Ik ben dus dinsdagmiddag afgereisd naar NY. Daar was er 's avonds een flinke wind en regenstorm en werd m'n tweede vlucht (van St. Louis naar NY) steeds uitgesteld. Uiteindelijk kwam ik na middernacht aan met drie uur vertraging. Oom Roy was zo goed me op te komen halen en tante Helen (een oude en hele trouwe familie vriendin) was er ook. Terwijl we naar huis reden realiseerde ik me dat het inmiddels 20 jaar geleden is dat ik hier voor het laatst was. Ongelooflijk zo snel als de tijd gaat.
Op woensdag was er voor de begrafenis ook nog gelegenheid tot "viewing" en toen we om half 9 kwamen waren er al verschillende mensen. Een aantal collega's van oom Reuben en nog wat mensen die ik niet ken, ik geloof familie van z'n tweede vrouw. En natuurlijk de familie, waaronder Kim, m'n nicht en dochter van oom Reuben, die ik ook al ruim 20 jaar niet gezien had en ook geen contact mee gehad heb al die jaren. En ook de oude Amerikaanse vrienden van oom Reuben, de Laderers. Dat is een vriendschap die al zeker 30 jaar teruggaat en vader Laderer had het af en toe echt te kwaad. Oom Reuben was prachtig gebalsemd en lag erbij alsof hij rustig sliep. Behalve een rozenkrans in z'n handen waren er in de kist ook een roos en een flesje heineken (z'n favoriete bier) geplaats.
Ik weet niet meer precies hoe laat, maar toen kwam de dame van de funeral home en leidde ons in een gebed, het onze vader en wees gegroet maria, en toen had iedereen de kans nog een laatste keer afscheid te nemen. Terwijl wij in een soort wachtkamer even wachten werd de kist in de lijkwagen geladen en vervolgens gingen we in stoet naar de kerk.
De mis was eenvoudig. Er was een man die zong en een organist en kennelijk ook wat dames van het koor, maar die zaten gewoon op de banken. Tante Helen en mr. Laderer deden de lezingen en Kim, Sheilah (dochter van andere broer van m'n vader) en ik brachten de offerande naar voren. Kim had in gesprek met de pater wat liederen uitgekozen o.a. Ave Maria en Amazing Grace. Terloops had ze ook iets laten vallen over "oh, when the saints" en tot iedereen's verbazing begon de pater dat ineens te zingen tijdens de preek! Dat vond Kim toch wel leuk. Vervolgens gingen we naar de begraafplaats. Er waren weer wat gebeden en iedereen kreeg een roos om op de kist te plaatsen. Hij is begraven bij z'n zoon Kenneth die in 1998 met een ongeval om het leven was gekomen. De echte "ter aarde bestelling" wordt hier niet "in publiek" gedaan, dus daarna vertrokken we weer. De meeste collega's gingen terug naar hun werk en wij gingen naar het huis van oom Roy, waar er grote sandwiches (hero's) en wat salades waren. Tot slot hebben we op voorstel van Sheilah nog een toost uitgebracht met iedereen een beetje Heineken.
In Suriname had de familie een dienst op dezelfde tijd als de mis in NY. En daarna hebben ze pindasoep gegeten en ook Heineken gedronken.
Ik ben blij dat ik gegaan ben; ik geloof wel dat oom Roy en Kim het apprecieerden dat ik kon komen en voor mij was het ook goed kontakten te hernieuwen. Donderdag ben ik weer teruggereisd.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten