Sophia is een fan van W.I.T.C.H.. Het is een tv programma dat op het Disney kanaal komt en wat ze wel eens bij vriendinnen heeft gezien. Het gaat over 5 vriendinnen met toverkrachten die natuurlijk allerlei avonturen beleven. Er is ook een serie boeken, sommige in stripvorm, anderen als gewoon verhaal boek. Het is kennelijk ook in NL bekend, zie http://www.disney.nl/Publishing/Witchmagazine/ Sophia leent ze allemaal achter elkaar uit de bibliotheek. Nu zijn er ook een aantal "adviesboeken" over vriendschap, e.d. In onze bibliotheek hebben ze die alleen in het spaans. Vorige week zondag toen ik haar naar bed bracht wilde ze nog even lezen en ik zag dat ze het spaanse boek zat te lezen. We hebben nooit moeite gedaan de meisjes te leren lezen in spaans of nederlands, al hebben we wel af en toe gemerkt dat ze best het een en ander oppikken. Maar over het algemeen doen ze toch liever alles in het engels. Toen ik iets tegen Sophia zei (weet niet meer wat), legde ze uit dat César haar een stuk had laten lezen toen hij haar voorlas in een ander spaans boek en ze zo dus heeft ontdekt dat ze ook spaans kan lezen. Ik zei haar dat ik dat fantastisch vond en mocht ze iets niet begrijpen dan zouden we haar wel helpen. Daarop vroeg ze, tot m'n verbazing, of ik ook spaans kon lezen. Ik legde haar uit dat ik spaans gestudeerd had, les had gegeven en natuurlijk vijf jaar in Colombia heb gewoond. Toen bleek dat zij dacht dat net zoals César geen nederlands leest (en in feite ook niet echt spreekt, op een woordje hier en daar na) ik wel spaans sprak, maar niet las.... Overgens is ze nog steeds met het boek bezig en heeft me hier en daar om uitleg gevraagd, maar voor de rest leest ze het echt zelf. Ze heeft het gister terug gebracht en verklaard dat ze volgend keer toch liever een iets makkelijker boek wil proberen. Toen Pamela in de 9th grade (3e middelbare school) zat hebben ze met haar engels klas gedichten gelezen over beeldende kunst en zijn vervolgens naar een museum geweest waar ze een kunstwerk moesten kiezen en zich er door moesten laten inspireren en een gedicht schrijven. De lerares vroeg haar vorig jaar om toestemming om haar gedicht, met die van twee klasgenoten te mogen publiceren in een artikel dat ze aan het schrijven was voor een tijdschrift voor engels leraren. Het tijdschrift, English Journal, is nu uit en Pamela heeft er een kopie van gekregen. Het artikel is "Backing into Ekphrasis: Reading and Writing Poetry about Visual Art" door Honor Moorman. Het gedicht dat ze schreef was geinspireerd door Claude Monet's "Nympheas (water lelies)"

En hier is Pamela's gedicht:Water Lilies
Hey you,
The one with the beret.
Are we as you expect?
Are we delicate?
Do we dance and sway to your taste?
Are we your next masterpiece?
Do our murky waters reflect anything?
Do our colors entrance you?
Do we make you happy?
Will we fulfill your dream?
Can we, simple water lilies, inspire such
a great man like you?
Do we leave an impression?
Wat een prachtig gedicht. Ik kan me heel goed voorstellen dat haar leraar dit wilde gebruiken in een artikel. heel mooi!
BeantwoordenVerwijderenLiefs Josephine
Ik vind het ook mooi, maar ben natuurlijk niet objectief. En heb niet alle andere gedichten gelezen. In het artikel gebruikt de lerares drie gedichten. Een van de andere twee is over hetzelfde schilderij en op die manier tonen ze mooi aan hoe verschillende mensen elk op hun eigen manier reageren op een kunstwerk. Nam Pamela de stem van de waterlelies sprekend tegen de kunstenaar, haar klasgenote spreekt te kunstenaar aan en verteld hem de gevoelens die het schilderij bij haar opwekken.
BeantwoordenVerwijderenIn ieder geval vond ik het op vele vlakken een mooi projekt.
Enig! als de kunstenaar dit zou zien... Meid ik ben trots op mijn nichtjes.
BeantwoordenVerwijderenVanessa
Knappe prestaties van je dochters! Ik zou ook heel erg trots zijn!
BeantwoordenVerwijderen