Hoe meer ik wil schrijven,

Hoe minder ik er toe kom.... Gister was het zoals elke eerste dinsdag van november verkiezingsdag hier in de VS. In Virginia en New Jersey werden nieuwe governor's gekozen, op verschillende andere plaatsen (waaronder Houston) burgemeesters, en dan nog wat plaatselijke verkiezingen voor kleinere posities in school besturen, e.d. Het voornaamste hier in Texas waren 11! wijzigingen aan de Texas grondwet. Als je al wat snapte van de tekst, dan vroeg je je toch af waarom dit soort zaken in de grondwet moeten, bijv. het recht van iedereen op de stranden van Texas (mogen dus niet privé worden waarbij de eigenaar toegang zou kunnen beperken). Gelukkig neemt Pamela dit semester Texas Government en haar prof wist te vertellen dat de grondwet van Texas zo is opgesteld dat je voor bijna alles een wijziging aan de grondwet moet aanbrengen. Sinds het inwerkingstellen van deze grondwet in 1876 zijn er dus al (de 11 van gister meegeteld, want ze zijn allemaal goedgekeurd) 478 wijzigingen aangebracht.


Na een uitgave van de League of Women's Voters waarin uitgebreid en in normale taal werd uitgelegd wat elke wijziging nu eigenlijk inhield en wat voor argumenten voor en tegen naar voren zijn gebracht, zijn César en ik vorige week zondag (de 25ste) gaan stemmen. Texas heeft nl. bijna twee weken voor elke verkiezingen een periode van "early voting" en je hoeft dus niet te wachten tot de officiële verkiezingsdag. We gingen naar de bibliotheek en waren de enige twee kiezers op dat moment. In totaal ging (inclusief gister) 6% van de geregistreerde kiezers in onze county stemmen en tussen de 7 en 8% in Texas als geheel. En dat werd een goede opkomst genoemd voor een "off year" zoals dit!


Maandag 26 is Sophia weer gaan zwemmen, maar na 15 minuten had ze alweer erge pijn. Een vriendin die veel sport en als tiener ook wedstrijd heeft gezwommen vertelde mij over haar ervaring met airrosti. Het is een nieuwe behandeling van bindweefsel door gespecialiseerde chiropractors. Ik heb alleen informatie kunnen vinden van de centra en het schijnt alleen in Texas en Oklahoma voor te komen, althans onder deze naam. Normaal gesproken zou ik er niet eens aan beginnen, maar Pia is een zeer nuchter iemand die ook niet zomaar van alles probeert en haar heeft het enorm geholpen. Het wordt ook door onze verzekering vergoed, dus heeft een zekere erkenning van die kant, al kan het dat het gewoon onder chiropraxie gerekend wordt. We konden voor vrijdag een afspraak krijgen - hoewel ze zich flink hield, zei Sophia dat het meer pijn deed dan ze ooit gevoeld had. Daarna kreeg ze wat rekoefeningen voorgeschreven en kinesio tape, een soort therapeutisch plakband. Ook moest ze doorgaan met dagelijks ijs tegen de schouder zetten (20 minuten en dan 20 minuten pauze en dan weer 20 minuten, enz voor een uur). Gister gingen we terug voor de tweede behandeling. Ze kan haar schouder/arm een beetje meer bewegen, maar de chiropractor was nog niet tevreden - met deze behandeling zou het sneller moeten gaan. En hoewel hij geen scheurtje of iets voelt en ook niet de zwelling die er bij echte verwonding zou zijn, raadde hij toch aan dat we een MRI laten nemen. Dus nu gaan we morgen naar onze kinderarts zodat hij ons daarvoor door kan sturen. Wordt dus vervolgd.


Zoals iedereen wel zal weten was het zaterdag weer Halloween. Pamela was thuis voor het weekend en we hebben weer een gezellige avond gehad met onze buren - snoep uitdelend aan de toch wel zeer schaarse "trick and treaters" onder het genot van pizza en wijn. Het lijkt of we ieder jaar minder kinderen krijgen, maar het zal wel liggen aan het feit dat onze buurt ouder wordt en terwijl onze kinderen allemaal groter werden veel van de huizen die verkocht werden gekocht zijn door echtparen wiens kinderen al uit huis zijn. Sophia is de jongste van de kinderen in onze straat (de twee kleinkinderen van een familie die pas later hier is komen wonen niet meegeteld) en zij was naar een halloween sleepover bij een vriendin in een andere buurt. Ze was een gebroken pop: