Een rustige maar leuke verjaardag en de prom

In tegenstelling tot bij de meesten van jullie was het hier donderdag jl. geen vrije dag - niet voor dag van de arbeid (hier de eerste maandag van september), niet voor hemelvaart en niet eens voor mijn verjaardag. César was voor de verandering dit jaar wel in de stad, al moest hij gedurende de dag wel naar Austin. Sophia had science TAKS (texas school examen) en bij Pamela op school was het ook allemaal TAKS wat de klok sloeg, behalve dan voor de laatste jaars die de laatste examens vorig jaar al hebben genomen. Waarom precies alleen op donderdag zal een mysterie blijven, maar die dag mochten de laatste jaars niet voor 12 uur op school verschijnen. Pamela nam me toen mee uit voor ontbijt. We zouden eerst bij een mexicaans restaurant in de buurt gaan, maar die bleken alleen op zondag ontbijt te hebben en zo kwamen we bij het Lighthouse Café - het was lekker én gezellig.


's Middags was ook de eerste training van de zwemploeg van de buurt; sommige kinderen hadden het nogal koud (het is een buitenbad), anderen hadden moeite de training af te maken (er zijn niet veel overdekte baden hier en veel kinderen zwemmen nooit tussen september en mei) en de rest van onze "carpool" (groep waarmee we het heen en weer rijden delen) van de andere zwemploeg vertrokken na de 45 minuten vrolijk naar hun dagelijkse training van ruim een uur. Sophia niet, want we zouden uit eten gaan.


Ik had gekozen voor een nieuw japans restaurant in de buurt. Ik wist er verder niets vanaf en vanwege de ligging in een kleine "stripmall" (zeg maar rijtjes winkels) verwachtte ik er niet al te veel van. Maar het was erg leuk en het eten was ook goed. Ze hebben een sushi bar, een aantal teppanyaki tafels en een aantal normale tafels. We kozen voor de teppanyaki en Sophia, die zich kennelijk niet kon herinneren dat we dit al eerder gedaan hadden, was zo onder de indruk dat ze er nu haar verjaardag wil vieren. Natuurlijk vonden ze uit dat het m'n verjaardag was en toen kwam alle personeel aan het eind zingen met een grote trom in het japans en kreeg ik een kommetje ijs met snoepjes en sinaasappel, keurig gepresenteerd in een boot. Ook namen ze een foto van ons (hoera voor het digitale tijdperk) die heel leuk werd. Het restaurant heet HonmacHi en er schijnt ook een van te zijn in Arizona.


Zaterdag was Pamela's prom en onder protest mocht ik vlug wat foto's van haar jurk maken.
Ze heeft het heel leuk gehad en na afloop zijn ze nog met een hele groep naar het International House of Pancakes geweest, dat 24 uur/dag open is. Uiteindelijk was het half drie voor ze thuis was.


Sophia heeft sinds vrijdag als een paard aan haar kamer gewerkt, geheel uit eigen beweging. Ze heeft een hoop apart gezet om weg te geven, minstens net zoveel weggegooid/recycled, met César's hulp haar kamer en meubels opgemeten en op schaal op ruitjes papier getekend. Toen een plan gemaakt en gister de meubels verhuist. Boeken e.d. moeten nog terug op hun plaats en persoonlijk vind ik de nieuwe inrichting maar zo zo, maar petje af dat ze zo hard gewerkt heeft en het is per slot van rekening haar kamer.