Alweer een schooljaar om

Vorige week dinsdag met Sophia naar de tandarts geweest en haar dus laat op school gebracht. Toen speciale sandwiches met kippensla gemaakt voor de jaarlijkse picnic. Ieder jaar hebben ze de laatste week een picnic voor elke groep, behalve grade 5 (groep 7 - die hebben een zwemfeest in het zwembad van onze buurt). De picnic van de kindergarten (groep 3) is in het park van onze buurt, van de rest is op speelplaats van de school, die overgens heel ruim is. Derde grade (groep 5) picnic was dus dinsdag en duurde 1 1/2 uur. Ouders waren uitgenodigd en al kunnen niet allemaal komen, er zijn er altijd een boel en die brengen picnic lakens, en spelletjes. Er was ook de grote touwtrekwedstrijd tussen de 7 third grade klassen. Eerst een foto van een gedeelte van de speelplaats van de school.






Rechts Sophia die handtekeningen voor haar jaarboek verzameld. Ook schrijven ze hun naam op elkaars klasse t-shirt. Hieronder het touwtrekken.


Pamela had de laatste dagen nog examens en andere projekten. Woensdag en donderdag was ze wel vroeg uit school, 13:30 ipv 16:00. Donderdag neem ik haar meer naar Sophia's school zodat ze haar juf van 3rd grade kan groeten die met pensioen gaat. Deze juf was de eerste die we hadden hier in San Antonio en heeft een speciaal plekje in ons hart. We beloven contact te houden. Pamela gaat ook nog andere oudjuffen langs en Sophia wil ook al haar oud juffen langs en we gaan ruim na 15 uur naar huis. Behalve dat ik 's morgens vroeg (5 uur) César naar het vliegveld heb gebracht en later Biscuit naar de ranch waar ze gaat blijven terwijl we voor een paar dagen weg zijn, is de morgen opgegaan aan heen en weer rijden, helpen in de bibliotheek op Sophia's school en kadootje zoeken voor de juf die pensioneert, heb ik nog niet gepakt of wat dan ook en uiteindelijk gaan we pas 17:30 van huis ipv het geplande 16:00.

César moest naar Baton Rouge (eigenlijk naar Port Allen, aan de andere kant van de rivier) voor een conferentie en dus hebben we er een familie uitje van gemaakt. Normaal laat hij z'n auto op het vliegveld staan, maar aangezien van hem nieuwer en zuiniger is dan van mij heb ik hem dus afgezet om in van hem naar Baton Rouge te rijden. Maar eerst gaan we naar Houston, waar we bij m'n vriendin zullen overnachten. Ons late vertrek, meteen gevolgd door honger die we dan maar direkt stillen, leidt er toe dat we weinig verkeersopstoppingen tegenkomen en vlot door kunnen rijden.

Vrijdagmorgen vertrekken we al om 7 uur. Het is 259 mijl/417 km naar Baton Rouge. Als we net de over de grens tussen Texas en Louisiana stoppen bij het Welcome Center van Louisiana belt de peettante van Sophia al; ze wil met ons gaan lunchen. We zijn sinds onze verhuizing 8 jaar geleden maar twee keer terug geweest, César en ik elk een keer voor een begrafenis en met z'n allen een keer vlug ook om stilletjes afscheid te nemen van César's "host mother" toen ze al ziek was. Dit zal de eerste keer dat we op ons gemak gaan en wat oude vrienden kunnen zien.

Net tegen lunch tijd halen we César op en gaan we door naar LSU, de universiteit waar we beiden gestudeerd hebben, elkaar ontmoet hebben en waar Sophia's peettante werkt. We ontmoeten haar bij de Faculty Club voor lunch. Oorspronkelijk was dit waarschijnlijk het club gebouw voor profesoren, maar tegenwoordig heeft het een restaurant en catering service die open zijn voor iedereen. Er zijn ook een aantal hotel kamers voor speciale gasten. Na de lunch lopen en rijden we nog wat door de campus. Er is veel hetzelfde gebleven, maar ook veel veranderd.

Voor de oud LSU gangers: het winkelcentrum aan de noordkant van de campus waar de A&P was en de bioscoop is helemaal weg en worden apartementen op gebouwd. Ook de huisjes waar Debbie en Lydia woonden zijn gesloopt. Highlander bestaat nog wel, maar is omsloten door een hek en je moet dus met code naar binnen. Veel van de dorms zijn ook gesloopt of tot kantoor gemaakt. Graham Hall waar ik het eerste jaar gewoond hebt is helemaal weg en vervangen door een apartementen complex. Mike de tijger (de mascotte van LSU) heeft eindelijk een goed, ruim en meer natuurlijk onderkomen, zie ook foto's waarvan ik de link later zal plaatsen.

Natuurlijk stoppen we bij de student union, waar ik zoveel uren heb doorgebracht. Ik zat in één van de studenten comitees (international student committee) en later ook student government (hun kantoor is in de union), werkte in de catering service, ontbeet en lunchte er bijna iedere dag (toen ik in een apartement buiten de campus woonde), en maakte natuurlijk ook druk gebruik van de boekenwinkel en het postkantoor. We bezoeken Mike de tijger en zien daar nog meer oudstudenten met kinderen die net als wij door "memory lane" gaan. We sluiten af met een bezoek aan CEBA (Center for Engineering and Business Administration), waar César nog wat oud collega's ontmoet.