Donderdag 4 juni was de laatste schooldag voor Sophia en 's morgens was er een "award ceremony" voor de 6e klas (groep 8) - leerlingen die alleen maar A of A en Bs hadden als gemiddelde voor het hele jaar kregen een certificaat, alsook die geen dag afwezig waren, of gewonnen hadden in wedstrijden tussen middle scholen (niet alleen sport, ook muziek, theater, debat, wiskunde, enz). Daarna hadden ze de verdere dag school, al deden ze verder niets bijzonders. Na school ging ze naar een sleepover bij een vriendinnetje. Vrijdagmiddag/avond nam ze deel aan een zwemwedstrijd van het club zwemmen (het hele jaar zwemmen) en zaterdagmorgen was er een wedstrijd van het zomerzwemmen. Misschien was het toch een beetje teveel van het goede; ze voelde zich niet echt in vorm. In haar eerste evenement - de wisselslag estafette, waarbij ze de rugslag zwom (normaal haar beste slag), telde ze verkeerd van de vlaggetjes naar de muur en sloeg haar hoofd en nek. Nu komt dat wel vaker voor, maar meestal is het vooral de bovenkant van het hoofd die de klap krijgt en dit geval kwam het duidelijk toch harder aan dan eerder. Hoewel ze niet heeft overgegeven voelde ze zich toch wel een beetje misselijk en is ze met César maar naar huis gegaan. Pamela en ik bleven om onze vrijwilligersplicht te vervullen.
Zaterdagavond gingen we naar de buren, die een feestje hadden om het slagen van hun oudste dochter te vieren (eind middelbare school). Ze gaat journalistiek studeren in Missouri. Babbelend met mensen op het feest bleek dat Pamela lang niet de enige is die nog geen zomerbaantje heeft kunnen vinden. Dinsdag had Sophia geen hoofdpijn meer, maar wel nog last van haar nek. Dus toch maar even naar de dokter, die voor de zekerheid foto's liet maken. Alles goed en ze mocht weer zwemmen; sterker nog, proberen te bewegen. Want Sophia liep rond als een robot. Donderdag (de uitslag hadden we woensdag gehad) swom ze 's morgens zomerzwem training voor een uur en 's avonds 45 van de 90 minuten van club training. Maar toen had ze toch wel veel pijn en dus heeft ze vrijdag en zaterdag maar niet meer gezwommen.
Zondag was helemaal pijn vrij en ze begon ook meer gewoon te lopen en dat was maar goed ook, want ze ging naar het zwem camp op UT (de universiteit waar Pamela op zit, in Austin). Dit camp is heel populair, er zijn vier weken en je kunt gaan voor een of twee weken. Aanmelding opent begin december en binnen een week zit het vol. Elke week zijn er 170 zwemmers tussen 8 en 18 jaar. Ze trainen, hebben lessen, fitness, en estafettes iedere dag en daarnaast zijn er andere aktiviteiten. De trainers en "counselors" (dagelijkse leiders die toezicht houden) zijn allemaal zwemtrainers van het hele land. Een van ze was Sophia's trainer vorig jaar. Sophia wilde al twee jaar naar het camp, maar deels omdat het zo vlug vol was en omdat het nogal prijzig is kwam het er pas dit jaar van. Ik had haar direkt de tweede dag ingeschreven en verder niet rondgevraagd of er nog anderen van haar club gingen. Later bleek dat drie van haar vriendinnen precies deze week ook gingen en konden we nog vragen of ze samen geplaats konden worden. Nu zitten ze twee bij twee in twee kamers naast elkaar. De kamers zijn in een particuliere dorm bij de universiteits campus. De kamers zijn beslist niet beter dan in Pamela's dorm, al hebben ze wel allemaal een eigen badkamer. Zomercamps zijn duidelijk een goede bron van inkomen voor de eigenaren van het gebouw, behalve de 170 zwemmers met hun rond de 50 counselors waren er nog zeker 7 andere camps: tennis, voetbal, american football, volleyball, muziek, computer en nog iets wat me niet te binnen schiet. Hieronder Sophia aan het uitpakken,
en het uitzicht op de UT campus vanuit haar raam (11e verdieping):
Ondertussen hebben we al een week lang iedere dag maximum temperaturen van 38 graden, met vochtigheid die het het af en toe meer dan 40 laat voelen. De gemiddelde maximum temperatuur voor deze tijd van het jaar is 34. En 's avonds koelt het maar een beetje af, meestal is de minima 25. Daarnaast heeft het sinds begin van de maand niet meer geregend en de weerman zei dat het tot augustus vnl. droog blijft. Vandaag heeft het wel een beetje geregend, maar veel was het niet. We zitten nu in fase 2 van beperkingen op watergebruik. Het gaat in de eerste plaats om gebruik buiten; sproeien van de tuin enzo. In de zomer verdubbelt het watergebruik hier en dat is vnl. door het sproeien, vandaar. Nu mogen we eens per week sproeien naar gelang het laatste nummer in je adres en dan alleen tussen 3 en 8 en 20 en 22 uur. Gewoon met de tuinslang mag wel altijd. Restaurants mogen alleen op verzoek water serveren en hotels mogen baddoeken alleen op verzoek verschonen (voor dezelfde gasten, natuurlijk worden ze wel vernieuwd bij de komst van nieuwe gasten). Thuis je auto wassen mag ook alleen op je "waterdag" en de vastgestelde uren. Gister was het niveau van het aquifer waar ons water vandaan komt op 646 foot/197m en als het 640ft/195m bereikt gaan fase 3 in. Voor de nieuwsgierigen: alle details zijn te vinden op de website van onze waterleiding maatschappij: http://www.saws.org/conservation/aquifermgmt/index.shtml
Het is allemaal niet goed verdeeld over de wereld, en zelfs niet in de VS, als ik de blog van Petra lees. Daar in het oosten hebben ze te veel regen.
BeantwoordenVerwijderenWij hebben hier een aangename zomer. Nooit warmer dan 22 graden de laatste dagen. Wel af en toe regen, maar niet veervelend veel.
Twee jaar geleden hebben we een airco voor onze slaapkamer gekocht, omdat het 2, 3 en 4 jaar geleden zo vaak boven de 30 graden was. sindsdien hebben we dat ding niet echt nodig gehad ;-)
Ik vroeg me al af, waarom zo'n campus na het eind van het studiejaar zo gauw leeg moest, daarom dus.
Ik hoop dat Pamela nog een baantje kan vinden. Hier was het gisteren nog in het nieuws dat er genoeg vakantiebanen zijn, ondanks de resessie. Wel blijkt dat meisjes minder verdienen, 5-7%.
Dus het begint al bij de vakantiebanen met het onderscheid.