Nieuw Jaar, Nieuwe President, Nieuwe Poging

Het plan was uitgebreid te verslaan hoe wij hier de verkiezingen beleefden, maar toen kwam de grote werk wolf en er was nauwelijks tijd om te ademen.  Er is het projekt van het overgaan op een nieuw "library system" (wat het publiek ziet in de vorm van catalogus en wanneer ze materiaal lenen en terugbrengen, en wat wij ook gebruiken om materiaal aan de catalogus toe te voegen, contracten en aankopen te beheren, enz.) - het is een heel proces en veel beslissingen en aanpassingen en het zal nog doorgaan tot tenminste deze zomer.  Gemiddeld neemt het 10 -15 uur per week (ik blok 20 uur uit, maar meestal komt er iets tussen en voor m'n gevoel loop ik nogal achter op de rest van de groep).

Dan zit ik in het "local arrangements" comité voor de Texas Library Association Annual Conference, die dit jaar in San Antonio wordt gehouden.  TLA is de grootste staats vereniging van bibliothecarissen in de VS met ruim 7000 leden en de jaarlijkse conferentie trekt ieder jaar tussen de 7 en 8000 deelnemers.  Dus jullie kunnen je voorstellen dat het behoorlijk wat werk is om dat allemaal in elkaar te zetten.  Ik was in maart uitgenodigd om de vrijwilligers te coördineren en het is heel interessant om te zien hoe zo'n congres wordt opgebouwd.  De vereniging heeft een betaalde kern die de administratie bijhoudt en de dagelijkse management, maar voor de rest draait het helemaal op vrijwilligers.  Vorig jaar in Houston waren er meer dan 100 mensen die meehielpen met inchecken van deelnemers, kadootjes distribueerden voor de sprekers, informatie verstrekten, de tentoonstelling van verkopers van diensten en produkten in goede banen leiden, enz.  Over het algemeen geeft elke vrijwilliger 2 - 4 uur tijdens het congres dat 4 dagen duurt.  Registratie is nu open en de vrijwilligers beginnen binnen te stromen dus dat zal van nu tot april nogal wat tijd vergen.

En het gewone werk gaat natuurlijk door.  Daarnaast zitten we nog steeds met veel dingen in dozen en hebben eindelijk over de kerstvakantie (omdat we beiden voor hoger onderwijs werken hebben César en ik automatisch respectievelijk één en twee weken vakantie rond de feestdagen) nieuwe boek kasten besteld, maar het duurt nog een aantal weken voor we ze hebben.  In ieder geval, geen tijd voor blog, kerstkaarten,  enz.  

Wat onze nieuwe president betreft.  Het was voor ons vieren een zeer grote teleurstelling.  De meisjes waren verslagen en bezorgd.  César zei eerst dat hij dacht dat het allemaal waarschijnlijk minder erg zou zijn, maar besloot ook dat hij een tijdje geen nieuws meer aankon en ongeveer een maand lang heeft hij geen krant gelezen, tv of radio nieuws gekeken/beluisterd en wilde er ook niet over praten.  Hij was niet de enige.  Zelf denk ik regelmatig "nee, het zal niet zo erg zijn, we hebben nog het congres, hij leidt een groot bedrijf en is vast meer pragmatisch dan hij laat zien, enz." en dan komt er weer iets naar buiten of tweet hij weer iets en dan hou ik m'n hart vast.  Sophia heeft gister wel meegelopen in de women's march in Austin waar zo'n 50,000 mensen meeliepen - veel meer dan march voor school financiëring waar de meisjes en ik een paar jaar geleden in meeliepen.

(Foto van de Austin American Statesman -krant van Austin)

Ik beloof maar niks over hoe deze blog verder gaat: af en toe of regelmatig, meer persoonlijk of meer commentaar op het leven hier; ik doe m'n best en verder zien we wel.