Vrijdag was Sophia jarig. Het was toevallig ook de dag dat de nieuwe Harry Potter film uitkwam. En aangezien ze al het vierde boek uit heeft (nu ja, deels voorgelezen) wist ze dat ze zou mogen gaan. Ze wilde dus voor haar verjaardag naar de film. Ze moest eerst een lijstje maken van kinderen die ze wilde uitnodigen (max. 3) en dan zou ik eerst hun ouders bellen. Er zijn hier aardig wat mensen die om religieuze redenen niet aan Harry Potter doen en anderen zouden misschien bezwaar hebben omdat de film een advies van PG-13 heeft.
Toen dat eenmaal voor elkaar was, heb ik de uitnodigingen gemaakt met de computer en de software die ik ook gebruik om kaarten te maken. Het papier had ik eerst parkement kleurig gemaakt door het te weken in koffie. Uiteindelijk hebben we gekozen om op zaterdag te gaan ipv van vrijdag zelf. Er waren shows om 16:00, maar dan zou Pamela niet meekunnen, want haar school gaat pas om die tijd uit, en shows om 19:30, maar dat vond ik weer te laat, vooral omdat de film 2 1/2 uur duurt. Verder wilde Sophia een plaatje op haar taart en die uitdaging nam ik direkt aan. Ik maak altijd de taarten zelf. Om een foto op een taart te doen gebruiken de zaken speciale inkt op ouwel, maar na wat zoeken vond ik op het internet verschillende ideeën. Ik heb ook nog een paar taart versiering speciaal zaken gevonden, maar die hadden geen eetbare Harry Potter plaatjes meer.
Maar het werd een heel drukke week. Dinsdagavond was de science fair, donderdagavond was het eind van het seizoenfeestje van voetbal en toen moest ik toen ik thuis kwam nog extra grote koekjes bakken, want ik was helemaal vergeten aan de traktatie voor de klas te denken. En ze wilde geen cupcakes, want dat brengt iedereen.
Vrijdag was ze dus echt jarig en ben ik op school gaan lunchen, wel McDonald's gebracht als extraatje. 's Avonds César ontmoet, die sinds donderdag in Houston was geweest en in een klein grieks restaurant gegeten (die lijken de laatste jaren als paddestoelen uit de grond te schieten, zal wel komen door de film My big fat greek wedding). Pamela had haar thuis al haar hele set van de "little house on the prairy" gegeven. Het heeft alle boeken uit de serie plus een aantal extra boeken met liedjes, recepten, knutselwerkjes uit de tijd van de jeugd van Laura Ingalls Wilder die de boeken schreef. De meesten van jullie zullen zich alleen de tv serie herinneren, maar de boeken die geinspireerd zijn op haar jeugd en voor het eerst in de jaren '30 uitkwamen zijn hier nog steeds heel populair. Van ons kreeg ze haar kado in het restaurant, zodat César er ook bij zou kunnen zijn: een bon voor Build-a-Bear. Ze is al maanden bezig te sparen en had al $20, meer dan ze ooit bij elkaar gespaard heeft. Maar ze had voor de aap die ze wilde maken plus kleren toch ruim $30 nodig en dus gaven we haar een bon voor $35.
Sophia wilde eigenlijk chinees eten, maar dat lag niet op de route naar het kindertheater waar we naar " Ms. Nelson has a field day" (gebaseerd op het gelijknamig kinderboek) zijn gaan kijken. We waren 21:30 thuis en nadat ik de taart had gebakken en de icing gemaakt om het plaatje te doen bleek dat ik geen zwarte kleurstof had. Van alles gemengd om het te krijgen, maar het lukte niet goed en ineens was het middernacht. Toen heb ik het maar opgegeven en besloten een plaatje in plastic folie te pakken en op de taart te doen, dan maar niet eetbaar...
Zaterdagmorgen had Sophia eerst nog een feestje van een ander vriendinnetje om heen te gaan. Dit feestje was bij Clay Casa waar je zelf keramiek kunt verven. Het is heel populair voor feestjes en Sophia heeft al twee beestjes die ze daar geverfd heeft op haar boekenkast staan. Pamela heeft ook een kerstboombal die ze met haar klas in Baton Rouge bij iets dergelijks had gemaakt. Ze bakken de stukjes voor je en dan kun je ze naderhand ophalen. Ondertussen versierde ik vliegensvlug de taart en maakte Pamela de chocolade kikkers en labels voor de zakjes met lemon drops die professor Dumbledore (Perkamentus in de Nederlandse versie) zo lekker vindt.
Om 14:30 kwamen twee van de drie genodigde meisjes (de derde kon niet) en gingen we vrijwel direkt naar de bioscoop, de kaarten had ik via het internet de vorige week al gekocht en geprint. Er waren twee zalen (die zijn hier niet zo groot en de meeste bioscopen hebben 10 of meer zalen) waar HP draaide en allebei waren wel gevuld. Voor de niet HP fans, deze films zijn altijd lang; deze was 2 1/2 uur. We vonden het allemaal de beste film tot nu toe, al vond Sophia dat het laatste gedeelte nogal vlug, vlug was, net alsof ze ineens geen tijd meer hadden in details te treden. Ik vond het van de vier filmen de meest zelfstandige; van de andere had ik altijd het gevoel dat je als je de boeken niet had gelezen je toch behoorlijk wat zou missen. Maar dat schijnt geen probleem te zijn. Sophia's vriendinnetjes hadden geen van beide de boeken gelezen. Gelukkig vonden ze de meeste enge scenes niet te eng. Vervolgens naar huis om kadootjes open te maken, pizza en taart te eten.
Op zondag (inmiddels dus de 20ste) naar een Chinees restaurant voor lunch, zodat Sophia toch nog haar wens kreeg. Daarna ben ik met de meisjes naar het winkelcentrum La Cantera gegaan; Pamela wilde wat rondkijken en ik ben met Sophia naar Build-a-Bear gegaan om haar kado te maken. Ze had op het internet al precies uitgerekend wat ze wilde. De winkel is verdeeld in zones en je gaat dus eerst een beer of ander dier uitzoeken, evt. met een geluid erbij. Dan ga je naar de "stuffing station". De kinderen stappen op een pedaal bij een grote machine waarin vulling ronddraait en een winkeldame houdt het beest aan een buis en draait en keert het zodanig dat het goed en evenwichtig gevuld wordt. Dan moet het een hart krijgen. Het kind pakt een klein stoffen hartje en de dame zegt dat ze het tegen haar haar moet strijken, zodat het nooit een dag heeft waarop zijn/haar haar slecht zit. "Strijk het langs je wang zodat het altijd een mooie glimlach heeft, geef het een kusje zodat het weet altijd geliefd te zijn, doe een wens en draai rond en spring driemaal op en neer om het hart aan het kloppen te krijgen." Toen ging het hart in de aap (wat Sophia had uitgezocht) en werd het vlug dichtgenaaid. Vervolgens mocht het geborsteld worden en toen konden we kleren uitzoeken en de aap aankleden. Tot slot gingen we naar de computer (keurig aangepast zodat zelfs kleine kinderen met wat hulp het helemaal zelf kunnen) om aap een naam te geven (Skye) en een geboorte certificaat te laten afdrukken. O ja, en daarna natuurlijk betalen. Het was in ieder geval heel leuk en heel begrijpelijk dat het zo populair is geworden. Je hebt nu build-a-bears in verschillende landen, ook NL (klik en je kunt een kleine toer maken en zien hoe het gaat; de winkel is in Amstelveen).
En hier is Skye: 
Geen opmerkingen:
Een reactie posten