Deze standaard examens zijn een goed voorbeeld (en ik hou er niet van om te generaliseren, maar nu moet ik wel) van hoe men in de VS de grote neiging heeft overboord te gaan. Goed idee? Dan voeren we het door in van alles en dat gaat dan meestal door totdat er zo'n grote tegenstand komt of het duidelijk niet werkt en dan gaat men vaak terug naar het andere uiteinde.
Openbaar onderwijs (eigenlijk alle onderwijs) is hier een lokale aangelegenheid, de steden en/of counties (zeg maar provincies waar de staat in is onderverdeeld) hebben elk een gekozen schoolboard (sommige steden hebben meer dan 1) en die gaat dan over een "school district". Het grootste gedeelte van de kosten wordt gedekt door een percentage van de onroerend goed belasting in dat district en dat percentage wordt vastgesteld door de board en bij stemming goedgekeurd door de mensen die wonen in het district.
Een groot voordeel van dit systeem is dat de mensen die in het district wonen erg betrokken zijn bij het schoolsysteem en echt het gevoel hebben dat de school van hen is. Ik denk dat dit verklaard waarom zoveel mensen helpen op school bijv. De scholen willen ook goed staan bij mensen die geen schoolgaande kinderen hebben en veelal zijn de faciliteiten open voor gebruik van de gemeenschap; men brengt kinderen om te spelen op de speelplaatsen in het weekend, men kan gebruik maken van de sportvelden en vaak organizeert het distrikt ook korte cursussen over van alles en nog wat voor iedereen in de gemeenschap.
Een nadeel is dat een district in een rijke plaats meer geld heeft dan een district in een arme plaats. En de kwaliteit van de scholen (hoewel natuurlijk niet alleen afhankelijk van geld) varieert dan ook enorm. Mede doordat men lokaal betaald voor de scholen en ook om de scholen ongeveer even vol te maken, moet je over het algemeen naar de school die "hoort" bij je woonadres. Er zijn uitzonderingen, maar het is hier dus over het algemeen zaak eerst een school te zoeken die je goed vindt en dan een huis die je daar recht op geeft.
In de loop van de afgelopen honderd jaar is de staat en de federale regering zich wel steeds meer met het openbare onderwijs gaan bemoeien en dragen ze ook wel bij aan het dekken van de kosten, maar hoeveel verschilt per staat en situatie. Maar lange tijd was er praktisch geen enkele standaard waar de scholen zich aan moesten houden. Er bestond geen eindexamen, zeker niet op staatsniveau. Op zich was dat niet echt een ramp, de opleiding van leerkrachten, de competitie, e.d. zorgden voor een zekere vergelijkbaarheid van niveau. Maar voor de universiteiten was het waarderen van middelbare schooldiploma's zo moeilijk dat privé bedrijven begonnen examens af te nemen op basis waarvan de universiteiten kunnen beslissen of ze iemand aan nemen of niet. (SAT en ACT).
In de jaren 90 begon men steeds meer problemen te zien in het onderwijs en ook dat de resultaten van Amerikaanse leerlingen in vergelijking van met die van andere landen laag waren. Texas is een van de staten die toen standaard examens begon in te voeren, aanvankelijk om te analyseren hoe het niveau was op verschillende scholen. En men gelooft dat dit het algemene niveau van openbare scholen in Texas en andere staten die dit begonnen omhoog heeft gebracht. Zodanig dat de Bush regering als deel van hun plan om het onderwijs te verbeteren nu eist dat elke staat standaard examens afneemt en scholen vooruitgang moeten aantonen om nog in aanmerking te komen voor financiëring. (Er zitten nog meer haken en ogen aan, maar ik wil dit toch al lange verhaal niet te lang maken) Iedere staat mag overgens hun eigen standaard bepalen.
Een groot probleem werd dat hoewel men (althans in Texas) aanvankelijk zei dat niet de kinderen maar de scholen getest werden, het natuurlijk een prestigekwestie voor de scholen werd. De scholen begonnen druk op de leerkrachten uit te oefenen er voor te zorgen dat hun leerlingen het goed zouden doen en die druk komt dan toch op de leerlingen terecht. In sommige gevallen wordt alleen of bijna alleen naar de eisen van de tests gekeken om het lesprogramma op te stellen; soms komt gym en muziek in het gedrang. En zelfs als dat niet het geval is dan nog moet alles in de weken voor de TAKS alles wijken voor het belang van de voorbereidingen. De afgelopen weken deden ze bij Sophia in de klas twee dagen per week bijna niets anders dan oefenen voor de TAKS leestest. Volgende week zullen ze de rollen omkeren en de nadruk op rekenen beginnen te leggen, want dat examen op 18 april. Overgens hoeven ze die test niet te halen om over te gaan.
Pamela heeft ook wiskunde op 18 april en daarnaast op 20 april "science" (combinatie van natuur-, scheikunde, en biologie) en op 21 april "social studies" (geschiedenis en aardrijkskunde).
Gister hadden ze bij Sophia op school aan het eind van de dag (ze hadden hier geen vrij voor president's day) een pep rally waarbij verschillende juffen als cheerleaders optraden en radslagen deden (Sophia was erg onder de indruk), het hoofd van de school trad op als TAKS fee die confetti over alle kinderen strooide voor extra geluk en als klap op de vuurpijl kwam de coyote (mascot) van het profesionele basketball team de Spurs. Sophia vond het prachtig dat ze luid mochten schreeuwen op school en dat de coyote z'n spur shirt uit trok en toen een shirt van hun school aanhad!
Morgen hebben ze in haar klas een relaxte spelletjes dag waarbij ze elk een gezelschaps spel mogen meenemen. Op de middelbare school gaat het leven gewoon door en Pamela heeft morgen gewoon een geschiedenis proefwerk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten