Zomaar een zondag

Qua weer was het een perfekte normale zondag voor deze tijd van het jaar.

Voor ons niet zo middelmatig, want ik hoef natuurlijk niet iedere week Pamela terug naar Austin te rijden.:)

Als ik om 6 uur met m'n kopje koffie aan de computer ga zitten is het buiten 4° (celsius). Ik check m'n email en facebook, lees wat blogs en de kranten van Suriname en Colombia. Biscuit de hond komt al gauw naast me liggen.

7 uur - César en Pamela zijn ook op en na Biscuit eten gegeven te hebben ga ik naar boven om onder de douche te gaan. Pamela doucht ook en César gaat met Biscuit de krant van de oprit halen (de krantenpersoon rijdt in een auto rond en gooit de kranten zonder stoppen voor de huizen van de abonnees).

7:45 - Ik maak ontbijt (spiegelei voor iedereen, behalve Sophia die te kennen heeft gegeven even genoeg te hebben van ei) en brood, chocolade melk, sap voor César, nederlandse kaas. Als alles klaar is maakt César Sophia wakker en ontbijten we. Erna ruimen de meisjes op en César en ik drinken koffie.

Om 9:15 is het 7° en al Pamela's spullen (een grote koffer, een aantal boodschappentassen met losse spullen, drie plastik dozen, een dozen met etenswaar dat niet in de ijskast hoeft) zijn in de auto gepakt en we kunnen vertrekken naar Austin. César gaat onder de douche en kort erna naar kantoor - z'n kantoor is naar een ander gebouw verhuisd en hij wil alles uitgepakt en georganiseerd hebben voor hij dinsdag weer terug gaat (maandag heeft hij, net als de meisjes vrij vanwege Martin Luther King day). Sophia blijft thuis en geniet van even een paar uur alleen zijn.10:30 zijn we bij Pamela's dorm en in drie keer krijgen we alles naar de 6e verdieping waar haar kamer is. De koffer wordt direkt uitgepakt zodat ik het weer mee naar huis kan nemen, in de kamer is er geen plaats voor. We eten beneden in de food court een sandwich voor lunch. En om 12:30 vertrek ik weer.

Als ik bijna thuis ben belt César om te vragen hoe ver ik ben en of ik koffie wil als ik thuis kom. Natuurlijk is het antwoord ja, en een rocky road browny die Sophia zaterdag gemaakt heeft gaat er ook wel in.

14:25 - 16° en ik ga weer weg - vergadering van het bestuur van het buurt zwemteam. César werkt de rest van de middag en avond thuis.

16 uur - weer thuis en net even tijd om eten voor vanavond en morgen te plannen en het nodige uit de vriezer te halen. Ook vul ik de formulieren zodat Sophia de 25ste op school gratis kan worden ingeënt tegen het H1N1 virus oftewel de mexicaanse griep. Eerst was er niet genoeg vaccin, nu is er in overvloed en de meeste mensen denken dat het niet meer nodig is, maar m'n gastro-enteroloog zei me toen ik twee weken terug voor controle bij hem was dat men verwacht dat het weer gaat oplaaien en raadde me aan de meisjes te laten inenten. Voor de nieuwsgierigen die wel willen weten wat voor informatie we kregen van school (eigenlijk van het "ministerie" van gezondheid van Texas en van de CDC) en welke formulieren we moesten invullen hier wat links (en hier en hier). Alles was ook in het spaans verstrekt, omdat er hier zoveel spaanssprekenden zijn. Wat ik zo zag waren de vertalingen maar van matige kwaliteit. De informatie blaadjes zijn in wel 48 talen verkrijgbaar, maar niet in het nederlands.

16:30 - 17° - Sophia en ik gaan naar mis van 17 uur. Hoewel er nog drie andere katholieke kerken dichter bij ons huis zijn, gaan de meisjes al een aantal jaren naar St.Francis of Assisi dat 18 km van ons huis ligt, maar ons veel beter ligt dan de andere.

De foto is van 2005, toen Sophia eerste communie deed en hoewel niet zo duidelijk kun je zien dat het in tegenstelling tot vele kerken in het rond gebouwt is met het altaar in het midden en iedereen er om heen. Het is ook een heel lichte kerk. De ramen bovenaan zijn inmiddels gevuld met glas in lood (licht, zodat de kerk nog steeds licht blijft) geinspireerd door het zonnelied van de heilige Franciscus. De mis van 17 uur is vooral gericht op tieners en de muziek is dus wat vlotter en Sophia gaat er liever heen dan de mis 's ochtends. Pamela houdt juist meer van de mis om 11 uur en als ze beiden thuis zijn doen we dus om en om de ene week 's morgens en de andere 's middags. Ik weet van tenminste één van m'n lezers dat ze wellicht geinteresseerd zal zijn en geef dus hier de liederen van gisteren met links:Shout to the North, Glory to God, Salvation belongs to our God, How beautiful, Shout to the Lord, en Go make a difference.

Na de mis ga ik naar huis, Sophia blijft voor "The Edge", een soort zondagschool voor jongere tieners tussen 11 en 14. Het is bijna iedere zondag gedurende het schooljaar van 18:30 tot 20:30 en is een vlot programma. Ze krijgen eten en het gaat niet alleen om het geloof, maar ook andere thema's die jonge tieners aangaan. Gisteravond spraken ze bijvoorbeeld over pesten. Thuis draai ik vlug een eenvoudig nasi in elkaar met wat gekookte stukjes kip die ik nog in de vriezer had, overgebleven rijst van lunch en vriespakje groente. Onder het eten kijken we zoals elke zondag naar Nature (oudere afleveringen zijn op de website te zien, al weet ik niet zeker of dat ook geldt als je buiten de VS woont).

20 uur - 12° - tijd om Sophia te gaan halen. Weer thuis gaat ze onder de douche en maakt zich klaar voor bed. Al heeft ze morgen geen school, we houden ons aan een regelmatige bedtijd en ze heeft wel haar physiotherapie om half 9. Na de keuken opgeruimd te hebben hou ik me de rest van de avond zoet met de krant, met het NOS journaal en andere nieuwsprogramma's via het internet op de achtergrond. Om 22:30 (8°) drinken we nog een kopje warme chocolademelk en dan gaan ook wij naar bed.