Allereerst bedankt voor alle goede wensen; het is altijd fijn te weten dat mensen met je mee leven.
Vrijdag en zaterdag leek ik goed vooruit te gaan. Had genoeg energie vrijdag en zaterdag om onze belastingen te doen en heb zaterdag zelfs twee kleine (baby) kommetjes soep gegeten. Maar een van die antibiotica gaf me veel last van m’n maag en dan kon ik niets meer nemen (ik nam het ’s avonds) en om half 4 in de ochtend werd ik wakker, nam een slok water en moest prompt overgeven. Alleen maar water en slijm, per slot was er praktisch niets in m’n maag. Afijn, zondag opgestaan, César gezegd dat ik een hardgekookte, geprakte dooier wilde proberen. Eén hap en moest direkt overgeven. Een optimistisch mailtje geschreven dat ik vooruit ging en onderwijl at ik half zo’n klein bakje joghurt. Toen had een gevoel van propvol zitten, ik nam een slok water en alles kwam er weer uit. Later, na wat liggen op de bank, nam ik alleen een slok water en prompt weer overgeven. Toen na lunch maar naar de emergency room weer, want dit ging duidelijk niet goed. Maar, of het nu elke zondag zo is of dat dit een ongewone dag was, het was daar vreselijk druk. Ik kreeg wel de verpleger te zien die je incheckt en aantekent hoe veel prioriteit je moet krijgen (ben je half, kwart of nog lang niet dood) en toen moesten we weer verder wachten, want er waren geen bedden meer beschikbaar. En zo zaten we daar van kwart voor 3 tot na 6; mensen bleven maar binnenstromen, sommige duidelijk veel erger (half dood dus) en die mochten vlugger door. Logisch natuurlijk, maar het zag er niet naar uit dat ik voor 10 uur of zo geholpen zou worden. Dus zijn we maar weer naar huis gegaan.
Maandag de gastroenterologist gebeld, maar verwijzing van de ER was niet genoeg, moest van de primary care physician komen. Die hebben de policy dat ze je niet als patient erkennen zolang je geen “new patient appt” hebt gehad en van mij is de 13e. Toen Humana (onze verzekering) gebeld en een verpleegster van hun zou bemiddelen en zo heb ik dan een eenmalige verwijzing gekregen. We moesten wel lang wachten; ik snap niet waarom een dokter drie patienten afspreekt voor hetzelfde uur... Anyway, het lijkt wel een goede dokter en hij luisterde geduldig naar het hele verhaal, enz. Hij zei dat het duidelijk was dat de medicijnen niet voor mij waren en ik moest daar dus maar mee stoppen. Verder zou alleen een colonoscopy uitsluitsel kunnen geven over wat van alle mogelijke kwalen ik nu had en gezien m'n broer crohn’s heeft en dat door de hele digestive tract kan voorkomen, ook maar direkt een endoscopie en liefst zo vlug mogelijk. Dus dat werd dinsdag.
Ze hebben me verdoofd op dusdanige manier dat ik wel kon reageren op commando’s als “open your mouth”, maar verder niets zou voelen en me ook niets van de procedure zou herinneren. En zo was het ook. Hij heeft ulcers gevonden over de gehele dikke darm. Verder komt er nog een officiële uitslag, ook omdat hij ook weefsel heeft genomen om te testen. Hij zei wel iets van als het bacterieel is dan zal het waarschijnlijk een eenmalig iets zijn, maar als het meer immonulogisch is.... Maar precies weet ik dat niet meer; ik was nog een beetje wazig van de verdoving. Hij heeft een hele reeks medicijnen voorgeschreven en daar heb ik wel een beetje m'n twijfels over. Het is net alsof hij alle mogelijke problemen maar direkt aan wil pakken met het motto als het ene medicijn haar niet helpt dan helpt het andere vast wel. Wel positief vind ik dat hij ook een probiotica voorschreef en hij mogelijk wel ontvankelijk is voor alternatieve geneeswijzen.
Gister ging vrij goed, ik heb drie kleine maaltijden gegeten. Vandaag is weer een beetje minder, al geef ik niet meer over. Maar ik heb dus weer minder eetlust en niet veel smaak; ik vermoed dat de medicijnen toch een rol spelen. Persoonlijk blijf ik denken dat het een eenmalig iets is, want ik heb dus geen andere symptomen van ulcerative colitis gehad zoals bloed in de ontlasting, buikpijn en/of koorts. De 16e heb ik weer een afspraak met hem en dan heeft hij de officiële uitslag, dus dan zullen we meer horen/weten.
donderdag 5 april 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ziek zijn kan een mens helemaal uit z'n evenwicht halen. Dat realiseer je je niet wanneer je gezond bent. Maar we blijven dus maar duimen dat je snel terug 'de oude' bent!
BeantwoordenVerwijderenJeetje wat een verhaal. Ik hoop dat je snel weer een beetje beter gaat voelen.
BeantwoordenVerwijderenBeterschap!
Petra van Dijk