Van jarig zijn in drukke tijden en school uitvoeringen en school reisjes

César was de helft van vorige week in Orlando, Florida, voor een congres en miste dus net als vorig jaar m'n verjaardag (vorige week dinsdag). Ik heb wel een aantal leuke kaarten en telefoontjes gehad en een gehaakt tasje van Pamela. Het witte tasje op de foto is m'n kado en de groene tas is ook gehaakt, maar die had ze net af voor zichzelf.




Sophia kondigde aan dat ik m'n kado op moederdag zal krijgen. Ik vermoed dat ze haar centjes geteld heeft en bedacht dat ze maar beter het moederdagkado van school tweemaal kan laten tellen...:)

Verder was het zowieso een drukke dag. Sophia moest, zoals altijd op dinsdags en donderdags, al om 7:10 op school zijn om te oefenen met het koor. Pamela wilde ook vroeg op school zijn; het zijn de laatste loodjes van het schooljaar en er zijn projekten waaraan gewerkt moet worden en dan zijn er bijlessen voor AP examens, waarvan zij er drie gaat nemen. (AP is advanced placement en je kunt op de middelbare school cursussen nemen die op universiteitsniveau zijn. Je kunt dan een examen doen en afhankelijk van het resultaat en de universiteit telt dat dan mee voor je universiteitsstudie en hoef je die klas niet meer te nemen.)

Normaal brengt César ze als ze zo vroeg moeten zijn; hij gaat zowieso vroeg de deur uit en Pamela's school ligt op z'n route. En dan is het wanneer ik het moet doen toch weer een hele klus om net dat kwartiertje eerder klaar te zijn om weg te gaan.

's Middags was de eerste training van het buurt swim team en Sophia doet weer mee. De eerste training wilde ze natuurlijk niet missen en dat was van 17:15 - 18:00 en om 18:45 moesten we weer op haar school zijn, want de 4th grade had hun jaarlijkse blokfluit uitvoering en het koor hun tweede uitvoering van het schooljaar.

De 4th grade (groep 6) krijgt bij ons standaard blokfluitles tijdens de muziekles en dan hebben ze dus eind van het jaar dit korte recital. Toen Pamela in 4th grade was moesten we via de school de plastik blokfluit kopen voor $5 (€3,68), maar inmiddels heeft iemand het schooldistrikt er aan herinnert dat dit valt onder verplichte benodigdheden waarvoor geen ouderlijke bijdrage mag worden vereist volgens de wet in Texas, dus kregen ze de fluiten op school. Maar die kwamen dan ook niet thuis. Op een gegeven moment voelde Sophia toch dat ze achter lag op de anderen en hebben we de muziekjuf gevraagd kopies van de muziek naar huis te sturen en een tijdje oefende ze braaf thuis op Pamela's oude blokfluit.






Het koor is sinds januari flink geslonken, veel kinderen kregen genoeg van het vroeg op school moeten zijn en volgens Sophia zijn er ook een aantal die het niet "cool" meer vonden. Ze zongen een aantal liedjes van musicals. Ik moet eerlijk zeggen dat het niet de beste uitvoering is die ik in de loop der jaren heb gezien; bij één liedje begon het ronduit vals te klinken. Sophia zelf vond ook dat ze die ochtend toen ze de uitvoering hadden gedaan voor alle leerlingen beter hadden gezongen. Hier een clip. Het is een liedje uit Hairspray. Nu niet denken dat het groepje dat jullie zien het hele koor is, maar als trotse moeder betaamd film ik in de eerste plaats m'n eigen kind. Het hele koor is ongeveer viermaal zo groot. De clip eindigt een beetje abrupt, want anders zou het te groot zijn voor m'n photobucket account.

Woensdag had Sophia geen girl scouts en ging ze naar beide zwemtrainingen; de 45 minuten van de buurt zijn nu een makkie voor haar en ze wilde ook graag naar haar gewone training, dat nu een uur is. Ze heeft een half uur tussen beide trainingen in dat net iets meer is dan we nodig hebben om van de één naar de ander te rijden. Ik heb haar om 16:45 laten eten en na de laatste training nog een groot glas melk gegeven. Het beviel haar prima en donderdag heeft ze het weer gedaan. Vrijdag wilde ze liever naar de buurt zwemtraining dan naar tumbling.

César kwam pas donderdagavond thuis ipv woensdag, omdat z'n vlucht woensdag afgelast was vanwege het stormachtige weer hier in Texas. Het zag er op de radar inderdaad zeer dreigend uit en is ook flink te keer gegaan op verschillende plaatsen, maar net voor het bij San Antonio kwam is de storm op de een of andere manier in tweeën gespleten en passeerde noord en zuid van San Antonio, maar liet ons verder met rust. Vrijdagavond zijn we bij P.F. Chang's gaan eten om m'n verjaardag te vieren en hebben daarna nog wat gewandeld in het winkelcentrum, dat van de buitenkant op een gewone mall lijkt, maar aan de binnenkant niet overdekt is. Hier zijn er foto's die een goed idee geven: http://www.theshopsatlacantera.com/html/Photos.asp#

Inmiddels heb ik m'n verjaarskado in overleg met César uitgezocht en besteld. Het is een nieuw fototoestel. Het toestel wat ik nu gebruik is nog prima in orde, maar van maar 2 megapixels en als ik naar de foto's van de kinderen en César kijk, die allemaal recentere toestellen hebben met meer megapixels, dan zie ik toch wel verschil. Bovendien is die van mij nog vrij groot en ik wilde graag iets dat ik altijd in m'n tas kan hebben.

Vandaag zijn alle 4th graders van Sophia's school op schoolreisje. Ze wilde niet dat ik meeging. Ze zijn naar de Alamo, in het centrum van de stad. Dit was oorspronkelijk een van de spaanse missieposten in en rond San Antonio, maar in 1836 legerden een groep van 150 Texaanse onafhankelijkheids strijders zich er (de missie was al jaren verlaten) en werd daar aangevallen door het Mexicaanse leger. Hoewel dat leger 5000 man telde wisten de Texanen 10 dagen stand te houden, uiteindelijk tevergeefs en alle mannen werden vermoord. Het is een hoogtepunt uit de Texas geschiedenis en mede door de verschillende films en het feit dat volksheld Davy Crockett er bij was is het ook zeer bekend bij Amerikanen van buiten Texas. Het is nu een museum dat druk bezocht wordt (het is gratis, dus dat helpt ook een handje). Na het museum gaan ze naar het nabijgelegen IMAX theater waar er een korte film is over de slag om de Alamo. Sophia was helemaal opgewonden, want ze hadden dit jaar nog geen schoolreisje gehad. Dit was ook weer door eerder genoemde wet. Schoolreisjes moeten rond het lesprogramma worden gepland en leerrijk zijn. Aangezien ze dus deel van het lesplan zijn kan er geen geld voor gevraagd worden. Omdat er in het gewone schoolbudget kennelijk niet genoeg geld is voor schoolreisjes (zeker nadat men jaren lang altijd ouderlijke bijdrages had gevraagd) heeft de PTA (oudercomité) een collecte gehouden. Net als op andere scholen. Het was dus niet de school die geld op haalde, niemand hoefde zich verplicht te voelen, en dan geven zij het geld weer aan de school. Maar het werkt niet zo goed. Of het er nu aan lag dat ze het niet duidelijk genoeg aan de ouders uitlegde of dat veel ouders het verzoek aan een kant legde en het toen weer vergaten (als je een bericht voor een schoolreisje krijgt met een bepaalde datum vergeet je het niet zo vlug als een algemeen verzoek), ze kregen niet echt veel geld. En dan moet je bedenken dat er ouders zijn zoals ik die een dubbele bijdrage gaven, er rekening mee houdend dat sommige ouders niets (kunnen) bijdragen. Op zich is het idee van de wet wel goed, want het is natuurlijk niet in de haak als er altijd een paar kinderen zijn die niet meekunnen met het schoolreisje omdat hun ouders het niet kunnen betalen. Maar het is wel jammer dat er zo veel minder schoolreisjes ondernomen kunnen worden. Vooral omdat de kosten meestal heel laag zijn, om en bij de $5 meestal.