Twee medailles en heerlijke dagen

Hoewel het juist gister is begonnen te regenen (gister 8,6 mm, vanmorgen behoorlijk veel, maar weet nog niet hoeveel officiëel), hier een foto van een stukje tuin waar de sproeiers niet bij komen en dus sinds de laatste regen een paar weken geleden geen water heeft gehad.

Het afgelopen weekend waren de Junior Olympics zwemwedstrijden weer in Corpus Christi en omdat Sophia deze week spring break heeft konden we een extra dagje blijven. Tot Sophia's grote teleurstelling zijn we ditmaal niet in de Embassy Suites gebleven (hoewel we over het algemeen heel tevreden zijn over deze all suites keten van Hilton, is die in CC maar zo zo en wilden dus iets anders proberen), want daar bleven de meeste van haar vrienden. We bleven in navolging van Mindy en familie in de Residence Inn van Marriott - ook all suites, waarbij nog bij komt dat ze een complete, uitgeruste keuken hebben en we dus niet afhankelijk waren van het ontbijt van het hotel of iets opwarmen in de kleine magnetron. In het verleden gaf de Embassy Suites korting voor deelnemers aan de JOs, maar dit keer was dat niet het geval (waarschijnlijk omdat ze dachten het hotel toch wel te kunnen vullen met families op spring break vakantie). Ze waren meestal ook bereid om extra vroeg het ontbijt op te zetten (inzwemmen begint om 7 uur en normaal is dat ook het uur waarop het ontbijt begint in het weekend), maar van de zomer was al duidelijk geworden dat je daar niet op kunt rekenen. De zaterdag was toen prima in orde, maar op zondag wisten ze zgn van niets. En dat schijnt weer zo te zijn geweest dit afgelopen weekend. Bij Residence Inn hebben we niets speciaals gevraagd - ik had thuis mcmuffins gemaakt en ingevroren en nog andere spullen van huis meegenomen en dus konden we rustig in de kamer ontbijt opwarmen en eten.

Sophia had een goede wedstrijd; ze zwom in 9 individuele races en twee estafettes en verbeterde haar tijd in alle races behalve twee. In twee bereikte ze haar doel om een "B" tijd te krijgen en bovendien eindigde ze tweede van alle 12 jarige meisjes in de 200 yard (183 m) rugslag en derde in de 100 yard (91 m) vlinder, wat haar een zilveren en bronze medaille opleverden. Haar eerste medailles - de hele familie natuurlijk apetrots.

(weet niet waarom ze haar armen zo hield, maar ze had haast en ik heb dus maar niet gevraagd de foto nog eens te nemen).

Nadat ze zondag haar laatste race had gezwommen vroeg ze of ze mocht blijven om banenteller ((zodat de zwemmer de tel niet kwijt raakt) te zijn voor haar vriendin Bella, die nog de 500 yard (457m) vrije slag zou zwemmen. Dus is zij gebleven en daarna hebben beide meisjes geteld en getimed voor een ander vriendje, toen hebben ze nog helpen zoeken naar de mobiel van een van de trainers, die waarschijnlijk gestolen is (ze had hem los in haar stoel laten liggen; weet je wel, eventjes maar) en ze mochten de banner dragen voor de foto, waarop staat dat ons team gewonnen heeft (niet zo heel moeilijk, we waren het grootste team daar) en toen kwamen ze naar ons hotel om Sophia's spullen te halen, want Sophia mocht bij hun blijven slapen. Maandagmorgen met vriendin en familie naar het strand; was nog wel fris en het water ronduit koud; al zou het voor jullie noorderlingen misschien wel meevallen (20° voor het water, de temperatuur aan land was wel ruim 24°, maar er was ook nogal wat wind. Maar we hebben ons vermaakt. We hadden gekozen voor Padre Island National Seashore, omdat het in de regel minder druk is, meer natuurlijk en met goede douche en toilet.

De meisjes hadden elk een boogie board en hebben zich een tijdje daarmee vermaakt (filmpje):



Ik ben ook even in het water geweest, de drie andere volwassenen hielden het na wat pootje baden voor gezien.

Regelmatig vlogen pelikanen over.

Er was duidelijk genoeg wind om te vliegeren:


Op onze wandeling zagen César en ik verschillende vissers.

Dit Portugees oorlogsschip spoelde aan terwijl we er waren (interessant stukje om te lezen, het zijn officiëel geen kwallen):

De meeuwen zijn voor niets en niemand bang en zitten rustig op de parkeerplaats te zonnen:

Tegen 13 uur afscheid genomen en via Port Aransas voor lunch via een omweg naar huis, waar we om een uur of 19 waren. Dinsdag kwam Bella bij ons en zou aanvankelijk blijven logeren, maar Sophia was ongesteld geworden en kreeg erge last van krampen, dus is Bella tegen het eind van de middag maar weer naar huis gegaan. Troost voor Sophia was dat haar iPod Touch bij de post was. Ze heeft netjes gespaard en zo zelf kunnen kopen.

Gister kwam Trudie uit Houston naar San Antonio voor twee dagen en hebben Sophia en ik Bella weer opgehaald om met z'n allen naar de speciale tentoonstelling over DNA in het Witte Museum te gaan. Als Sophia met ons alleen was geweest dan had ze vast niet zolang over de tentoonstelling gedaan, maar Bella is meer geinteresseerd in wetenschap en technologie dus samen hebben ze toch naar aardig wat gekeken. Het was zoals alle speciale tentoonstelling weer goed verzorgd en heel veel "hands on", dus zeker de moeite waard. Trudie en ik zaten natuurlijk meer te kletsen dan echt ons verdiepen in de tentoonstelling. Na toch zeker wel bijna een uur in de DNA zijn we nog door de rest van het museum geweest, dat een ouder museum is met een beetje van alles - opgezette dieren van Texas, geschiedenis, kunst, en science/kinder museum. Na 2½ uur zijn we nog enkel weggegaan omdat het sluitingstijd was. De kinderen genoten van de vrijheid om zelf overal heen te gaan en niet lastig gevallen te worden door ouders die ze iets willen wijzen of uitleggen. En ze konden het ook goed met elkaar vinden, dus het was een groot success. Hoewel wij natuurlijk dolblij zijn met de regen, is het wel een beetje sneu voor Trudie en de jongens, maar hopelijk genieten ze toch nog van hun dag vandaag.