"Het is bij jullie zeker nooit echt koud, hè?" vroegen ze me in New York. Wel deze week bewijst dat dat toch niet waar is. Als ik dit schrijf om 13:40 is het buiten 1 graden (met wind die het volgens de website doet voelen als -4), gister heeft het geregend en toen gevroren dus vanmorgen lag er ijs op de terras tafel en hingen kleine pegeltjes aan de stoelen en de brievenbus. Ons minimum was -3 vannacht en men voorspelt voor vandaag een maximum temp van 2 graden, vanavond daalt het naar -6, maximum morgen zou 7 worden, maar zaterdag halen we de 15 graden alweer. Zo'n een paar heel koude dagen, al dan niet met ijzel en heel soms zelfs wat sneeuw, hebben we iedere winter zo'n twee of drie keer.
Ik ben dol op erwtensoep, vooral als het koud is. Zodra het herfst wordt haal ik alles er voor in huis en zodra er zo'n dag als vandaag komt, maak ik erwtensoep. César vindt het ook lekker, de meisjes zijn er minder dol op. Vandaag zal ik er extra van genieten, want ik ben flink verkouden. Eigenlijk al een beetje sinds ik terug ben van NY. Ik voel me overdag niet echt ziek, maar 's avonds ben ik vroeg moe en voel ik me koortsig (hoewel ik geen koorts heb gekregen). Ben al twee avonden voor 21 uur in bed gekropen. Met een multi-symptoom medicijntje, maar dat werkt maar vier uur. Eergister en gisteravond begon ik toen vreselijk te hoesten en niets leek te helpen. Ben zelfs naar beneden gegaan en herbatussin hoest thee gedronken. Eergisteravond heb ik weer van die night quil genomen, maar dat was duidelijk niet een goed idee, want niet alleen hielp het hoest preparaat geen zier, het leek me nog wakker te houden ook. Gisteravond deed ik dat dus niet, maar echt goed geslapen heb ik toen ook niet. Beide ochtenden heeft César de meisjes naar school gebracht. Ik hoop maar dat het gauw over gaat, want ik heb echt geen tijd meer te verliezen met alles wat ik nog moet doen voor we naar Suriname gaan!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten