele lieve en originele manier verwend, dat doet je moederhart goed, nou je verdient het ook hoor!!
    Ik was met de hele familie van Hans op stap, familiedag, goed om iedereen weer te zien.
    Toen ik thuis kwam, telefoontjes van de kinderen, fijn hoor.
    Bye,bye liefs van Anneke

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat zijn zo'n persoonlijke verwennerijen toch leuk op moederdag!
    En dankzij jouw duidelijke uitleg hebben we weer heel wat opgestoken over de financiering van schooldistricten en over lokale politiek. 't Was heel duidelijk!
    Tosca, kunnen jullie nog niet gaan voor de Amerikaanse nationaliteit?

    BeantwoordenVerwijderen