Summa receptie

Gisteravond waren we op de Summa receptie voor Pamela's school gehouden door de superintendent (direkteur/general manager) van het schooldistrict. Dit is voor alle leerlingen die over een paar weken Summa cum laude zullen afstuderen - ze hebben allemaal een gemiddelde van 100, het hoogste mogelijk. Hoewel de diploma uitreiking pas aan het eind van het schooljaar (begin juni) zal zijn en de leerlingen van het laatste jaar nog wel cursussen nemen, zijn bijna al hun cijfers al binnen en hoeven ze ook geen "final exams" te doen aan het eind van dit semester. Men neemt kennelijk aan dat het op die paar projekten die ze nog moeten inleveren wel niet zullen verprutsen....

Ook moet ik erbij vermelden dat die 100 gemiddeld niet betekent dat ze letterlijk voor alle werkstukken 100 hebben gehaald de afgelopen vier jaar - examens tellen meer en als je een Pre-AP of AP vak hebt (zie http://en.wikipedia.org/wiki/Advanced_placement voor uitleg als je niet meer weet wat dat was) dan wordt je cijfer met een factor vermenigvuldigt omdat het moeilijker is dan hetzelfde vak op gewoon niveau.

Maar goed, zo doet men het dus hier (in ieder geval in dit district). Tot vorig jaar werd er een receptie en ceremonie gehouden voor alle leerlingen die met speciale prijzen/vermeldingen zouden slagen in het district, maar met ruim
1,200 leerlingen die met "honoris causa" slagen (van ruim 3300 geslaagden totaal) en dan nog andere prijzen voor speciale aktiviteiten begon het allemaal erg onpersoonlijk te worden en uren te duren. Dus dit jaar gaat elke school apart. Op ISA was het dus alleen voor de Summa's en het zijn er 55 uit ongeveer 110 geslaagden! Om het geen saaie ceremonie te maken met speech en één voor één elke leerling hun certificaat te geven moest elke leerling een leerkracht of mentor kiezen die hun leven en vooral leren erg heeft beinvloed, en iets over hen zeggen. De gekozenen waren ook uitgenodigd en kwamen samen met de leerling die hen koos naar voren. Een heel leuk idee om al die leerkrachten eens in het zonnetje te zetten. Er waren verschillenden van de school waar Pamela nu op zit en sommige werden meer dan eens gekozen, maar er waren ook verschillende onderwijzers die deze leerlingen op de lagere school hadden gehad. Een paar kozen hun ouders, al was meestal niet duidelijk waarom (heeft me altijd gesteund, is een goed voorbeeld, enz. kwam natuurlijk vaak voor, maar is niet echt bijzonder). Een uitzondering daarop was de jongen wiens moeder hem de eerste 8 jaar thuis geschoold heeft. Er was de onderwijzer van een montessori school die door drie leerlingen werd gekozen. Een leerling van Iran koos de lerares die hem engels gaf toen hij op 10 jarige leeftijd naar de VS kwam. Een ander koos een leraar, niet duidelijk van wanneer of welk vak, in ieder geval niet van hun school, die op jonge leeftijd is overleden. Het was ook niet duidelijk wanneer hij was overleden, maar het meisje kon niet zonder tranen door haar 100 woorden komen. Dan was er het meisje die vanwege eerdere afspraken met een universiteit niet aanwezig kon zijn en haar vader als afgevaardigde zond, die op haar plaats zat met haar kaartje opgespeld en netjes voorlas wat ze geschreven had. Veel presentaties waren recht toe recht aan beetje allemaal hetzelfde, maar er waren ook een paar heel originele, humoristische. Pamela koos haar biologie lerares die tevens de begeleidster van de brei club is.